Lief klein konijntje

Soms haalt het verleden je even in.
Niet hard en zelfs niet snel.
Gewoon weer "even".

Deze week gebeurde dat enkele keren. Dacht toen "daar heb je't weer, m'n verleden".
Vond het zelfs niet erg of pijnlijk. Het wàs er gewoon even.
Dan draait het leven eenvoudigweg door, zoals dat hoort, maar houdt iets binnen in mij enkele minuten pauze.
U kent dat wel, neem ik aan.

Het detail van de meeste van die pauzemomenten ben ik al vergeten.
Het laatste niet, omdat het bleef terugkeren.

"Lief klein konijntje".... de meezinger...

Was op bezoek deze week bij een vriend. Een vrolijk iemand, een levensgenieter.
Er stond me een namiddagje bloementuin te wachten, dineetje én een zeiltochtje bij zonsondergang.
Dat was me beloofd en dat kreeg ik, minus het zeilen omdat er te weinig wind was.
We zijn uitgevaren, we hébben de ondergang gezien, alleen.... zonder zeilen :)
Komt nog wel, ik twijfel daar niet aan.

Tijdens het zitten in de prachtig nonchalante bloementuin zette G een muziekje op.
Op zijn schaamteloos genietende manier werd het een ceedeetje met zéér zéér foute muziek. Carnavalmuziek en schlagers.
"Mag dat?" vroeg ie...
Stom is dat eigenlijk, als je vindt dat je je moet excuseren omdat je "al eens" graag naar die muziek luistert.
Ik vind die muziek óók soms zalig leuk.
Ja, het is foute muziek.
Neen, het is geen staaltje van hoogstaande kunst.
Maar het maakt mensen wél vrolijk en dus... geen excuses nodig.... vind ik.

G koos voor "Lief klein konijntje".
Het is intussen (wat vliegt de tijd) dikke 3 jaar geleden sinds ik er de eerste keer attent op gemaakt werd.
"Ken je dit nummertje?" vroeg hij destijds.
Ik kende het niet, tot zijn grote verbazing. Maar wou het wel horen.
Hij vond het toen geniaal, .... hoewel ik me nu afvraag of het gewoon om het nummer ging of om het feit dat ik het niet kende. Hij vond het éven fijn om het me vaak te laten horen. "Omdat het bij je past" zei hij toen. 'k Herinner me nog hoe hij glunderde bij het draaien van dat nummer.... het doet me nú nog glimlachen, omdat ik vermoed dat zulke muziek hem nog steeds doet glunderen :)

Maar goed dus, 3 jaar was het geleden.
En dan deze week.
Wéér iemand met een glimlach van oor tot oor bij het horen van het konijnenlied.
Alweer iemand die vond dat het bij me paste.
Olijf moet iets van een konijn hebben, blijkbaar.
Betwijfel dat het iets met m'n zachte en poezelige uitstraling te maken heeft.... ik zie dat niet zo in mezelf.
Anderzijds.... m'n oren LIJKEN me van het normale type. Idem dito voor het gebit :)

Ach ja.... "men" schijnt me graag te associëren met het konijnenlied.
Ik vind dat niet erg, helemaal niet.
'k Zal maar denken dat er dan tóch een lieve of vertederende gedachte mee gepaard gaat.

We zaten in de tuin, middenin de bloemen, streepje zon en theetje in de hand.
Uit de boxen galmde de konijnenschlager.
Olijf's blik ging even op oneindig en het hoofd op pauze.
.... ... .... "vliegje op z'n neeeeus"......

DIT

wil ik nog zien.
De hemel na een fikse regenbui.
Maar dan zonder bomen en huizen in m'n vizier.

En ik weet waar ik dat kan vinden :)

Olijf leert

en maakt waarschijnlijk gigantisch veel fouten onderweg.
Maar wie niet valt, kan niet leren opstaan.

Een "case".
Iemand die graag snel een afspraakje wil om eens wat te gaan drinken.
Snel wordt moeilijk wegens niet overeenkomende respectievelijke agenda's.
Hij heeft een vriendending op zondag maar denkt in de vroege avond thuis te zijn.
Voor dat drankje dus.
Olijf laat voor alle zekerheid weten waar haar grenzen liggen als het op tijdige verwittiging aankomt.
Hij vindt dat prima.

Persoon in kwestie gedraagt zich tot op dat punt hoffelijk.
En in wezen... verandert dat niet erg.
Met uitzondering van bericht dat de vriendenbijeenkomst later uitloopt en hij de drink niet zal halen.
Bon, kan gebeuren.
Verkeerde inschattingen van tijdsbesteding enzo... Kan gebeuren.
Olijf tilt daar niet te zwaar aan. Gezellig thuis rustig slempen is me ook goed.

En dan.
Geen mail, geen bericht, geen telefoon om de gemiste afspraak goed te maken.
Bon.... kan nog gebeuren. Een mens heeft dingen te doen. Places to go, people to see.
'k Probeer me daar niet te erg mee bezig te houden en dat lukt meer dan behoorlijk, zéér behoorlijk zelfs.

Et puis? (pardon, vriendin I is net terug uit Frankrijk en ik krijg er de luizen al van)
Et puis, donc?

Een laat smsje, met uitleg waarom bericht niet eerder kwam. Allemaal erg aannemelijk.
Ik twijfel geen seconde aan de verklaring. Waarom zou ik ook?
Er staat zelfs een voorstel tot nieuwe afspraak in. Voor morgen. Individu neemt initiatief. Goed zo.

MAAR... mensen mensen mensen.... de aanhef.
Dag Sabine.
Dag SABINE.

Kijk, dat ik lange tenen durf te hebben, geef ik grif toe.
Ik BEN maar doordeweeks net als de meesten.
Dit is waarschijnlijk het zoveelste voorbeeld hiervan.

Toch sta ik mezelf toe een verdedigingske op te werpen.
Een dikke week mailen, online praten tot stukken in de nacht, na drie dagen ontdekken dat meneer niet J maar J heet (sorry, beide namen begonnen inderdaad met J), dat gegeven professioneel onder de mat vegen ondanks barslechte ervaring uit het verleden met "leugentjes om bestwil.... en dan Sabine genoemd worden....
Neen. Hier klopt iets niet.

Heb óók ervaring met personage dat na anderhalf jaar nog stééds niet wist dat Olijf geen suiker in de koffie nam (maar me wél tientallen keren wist te zeggen welke bloemen Huppeldepup graag zag). Of verhalen steeds opnieuw vertelde, bijna letterlijk telkens, klaarblijkelijk zonder enig idee dat het verhaal al vijf keer eerder was verteld. Of het eigen verleden opsmukte zonder schrik dat ànderen vroeg of laat wel eens met de waarheid op de proppen zouden komen. Of Olijf herhaaldelijk per ongeluk R noemde... gewoon omdat het geheugen blijkbaar nog vervuld was van desbetreffend sujet.
Tekentjes van leugens in het slechtste geval, chronisch geheugenverlies in het beste.
Maar hoe dan ook géén tekentjes van minimaal respect.

Daar probeer je toch wat uit te leren? Of niet soms?
Scheer ik onschuldigen onverdiend over dezelfde kam?
Kan zijn.
Ik val vroeg of laat misschien plat voorover op m'n lelijke tronie om mijn vooringenomenheid.
Het antwoord (enkele uren later) was in ieder geval:

"Ik weet niet hoe Sabine's agenda er uitziet, maar de mijne is inmiddels behoorlijk gevuld geraakt."

Giën Gewoêne

Dat zegt men toch soms?
"Gij zè giën gewoêne se!"

Wat is dat? Niet gewoon?
Of beter.... wat is "gewoon"?

Gewoon leuk?
Gewoon arrogant?
Gewoon lief?
Gewoon veeleisend?
Gewoon onbezorgd?
Gewoon nadenkend?

Gewoon...
Olijf vindt zichzelf gewoon.
Gewoon zoals ik ben. Totààl ongeorganiseerd. Vaak lui. Bezorgd om wie me na staat maar niet zó bezorgd dat ik er slaap om verlies. Blij met een fotoapparasie in de hand om vrienden en familie vast te klikken in bits en bites, meestal zonder er zelf op te staan, alsof ik er niet bij was. Geduldig met de ene, geïrriteerd met de andere. Bazig vandaag, mak als een lammetje morgen. Zonder vastomlijnde plannen maar wél een handvol dromen, de ene al groter dan de andere. Een toekomst die mag komen, zolang van mij geen planning en controle verwacht wordt. Gaan werken in jeans en uitgaan op hakjes. Vrolijk om een samenzijn en intriest om ... tja... wat anders... Goed bestand tegen de schroeiende zon en weggemoffeld in twee dikke sjaals bij het minste briesje. Thuis in een tent en lichtjes onwennig bij 5*****. Zingend achter het fornuis... om een half aangebrand prutje op tafel te zetten (als de wijn maar lekker is :)).
Favoriete kleur: twee, grijsblauw en zand. .... en Olijf.
Favoriete groente: tomaat.
Favoriet juweel: drie, zilver, maansteen, paarlemoer.
Favoriete bloem: één, klaproos, de gewone.
Favoriete plaats: één, moet u dat nog vragen?
Favoriet seizoen: twee, lente en zomer.
Favoriet hemellichaam (behalve het mijne?): maan.
Favoriete stijl: teveel, retro, modern, seaside shabby.
Favoriet merk: geen, als ik het maar leuk vind.

Ach, een mens is nooit gewoon.
Of net heel gewoon omdat we allemaal zo zijn.
Maar dertien in een dozijn? Nee dank u.

Anders doen omdat ànders zo interessant is... niet m'n ding.
Anders..... doe ik wel anders, gewoon, omdat het in me opkomt.
En dan vlug conformeren omdat je merkt dat ànders niet persé gesmaakt wordt.

En dan krijg je "Gij zè giën gewoêne se!"
Stomweg omdat je zegt wat je denkt, overgoten met een vleugje snelsnel diplomatie waar nodig en een scheutje humor omdat dat fijn is.
En zo speciààl als je denkt dat je bent.... slaagt "buiten" er éven snel weer in om te doen wat je hoopte dat niet zou gebeuren: Gewoon dom doen.

Soms denk ik: ik ben maar gewoon.
En dan weer: ben blij dat ik gewoon wat anders ben.

En dan?
Wat dan?

Ik wil graag weten: hoe gewoon is DIT?

noot
Maakt u zich geen zorgen. Olijf zit niet in een existentiële vragenronde. Het regent buiten. Ik heb verlof. Niet buiten gaan is niets beleven is schrijven. Meer is daar niet aan.

Fango

U weet
dat ik
veel nadenk
over het leven.
MIJN leven.

Heel egocentrisch.
Erg IK-gericht.
Heel "wat was ik toen een hoopje ellende"
Erg "wat heb ik nu soms hoeresjanse".

Ik kijk naar mij.
Omdat "mij" alles is wat ik ken.
Het enige waarover ik kan schrijven.
Veel meer dan dit weet ik niet.
En zelfs dan nóg... ook hierover weet ik niet veel.

Het kàn ook anders.
Ik in de wereld.
Ik als deel van een geheel.
Olijf als druppeltje in de oceaan die de wereld is.

Maar goed.... zover kom ik vaak nog niet.

En toch... en mens probeert ook eens naar buiten te kijken.
Hoe anderen het doen.
Soms denk je "die weten er àlles van, die doen het goed"
En van anderen kan je niet anders dan geloven dat ze maar even hard aanmodderen als Olijf.
Niet méér of niet minder, gewoon éven.

Je kan, als je wil, dat gemodder verpakken in een glanzend papiertje en het "georganiseerd" noemen.
Of beredeneerd, doordacht of belevend.
Je kan het zoveel namen geven.
Maar eens het papiertje eraf is (en eràf gààt het), dan is dat moddertje maar even troebel als het mijne.
Het heet misschien " Dode Zee-klei" want dat stààt wat sjieker.

Als puntje bij paaltje komt...
dan blijft het
uiteindelijk
precies
wat het is.

kon het niet laten

... om ze te plukken
en op te eten :)

De roodste zijn niet meer.

kon een foto maar weergeven hoe lekker ze waren.

Soms schieten woorden tekort.

eerste tomaatjes

zijn dingen die me blij maken.

M'n tomaatjes en m'n zelf in elkaar geflanst steenfonteintje.
Niet veel soeps, geen grote tralala,
gewoon
mijn dingetjes.

de roodste

de oranje

nog héééél veel groene :)

m'n "water feature" :):):)

Perfectie

Perfectie hoeft niet, had hij gezegd.
Er wordt te vaak naar gestreefd en te weinig gevochten voor wat er wél is aan verre-van-perfect.

Ze was het er roerend mee eens. Perfectie hoeft niet en is zelfs niet wenselijk.

Ze komt thuis, smijt haar jas half over de sofa, passeert langs de spoelbak in de keuken en bedenkt dat ze die afwas mórgen wel doet.
In de kamer schuift ze de ringen van haar vingers. "Die ene aan de wijsvinger.... is dat niet om speciaaaaaaaaaaaaal te doen?" vraagt ze zich af. "Hoort dat wel op mijn leeftijd?"
En dat halskettinkje, ziet ze in de spiegel, .... dat hangt nét nooit helemaal recht.
Anderen zouden dat béter doen...

"Verre van perfect..... this will never do"



sporen......

Hey!

"Hey, kriek ier baarbekjoe" hoor ik van uit m'n bed voorbijfietsende jongeren naar elkaar roepen.

't is vrijdagavond, de eerste avond van m'n "vakantie".
Ondanks het kwakkelweer de afgelopen dagen, werd het nog een redelijk zwoele avond.
Zon zorgde ervoor dat we het avondlicht tot aan het gaatje mochten zien... nu rond zo'n uur of tien schat ik.
De dagen worden korter, 't is duidelijk.
Nog duidelijker op bewolkte dagen want dan lijkt het al donker rond negenen...

Dus Hey, triekt ier naar baarbekjoe....

We stopten enkele uurtjes eerder met werken. We gingen er nog eentje drinken met z'n allen, naar goede traditie.
Ik had thuis herhaaldelijk laten weten dat de collega's en ik nog even wat zouden samen zitten en ik geen flauw idee had van m'n uur van terugkeer.
Ergo.... vandaag kom ik niet langs.
Er zat zelfs nog een waterkansje in dat ik nadien nog met een vriend links of rechts wat zou doen.
Of de eerste avond van de Lokerse Feesten mee zou proeven....

edoch....
Olijf kijkt de gsm even na, zomaar, gewoon curieus.
Twee gemiste oproepen.
Papa en mama.
Bel vader: noppes
Bel moeder: noppes
Krijg telefoon van vader in alle staten. Mama's had haar medicatie niet gekregen zoals het hoorde in het nieuwe verblijf. "Wat steken ze daar allemaal uit? Ze is in paniek! Straks haal ik haar daar weg"
Olijf pakt haar spullen, groet de groep en gaat het varkentje wassen.
Half in colère, half triest, half "verdomme wanneer is het mijn beurt om er even tussenuit te knijpen??????"

De rest van het verhaal is voor geen van u van belang.

Ik stel wél vast dat Ey Baarbekjoe een uitroep is die ik zelf deze zomer niet te vaak zal roepen.

En ja....
tis godverdomme tijd dat er wat fundamenteels verandert.
En nee
2010 is nog niet mijn jaar geweest, alle feesboekslogans ten spijt.

Eerste avond van 10daagse vakantie eindigt dus gewoon in bed. Hopelijk zet ik hiermee niet de toon voor de rest van dit verlof.

Fango e cielo

io lo so che non sono solo anche quando sono solo
io lo so che non sono solo
io lo so che non sono solo anche quando sono solo

sotto un cielo di stelle e di satelliti
tra i colpevoli le vittime e i superstiti
un cane abbaia alla luna
un uomo guarda la sua mano
sembra quella di suo padre
quando da bambino
lo prendeva come niente e lo sollevava su
era bello il panorama visto dall'alto
si gettava sulle cose prima del pensiero
la sua mano era piccina ma afferrava il mondo intero

ora la città è un film straniero senza sottotitoli
le scale da salire sono scivoli, scivoli, scivoli
il ghiaccio sulle cose
la tele dice che le strade son pericolose

ma l'unico pericolo che sento veramente
è quello di non riuscire più a sentire niente

il profumo dei fiori l'odore della città
il suono dei motorini il sapore della pizza
le lacrime di una mamma le idee di uno studente
gli incroci possibili in una piazza

di stare con le antenne alzate verso il cielo
io lo so che non sono solo

io lo so che non sono solo anche quando sono solo
io lo so che non sono solo
e rido e piango e mi fondo con il cielo e con il fango

(uit Fango / Jovanotti)


geen zin om te vertalen vandaag.
interesseert ook alleen mij.
wie wil begrijpen, woxikon is altijd een goeie optie.

tot hier.