Speech is silver, silence is golden

Olijf leert stilaan om te zwijgen.

Ben daar al een poos mee bezig, met zwijgen.

Tegen familie, tegen vrienden, tegen... een boel mensen eigenlijk.

Soms heb ik nog een "oprisping" en spreek ik tóch... omdat ik denk dat het kan, het moet of het nodig is...

Maar meestal zwijg ik.

Vandaag even zeggen, aan wie dit tóch niet leest, dat ik begrijp wat er gebeurt, het zelfs vóel...
maar er verder nix aan kan doen... behalve zwijgen...

House begint.
Ik ga daarnaar kijken
En verder nog wat zwijgen.

Nóg maar eens: E-tiquette

Tinternet... medium voor verlegen en minder verlegen zielen om contacten te leggen.
Medium om long lost friends terug te vinden.
Medium ook, zoals ik al zei deze week, om mensen te bespioneren met allerlei minder fraaie technieken.

Vandaag: Tinternet ten huize Olijf.
"U hebt een vriendschapsverzoek"

Oh leuk, denk ik... nog iemand die me gevonden heeft. Vanuit Zuid-Europa wil dat nog eens gebeuren, mensen die me vinden, ondanks m'n ON-bereidwilligheid m'n familienaam op FB te zetten. Ik ben té gemakkelijk traceerbaar in België met die familienaam van me. Voor de rest ben ik er best fier op (tot verbazing of onbegrip van wie niet snapt dat een deel van me nu eenmaal niet van hier komt... geboren en getogen in België of niet)

Swat.
Iemand wou m'n vriendje worden. Olijf nieuwsgierig.
Het zou onbeleefd zijn van me om de persoon in kwestie met naam en toenaam hier te vernoemen.
Volstaat te weten dat IK de persoon in kwestie (een "hij") niet persoonlijk meen te kennen.
Om één of andere reden klinkt de naam me bekend in de oren... vraag me dus terstond af wie de naam ooit (of meerdere keren) vernoemd heeft... maar het kan ook simpel toeval zijn en ik weet niet wie van m'n vrienden ik zo direct moet interpelleren, dus ik kijk.

Het heerschap ziet er best aantrekkelijk uit, dat is mooi meegenomen.
Olijf denkt (snel?): even profieltje bekijken.
...
weinig of niets te zien daar, behalve enkele foto's en info dat meneer iets met salsa te maken heeft.

Nu....
dat kan dus iemand zijn die net als ik beslist heeft z'n gegevens enkel met vrienden te delen (en tot nader order ben ik geen vriend)
OF
het is iemand die van derden de vraag ontving om vriendjes met me te worden voor.... juist ja.

Edoch, Olijf blijft beleefd en stuurt het individu een voorzichtige mail.
U krijgt hem voor de gelegenheid integraal mee.

Beste,

u stuurde mij een vriendschapsverzoek.
Ik hoop dat u volgende vragen niet onbeleefd vindt...

Kent u mij? Hebben wij gemeenschappelijke vrienden? En zo ja, welke?

Neemt u me niet kwalijk als ik geen mensen toevoeg aan m'n lijst indien ik ze niet ken...

vriendelijke groeten.

Ik geef toe. Het klinkt een beetje afstandelijk.
Maar wat doe je als je voorzichtig en tegelijk beleefd wil blijven?
Properder dan dit kan toch bijna niet?

Wat dacht u?
We zijn intussen een goede 8 (lees ACHT) uur verder op de zondagnamiddag/avond en mister X vindt het niet nodig om te reageren, op geen enkele manier.

Olijf zou denken: "Als je een vriendschapsverzoek verstuurt, ben je best wel nieuwsgierig of het aanvaard wordt"... maar ik ben een vrouw en vrouwen zijn van nature nieuwsgierig.

Dus ik beslis.
Ik geef de mysterieuze nieuwe potentiële vriend 24 uur de kans om zich kenbaar te maken (lees: een antwoord te verzinnen op m'n vragen).
Indien geen reactie: verticaal klasseren en opnieuw denken... "Mànnen!"

Ooit, ter vergelijking, stuurde ik een mail aan een mij onbekend individu op Netlog (die ik in een onbezonnen moment had toegevoegd aan m'n contactlijst) om hem te laten weten dat het verwijderen van zijn persona uit m'n contactlijst (die verder onbestaande is tussen haakjes) alles te maken had met m'n gebrek aan activiteit op het medium en dus nix persoonlijks...
Hij stuurde me een mailtje terug dat hij het jammer vond maar het apprecieerde dat ik zulks liet weten. "De meesten zwijgen en verwijderen je botweg" was de teneur van z'n reply...

Ik zal die E-tiquette (of het schrijnend gebrek eraan) nooit helemaal vatten, vrees ik.
Wie zegt me of ik té erg gesteld ben op algemene beleefdheid?

wat beeldjes

omdat het mooi was vanmiddag...

Schaduwen ook, omdat het weinig photoshoppen vereist :)

moedige bloemptjes op 8 november


moeder en dochter op de nieuwe scheldebrug

mijn mama

geen idee wie erop staat... is ook de bedoeling :)

Ik vraag me af...

De zon scheen alweer uitbundig vandaag.
Na wat uurtjes de luirik uithangen en allerlei wilde plannen om een kastje te installeren dat nu al twee weken halfgemonteerd op een finale plaats staat te wachten... liet ik die idee varen na een telefoontje van m'n mama.
Of we niet even zouden gaan wandelen.

Dat wandelen is meteen een vraag tot een praatje, ik weet dat.
Zelf was ik "rustig" genoeg om daarop in te gaan, dus Olijf zei Ja.

We gingen dus wandelen, in mijn buurt.
Niet te ver want mama kan niet meer zo heel ver stappen.
Maar ze hield zich kranig.
De verhalen over hoe ze m'n papa destijds heeft leren kennen en hoe die afspraakjes (internationaa ENl in de jaren '60!!!) verder evolueerden.... het was nog eens leuk om horen.

Dat verleden oprakelen vindt ook z'n oorsprong in (slecht) nieuws van deze week. ...
Ik hou het nog even voor mezelf. Weet niet of deze blog daar de geschikte plaats voor is...

Tijdens mama's relaas vroeg ik me af... hoe het zit met genetica en graag zien. Veel van de dingen die ze me vertelde... ze klonken bijna schrikwekkend herkenbaar...

Onderweg vroeg ik me nog iets af en haalde terstond het fotoapparasie boven.
Ziehier de foto in kwestie.

Ik vraag me af....
wanneer "openbare werken" of wie dan ook een vers betonneke giet, wie dan die nitwit is die persé met alle geweld z'n voetafdruk moet komen plaatsen in de net-niet-droge beton.
Of beter nog, zoals hier, er alvast even met de fiets door rijdt...
Dat vraag ik me af.
Is dat één en dezelfde persoon?
Of lopen er meerdere rond met dezelfde geldingsdrang? Iets in de aard van "Kilroy was here"?
Doen ze het overdag of liever bij nacht en ontij? Staat daar überhaupt een straf op, mochten ze ontdekt worden?
Hoe voelen ze zich na de daad? Fier, domweg onnozel of laat het hen overschillig?
Deden ze het expres of per ongeluk?
Wisten ze dat het betonnetje nog niet droog was?
Zagen ze de omheining niet, of de (naar ik aanneem geplaatste) waarschuwingsbordjes niet?
Of zagen ze het wel en dachten ze.... "hmm, een kansje om mezelf te vereeuwigen"?

Ik vraag me dat af, kan er niet aan doen.
En vandaag nam ik bewijs mee om Kilroy eens uit z'n hol te lokken.
Kilroy, explain... please :)

Gelukkige verjaardags Sis

M'n jongste zusje is vandaag een jaartje ouder geworden.
Ik zag 'er niet. Haar echtgenoot zou haar verjaardagsgewijs soigneren, dus dan ga je als oudere zus niet in de weg staan.

We deden het even over de telefoon.

De dag is bijna weer ten einde, ik hoop dat ze zich geamuseerd heeft (en ben daar redelijk zeker van zelfs).

Gelukkige verjaardag, S!
x

Nieuwe gevaren

Moderne tijden, daar leven we in.
Wij, mensen van deze moderne tijden, proberen daar wat in "mee" te zijn.
Zo ook Olijf.

Sinds de opkomst van e-mail is alles met rasse schreden vooruit gegaan.
Mail
Chat
Online shoppen
Facebook
..
en ja...
dating-sites. Eén om precies te zijn, maar desalniettemin een dating-site.

't Heeft geen zin om daar hypocriet of onnodig geheimzinnig over te doen: Olijf heeft daar gebruik van gemaakt, nah.
En foei aan de mensen die het gebruik(t)en maar het in alle toonaarden ontkennen.

Nòg om mee te zijn, schreef ik me in op Twitter en Netlog. Sites waar ik amper gebruik van maakte. Eén bezoek om de 3 à 4 maanden (omdat ik me plots herinnerde dat ik dat nog had), noem ik geen gebruik maken.

Je kan dus zeggen dat ik zowat overal zat, hoewel ik vermoed dat er nog vele sites zijn waar ik geen weet van heb.

Nu, die nieuwe gevaren...

Ergens eerder in deze blog zette ik al een paar boompjes op over E-tiquette.
Mensen die msn op de meest boertige manieren aanwenden om zich al dan niet beschikbaar te stellen. Godzijdank zijn er ook nog anderen die wél beseffen dat msn geen face-to-face gebeuren is en dat daar rekening mee moet gehouden worden.

Een ander gevaar waar ik me reeds lange tijd bewust van was, is het delen van persoonlijke info.
Ik noem mezelf niet voor niets Olijf.
Het pseudoniem dat u op deze blog ziet, is niet meer en niet minder dan een overerving uit vroeger tijden, toen ik door scha en schande ondervond dat je echte naam vrijgeven je vaak geen dienst bewijst.
En dat lukte me tot op heden redelijk goed.

Wat me mateloos stoort, is dat mensen die je zoeken (en door wie je liever niet meer gevonden wordt of waarvan je denkt/hoopt... laat me nu in godsnaam toch met rust), nieuwe profielen gaan aanmaken om je toch nog "ongemerkt" te bespioneren.
Een soort modern day stalking zeg maar...

Dan moet je ondervinden dat je nergens meer veilig bent. Ze gaan kijken wie je vriendjes zijn, wat je uitspookt op het internet, wat je interesses zijn en wat ze met die info zoal kunnen aanvangen.
Het liefst, tussen haakjes, vangen ze daar niets goeds mee aan...

Ik mag mezelf gelukkig prijzen, dat spionage-gedoe is in mijn geval zeer beperkt gebleven.
Er is één persoon (en diens entourage) waarvan ik bij-zón-der graag zou hebben dat (ik hou me aan de oppervlakte en schrijf....) hij/zij me met rust zou laten.
Hij/zij is van het minder stabiele soort, hanteert normen en waarden waar ik voor terugdeins en heeft geen idee wat eerlijke openheid betekent.
Aan hem/haar zou ik willen vragen: blijf weg. Moei je met je eigen zaken. Schakel je entourage niet in om uit te vissen wat je zelf niet kan vinden. Ga verder met je eigen leven en hou ermee op anderen het leven zuur te maken. Vooràl als die anderen met jou geen uitstaans (willen) hebben.

Ik voel me bijna gedreven tot het verspreiden van valse info om hem/haar gek te maken... maar ik verlaag me niet tot hun niveau. NOG niet.
Wel speel ik verstoppertje, zo veel en zo vaak ik het nodig acht. Voor die ene persoon, welteverstaan.

En aldus bedacht ik vandaag: daar staat nog een ongebruikt rdv-profiel van me.
Daar kan hij/zij ook weer eens op gaan geilen.
Weg met die boel.
Ik heb het ding gewist. Deed er toch niets meer mee.
En wat er niet is, kan je niet lezen.

Mijn fortune cookie op FB van vandaag luidde:
"Many a false step was made by standing still"

Vandaag ondernam ik een stapje, zij het een kleintje
Ik verwijderde een deel van mijn geschiedenis van het internet.

IK zal het niet missen
...En ik hoop dat hij/zij daar onnozel van wordt :):):)

Ali e Radici

Weet u wat dit is?
Dit zijn foto-apparasies en gsm's allerhande... allen op jacht naar die ene goeie foto van Eros Ramazzotti :)

1 november 2009: Concert "Ali e Radici"
Olijf zat er op te wachten sinds het voorjaar.
Het duurde tot de (late) zomer vooraleer we tickets hadden... voor een extra concert, want de andere twee waren uitverkocht. Maar we hadden ze. Zusje, N en ikzelf.
Juiiiijjjj

Wachten, er naartoe leven, ........ en de dag zelf me afvragen of ik nu wel zin had.
Dat had alweer een andere reden, maar ik GING gaan, al moest ik mezelf erheen slépen.

Blij dat ik gegaan ben hoor... heel blij zelfs. Een mens heeft een verzetje nodig, en niemand beter dan Eros Ramazzotti om m'n gedachten even op nul te zetten. Nul doet soms deugd.

Ik volg meneer Ramazzotti sinds m'n late tienerjaren, zing de meeste van z'n nummers gedachtenloos mee (z'n teksten lijken doorgaans nergens op, mocht u het niet weten) en geniet iedere keer opnieuw van z'n afgewerkte optredens.

Z'n sound is (op enkele dichterlijke podiumvrijheden na) nagenoeg identiek aan de studio-opnamen, hetgeen van een boel zogenaamde "groten" niet kan gezegd worden, dus dàt alleen al apprecieer ik met de nodige bewondering.
Verder zorgt het Eros-team steevast voor een smaakvolle beeldshow... the Italian way of life zeg maar. Verberg met schoonheid wat je aan écht talent mankeert. Oftewel: It doesn't matter what you do, just as long as you look good doing it :)

Eros zelf begint - net zoals andere stervelingen - tekenen van ouderdom te vertonen. Waar ik hem tot voor kort nog steeds "mooier" (niet knapper!) vond worden met de leeftijd, bemerk ik dat de sleet er ook voor hem komt opzitten. Tja... de tijd houdt niemand tegen. En erg is dat niet.
Geruststellend misschien zelfs...

Een woord van kritiek, voor wie denkt dat Olijf zich enkel overgeeft aan puberale verafgoding, Eros is (naar het schijnt) een erge womaniser.
Ik vraag me steeds vaker af hoe hij er in godsnaam in slaagt om een "dame" te versieren, laat staan meerdere. Z'n gedrag jegens het zwakke geslacht op het podium (net als in de zeer schaarse interviews van hem die ik ooit zag) is beschamend kinderachtig.
Het zal de roem wel zijn, die hem aantrekkelijk maakt.
Olijf zou zijn type "versiertruucs" nooit pikken van Jef Klak. In Eros' buurt durf ik m'n hoofd er niet op te verwedden... ik geef toe... maar beschamend onnozel blijft het sowieso :)

Ik gaf u zonet een fotootje mee van alle daar aanwezige fotografen. Uiteraard maakte ik deel uit van die groep...
Heb gekiekt dat het een lieve lust was. Met bijzonder weinig resultaat.
Wat niet flou was, bleek dan weer bewogen.
Enkele kon ik uit de brand slepen en om te bewijzen dat ik er wàs, poot ik enkele fotootjes neer op de blog - - - met dank aan de giga-projecties die hier en daar nog iéts van de foto's maakten...

(jaaaa, Olijf is ook een halfuurtje vooraan gaan staan. Kwestie van 's mans verrukkelijke jongensoogjes eens van dichtbij te zien...)

(voor de mannelijke lezers ook wat oogsnoep)

("bis"nummers met schaamteloze merchandising)

(Eros' blik waarmee hij de lieveling van alle italiaanse bimbo's (myself included) geworden is)

(Oud nummer 'l Albero (de boom). Over een man die een boom wordt om rustig alleen te leven en het leven vanop een afstand te aanschouwen. Tot een beeldschoon meisje hem voorbij wandelt en hij plots beseft wat hij missen moet...)

(2 laatste foto's van het liedje dat ik deel met.... "I belong to you". Anastacia was niet present. Ik hou van het handjeshouden. In het lied en in het echt. Kan het niet helpen. Olijf is een onverbeterlijk romanticus bij tijd en wijlen...)

Dat was Ali e Radici.
Vleugels en Wortels.

Vleugels heb ik gehad.
Wortelen valt me nog wat moeilijk.

Het concert, voor alle duidelijkheid... deed me enórm deugd. Dat pakken ze me niet meer af!

(N had een apparasie bij dat filmt mét geluid. Ze plaatste het op youtube. Wist zij veel dat ze me een groot plezier deed. Dank u meiske!!!!)

Heartbeat

Joe FM

Ja mannekes, schiet me dood, ik luister daarnaar.

Hoor zonet een wedstrijdje van één of ander soort. Twee mensen nemen het tegen elkaar op.
De wedstrijd doet er niet toe.
Ze worden even vooraf ondervraagd, wie ze zijn, wat ze doen, of ze al dan niet in relatie zijn (het programma heet niet Heartbeat voor niets eh).

De dame is een poos single. No surprises there. Je kan daar verder ook nie veel over vertellen. Alleen is alleen en daarmee uit. Verder doorvragen zou pijnlijk zijn en dat weet presentatrice Tess óók, dus ze zwijgt wijselijk...

De heer heeft een lief.
"En? Hoe lang zijn jullie al samen?", vraagt Tess.
"Nu al acht maanden", zegt meneer.
"Acht maanden! Dan gaat het lekker!", alweer onze Tess.
"Ja, toch wel", antwoordt hij.
Tess vraagt nog even door
"Is't grote liefde?
"Ja, toch wel"

.... het enthousiasme druipt eraf.

Ze kan het niet laten, Tess.
Stelt nog enkele tussenvraagjes, waarna we met z'n allen leren dat meneer in april gaat skieën met zijn madammeke.
Ze eindigt met "Allez, is't de madam van je leven?"
"Ja, toch wel"

IK ZOU WAT KRIJGEN VAN "ja toch wel"
Da's noch ja, noch nee.
Noch vlees, noch vis!
Potverdorie meneer, je lief moet zich ellendig hebben gevoeld, mocht ze je enthousiasme (of nijpend gebrek daaraan) gehoord hebben op de radio.

Akkoord.... Olijf is in deze zaken allesbehalve onpartijdig...
Kan alleen zeggen dat ik baal van halfslachtige beweringen als de zijne...

In dit specifiek geval voelde ik niet alleen plaatsvervangende schaamte voor meneer, de lol (of alweer het nijpend gebrek daaraan) van het lief in kwestie voelde ik meteen ook...
Met een beetje geluk kon ze het programma "toevallig" niet beluisteren.

Ignorance is bliss...

(net gedaan met deze blog... en "Ti Amo" van Umberto Tozzi weerklinkt melodramatisch op de achtergrond... het had erger kunnen zijn)

Altijd bijleren

een uitspraak van Sean Stephenson:

The more you let go, the more you can carry.

...

YEP!

31 oktober

Haloween.
Tijd voor spoken en andere gedrochten.

Ik heb mijn deel ervan gehad vandaag.
Was er niet blij mee.

Een dag om te vergeten dus.

Van alle "feest"dagen mag Haloween nog het meest de pot op van mij.