13 juni '13: Stijn(anjer) wordt 18

De oudste van m'n jongste zus
maar desalniettemin de oudste
van de ene helft van de familie
(zoals ik dat was, destijds - de oudste van de ene helft van de familie)
wordt vandaag 18.

A
C
H
T
T
I
E
N

Ik moet het even  uitspellen
omdat ik in gedachten z'n vuile luiers nog ververs.
En hem in het midden van de salontafel zie zitten, omringd door grootouders, ouders en tantes, alsof alles wat hij doet een nieuw wereldwonder is.
Hij raapt pluisjes op. KIIIIJJJJJKKKKK, hij raapt pluisjes op! Wat een mirakel!

.....

u weet wel... eigen kind, schoon kind.
Nu ja. Het was niet mijn kind. Maar ik vond het een schoon kind.
En dat schoon kind is nu 18 geworden.

Het heeft haren overal. Op benen, armen en in het gezicht. Soms ook veel te lange op de hoofdhuid, maar het moet doen wat het daarmee wil doen.... vinden we.... soms :)
Het is een kop groter dan z'n moeder en een halve kop groter dan de tantes, Olijf incluis.
Het kan ons verbrijzelen met één goedgemikte schop of vuistslag. Maar dat doet het niet natuurlijk, want het is welopgevoed. En zachtaardig. Godzijdank is hij zachtaardig :) :) :)

Op zijn verjaardag wandel ik tijdens m'n middagpauze nietsvermoedend langs een paarsroze bloempje, buig me voorover en denk te weten, na een handvol seconden, dat het een wilde of verwilderde anjer moet zijn.
Ik denk dat omdat het verdacht veel weg heeft van de anjers die ik vorige week aanschafte voor de tuin. Dat doe ik al een paar jaren. Vooràl sinds papà overleed, omdat het zijn lievelingsbloem was.
Tot op de dag van vandaag vraag ik me eerlijk af of het wèrkelijk zijn favoriete bloem was of.... hij die bloem kende als één van de weinige bloemsoorten die je in de jaren 40-50 in Italië kon kopen/kweken.....waardoor "favoriet" wel heel erg relatief wordt :)

Hoe dan ook. Ik koop al enkele jaren anjers voor in de tuin en herken ze dus snel als dusdanig. Ook in het veld. Wanneer ze kleiner zijn en minder dubbelbloemig.
Vanavond zoek ik het ding op. Steenanjer blijkt het te zijn.Dianthus deltoides. Voilà, dat weten we dan ook alweer.

Een fotootje van de steenanjer gaat - heel up-to-date, very today zou ik zelfs durven zeggen - gepersonaliseerd naar M. die óók een zeer speciale verjaardag viert. Iets méér dan 18 maar explicieter dan dit wil ik niet worden. Omdat M. meeleest en ik hem niet in verlegenheid wil brengen (nietwaar, M.? knipoog knipoog duwtje en porretje)

En tenslotte wil ik graag nog een gelijkaardig fotootje bezorgen aan S., dochter van B. die er vorig jaar een eind aan maakte. Dochter S is ook jarig vandaag. Ik hoop dat het inmiddels stukken beter gaat met 'r.

En hier is dus de steenanjer. Waarvan ik - misschien strafbaar - een exemplaar meenam om in de tuin uit te proberen. Ik hou wel van bloemen die zichzelf uitzaaien of geografisch herverdelen als ze de kans ertoe maar krijgen.... Benieuwd waar ik de bloem volgend jaar terug vind :) :) :)

Maak het eens gezellig :)

Het valt me op - mede dankzij het onvolprezen Gezichtenboek en de birthday calendar die je daar gratis ficatis bijkrijgt - hoeveel van m'n vrienden, kennissen en familieleden jarig zijn eind oktober/begin november (en dan heb ik de rest van het jaar geeneens bekeken).
Beginnend bij maandag 24/10 is m'n hele week "volgeboekt" met verjaardagswensen. Druk druk druk, zou je kunnen zeggen :)

De normale menselijke "dracht" in acht houdend (geen acht maar negen maanden dus...)
besluit ik
voorzichtig
dat de wintermaanden....
met name januari en februari....
(misschien ook gelinkt aan nieuwjaarvoornemens en nieuw gecreëerde TO DO's...)
héél gezellige maanden waren
voor de producenten
van eerder genoemde jarigen.

Méér heb ik daar voorlopig niet over te zeggen

:-)

Blast from the past

U weet het intussen... Olijf is busy busy busy.
Die nieuw gevonden werklust doet  goed, er is geen ontkennen aan.
Zelfs wanneer sommige dingen trager gaan dan verwacht, zelfs dan nòg doet het goed.
Iets met uiter- en innerlijke opkuis denk ik...

Mòet het dan gebeuren dat Olijf een rugzakje vastneemt, voor alle zekerheid nog eens in alle zakjes tast en een papiertje terugvindt van "toen"?

TIENtallen keren heb ik dat rugzakje gebruikt sinds "toen". Letterlijk tientallen keren in die bijna vier jaar die verstreken zijn. Het is m'n reisrugzakje, weekendrugzakje, wandelrugzakje... het all-round rugzakje mag je gerust zeggen.
Al die keren heb ik het geïnspecteerd vooraleer het opnieuw te vullen met het benodigde materiaal van de dag.
En slechts vandaag, uitgerekende vandààg, op de dag af 3 jaar sinds de ex besliste dat z'n keppe niet perfect genoeg was voor hem.... vind ik DIT.

Foto vandaag 2 juni 2011
Camping Rapallo: een nachtje kamperen in de voor de gelegenheid omgebouwde camionette.
De eerste en enige vakantie die voorafging aan z'n periode van twijfel, die voorafging aan ons einde

Foto "toen" 5 september 2007
Camping Rapallo
Ontbijt vòòr vertrek. Wist ik toen veel????

Voor de eerste keer sinds "toen" had ik zelfs niet aan de datum gedàcht, verdorie nog es aan toe.
Zonder m'n onderzoekende hand in het rugzakje zou deze dag onopgemerkt zijn voorbij gegaan, althans wat m'n grootste verdriet betreft.

"Grootste verdriet?" hoor ik u denken... "... en je vader dan???"
OK, shame on me ... m'n lief verliezen heeft me langer en dieper geraakt dan ik ooit in woorden zal kunnen uitdrukken (hetgeen me, tussen haakjes, niet anders maakt dan alle andere mannen en vrouwen op deze wereld die tegen hun wil in hun relatie aan diggelen zagen gaan...).
Wat Olijf's volwassen privé-wereld betreft, is en blijft het m'n grootste verlies.

Papa zal altijd deel uitmaken van m'n leven én van m'n herinneringen én van m'n doen en laten.
Er gaat geen dàg voorbij zonder dat hij ergens in m'n hoofd opduikt. En dat is goed. Ik denk graag aan hem terug. Om wat hij voor mij en m'n familie betekend heeft. Over hem kan en màg ik praten.
Papa ging omdat z'n tijd was gekomen...

De ex... die heeft tot voor kort dagelijks deel uitgemaakt van m'n leven. Tot voor kort.
Er GING geen dag voorbij zonder dat hij ergens in m'n hoofd opdook. En dat was niet goed. Ik dacht aan hem terug... maar "graag" was niet het woord. Alles deed pijn. Iedere herinnering, zelfs een mooie, veroorzaakte radeloos verdriet omdat het er me alléén maar aan herinnerde dat die momenten verloren waren, nooit meer zouden terugkeren, niet met hèm. Over de ex... kon ik niet praten. Omdat niemand begreep (en wellicht terècht) waarom Olijf zò vast bleef hangen aan een man die haar overduidelijk niet wou, niet respecteerde en.... (andermans woorden, cliché maar misschien niet onwaar) niet waard was....
Op dagen dat je jezelf vertwijfeld afvraagt waarom je zèlf niet goed genoeg was, zijn waardeoordelen van anderen verloren energie... think about it. Het is u wellicht òòk al overkomen....

Hoe dan ook. Het papiertje uit het verleden was niet nodig vandaag. Ik had het liever niet gevonden.
Maar door een speling van het lot vond ik het wèl.
Ik zal maar denken dat dat voor een reden gebeurt.
Het is evenwel géén toeval dat ik het fotografeerde met Change op de achtergrond, want hoewel ù op dit moment waarschijnlijk zucht en denkt dat Olijf nog geen hààr veranderd is.... ach ja... u weet wel.
Pijn doet het soms nog wel. En 100% terug de oude - ik zei het onlangs nog - zal wellicht nooit meer gebeuren. Mensen laten nu eenmaal afdrukken achter op je ziel.
Tòch kijk ik gematigd hoopvol naar m'n toekomst.
Al was het maar omdat ik papa's handen zie wanneer ik werk aan m'n toekomstig huis.....

DIT vind ik nu eens lief se!

om m'n blogdag te vieren (daags na nationale vrouwendag, valt nu mijne frank), vraagt een moatje me of ik al kaarsjes heb.
Die heb ik niet.

Prompt krijg ik een fotootje toegestuurd met twee kaarsjes.
En daarna nog eentje.

"Potver, nu moet ik KIEZEN!" roep ik uit.
"Beiden hee, dan moet je niet kiezen", krijg ik als antwoord.

En inderdaad, dat is niet eens zo'n slecht idee.
In het leven moet je niet ALTIJD kiezen.
Soms wel natuurlijk, maar deze keer mag ik me eens laten gaan :)
En dat doe ik dus.
Bij deze.

Kreeg er gratis ficatis nog een hiep hiep hiep HOERA!!!! bij ook.

U ziet... een kinderhand is gauw gevuld :)

Na twee jaar

TWEE jaar
Vandààg!
Blog ik.

't gebeurde niet alle dagen.
't was niet altijd even vrolijk (om maar eens een stevige understatement te gebruiken)
maar ik ben er nog steeds!

Pluim op m'n hoed, NEH :)

Dankzij een verhelderend gesprek met B vandaag, begon ik meteen met een nieuwe zoektocht.
Wat die zoektocht inhoudt, zeg ik nu nog even lekker niet :)

Bizar genoeg leidde dit tot een "ontdekking" die er geen IS...
Op m'n allereigenste blog "vond" ik een tabblad Statistieken.
De kans dat dat tabblad daar al eeuwen staat, is groot.
En als het geen eeuwen waren, dan zijn het tenminste al twee jaren....

Precies op de verjaardag van deze blog valt m'n oog erop.
"Tiens, wat zouden ze me zoal kunnen tonen?" vraag ik me af, meteen lichtjes beschaamd om m'n chronische onopmerkzaamheid.
Ze tonen me vanalles. Als ik er maar om vraag (zonder vraag, geen antwoord, niet?).

Dus vraag ik.
En ik stop even bij "publiek".
Leuk om te ontdekken dat ik deze maand gevonden werd vanuit

• België (bon ja, dat mag geen verrassing zijn)
• Nederland (nog steeds gelijktalig dus dat is aanvaardbaar)
• Verenigde Staten
• Portugal
• Frankrijk
• Peru
• Argentinië
• Duitsland
• Singapore
• Polen

Noteer, lieve lezer, dat Olijf bewust schreef "gevonden".
Hoewel het ego best wel een sprongetje in de lucht maakt bij het aanschouwen van zoveel interessants... ga ik niet stante pede pretenderen dat een Argentijn(se) meteen weet waarover m'n schrijfsels gaan. Meer nog, ik acht de kans zeer klein dat de Nederlandse taal in al deze landen vloeiend wordt gesproken (laat staan gelezen).
Een enkele Belgische of Nederlandse uitwijkeling dààr gelaten...
Neen, VINDEN doen ze je met wat zoektermen eh. Ook dàt vind je in de statistieken terug.
Omdat deze kennis ook voor mij nog maar een half uurke oud is, valt er nog één en ander te bestuderen.
Ontdekte wél dat termen als klein konijntje en  Toon Hermans bievoorbeeld al enkele lezers deze kant op stuurden. Olijven - het mag u niet verbazen - was een andere zoekterm.
Omdat Olijf zich ook vaak schuldig maakt aan het gebruik van buitenlandse termen - misschien tot ergenis van sommige lezers die vinden dat ik me moet bedienen van m'n eigen taal en daarmee basta :) - kàn ik me inbeelden dat een Engelstalig surfer al eens per ongeluk tot hier geraakt.

Allez, kijk...
Hoewel het nú pas ontdekken van die stats op zich bijna schandelijk is te noemen, vind ik het zéér toepasselijk dat ik vandaag en pas vandaag met deze gegevens het begin van het derde jaar mag inluiden.

Damme ze nog lang meugen meugen!
(Zou het niet leuk zijn als deze zin ooit als zoekterm werd gebruikt om tot hier te verzeilen? Ik hou u op de hoogte!)

Intussen: ik hou van m'n blog en ik hoop dat u dat ook doet.
Cheers :)

Ontroerd

Olijf wordt oud potverdorie.
Kleine dingetjes brengen me direct in een staat van ontroering :)

Zo verneem ik dat m'n afwezigheid op msn reden tot ongerustheid kan veroorzaken. Ik vind dat lief...
Een telefoontje in de namiddag blijkt "speciaal voor mij bestemd". M'n collega van de andere werkplek zocht me, zegt ie. En prompt hoor ik een boel stemmen weergalmen in de hoorn: "Happy Birthday toeeee joeeeee, Happy Birthday tooeeee joeeeee.."
M'n ogen schieten vol.
Die mensen gaan me morgen zien. Ze hadden net zo goed kunnen wachten, maar ze wilden bellen.

Kijk. Ik word daar warm van.
Eind, meer wil ik daar niet over kwijt :)