Ontbijt in de tuin

Laat ontbijt, wegens eerst naar mijn madam voor m'n maandelijks praatje.
Maar eens thuis, liet de zon zich zien, redde ik de aardbeien van de oprukkende fruitvliegjes, kieperde er een flinke kwak "kinnekessuiker" bij, een potje échte boter en een kop verse koffie.
NJAM!

Droom

Ik zit in een aula vol studenten: les aardrijkskunde.
De docent komt binnen, het is m'n huisdokter (?).

Om één of andere reden voel ik nattigheid, hij zal me komen zoeken... en zo gebeurt. Hij zet zich naast me en vraagt of ik m'n opdracht uitgevoerd heb. Het gaat om 'n vraag die hij pakweg een half jaar geleden had gesteld... mààr de vraag die hij nù stelt is níet de vraag die hij zes maanden geleden stelde.
Ik moet hem dus het antwoord schuldig blijven en wil uitleggen waarom.

"Laat maar", zegt hij met een sarcastische glimlach op z'n gezicht, "met dat onnozel liefdesverdriet van je had ik niets anders verwacht. Je hoeft ook niet meer bij mij langs te komen".
Ik geloof m'n oren niet.Zegt míjn huisdokter dit? In een zaal vol vreemden? En z'n beroepsgeheim??? Kan dit?

Een gevoel van machteloosheid overmant me en ik voel me volschieten, wil huilen, geraak volkomen overstuur, loop de zaal uit, de dokter achterna.
Ik wil uitleg: waarom hij dat zei in het bijzijn van alle studenten. Maar hij stapt door terwijl hij honend lacht. Ik blijf huilend achter hem aan strompelen en eis een uitleg. Omdat het me duidelijk wordt dat hij me geen verklaring zal geven, verkoop ik hem een mep.

Nu zal hij procederen, me kraken.
De rest van de droom blijf ik hem herhaaldelijk bezoeken in z'n kabinet op zoek naar een verklaring. Hij blijft het been stijf houden met een onveranderlijke, onverdrààglijke sarcastische blik in z'n ogen. Hij vertikt het om zich te excuseren voor z'n onethisch gedrag. Ik blijf me machteloos voelen...

IK weet waar die droom vandaan komt, en misschien zelfs wat hij betekent. Een "vriend" van me waarschijnlijk ook.
Gek hoe sommige gebeurtenissen zo'n bizarre dromen kunnen uitlokken.

Regen

onderstreepte mijn twijfelachtige wandeling naar het stemhokje.

De hele ochtend beetje zon tot grijs, maar droog.

Op het ogenblik dat ik voet buiten de deur zette, begon het te "zeveren".
Geen probleem, kapje op en met stevige tred naar stemlokaal... in m'n oude lagere school, alwaar ik nix herkende wegens nieuwe lokalen :)

De terugweg bleek al iets vochtiger, iets steviger druppels... die gaandeweg veranderden in een volwassen regenbui.
Nat, dat wel, maar het was eigenlijk mooi.
Recht naar beneden vallende druppels, geen zuchtje wind, geen hond op straat en enkel het geluid van vallend hemelwater en riolen die dat water wegzwolgen. Heerlijke geluiden op een bijna-zomerdag. Geuren van vochtig stof.

Ontdek onderweg ook dat m'n regenjas de naam niet waardig is. Zeiknat kom ik thuis, trui nat, schoenen nat, jeans nat.

Snel alles uit en in gemakkelijker "leasure-wear" gestapt.
't Is zondag, behalve ik geen kat in m'n huis dus leasure-wear màg :)

en ik heb gestèmd, zoveel mogelijk naar m'n geweten.... en hopen dat het wat uithaalt :)

Stemmen

nee, niet in m'n hoofd.... Olijf heeft ze nog allemaal op een rij.
Wél in het hokje.... gaan bepalen wie de boel deze keer gaat besturen.


Bij iedere verkiezingsslag krijgt Olijf het steeds moeilijker om een gefundeerde keuze te maken, iets verantwoordelijks te doen...

Basisreden? Ben weinig politiek-gevoelig.
Weet de helft van de tijd niet meer wie waarvoor staat en de andere helft van de tijd realiseer ik me dat de meesten niet kunnen of willen voldoen aan wat tijdens de peperdure campagnes plechtig beloofd werd...

Het irriteert me dat de partij waar ik op m'n gevoel af m'n stem aan zou willen geven, met de jaren meer en meer blijk geeft van doorgedreven wereldvreemdheid. Stellingen en partijpunten die overduidelijk bewijzen dat onze beleidsmensen écht wel in een ivoren toren zitten en van daaruit hun theorietjes spuien zonder enige voeling met de realiteit op het veld.

Degenen die dan weer wél schijnen te weten hoe jan met de pet door z'n dagelijkse leven ploetert, zijn me te extremistisch.

'k Heb best wel enkele eigen meningen, maar geen enkele partij die zelfs maar een tweederde overeenkomst met mijn overtuigingen haalt.... wat doe je dan?

'k Sluit even de ogen en doe alsof er politici zouden zijn die wél grosso modo verkondigen wat ik wil horen... en krijg meteen flash-backs van nieuwsberichten over vriendjespolitiek (nauwelijks verhuld overigens), privé-detectives, corruptieschandalen, transacties met voorkennis enz...
Het houdt niet op.

Vraag me af of er één onberispelijk individu rondloopt in onze respectievelijke regeringen.
Plaats voor idealisme is er al lang niet meer (is dat er ooit geweest?).
Stel me voor dat enkelen ooit in een vlaag van idealisme in de politiek stapten, vraag me af of ik het "beter" zou doen. Waarschijnlijk niet.
In de politiek - net zoals in het leven in het algemeen - word je vroeg of laat gekraakt, wat je overtuigingen ook zijn.
Je denkt "ik ga het eerlijk spelen"... en voor je't weet, moet je compromissen sluiten, meegaan met de stroom, kiezen voor "mee op de boot springen" of kopje onder geduwd worden. Kiezen dus voor overleven op andermans voorwaarden of roemloos verdwijnen...

Neen, Olijf zou het dus niet beter doen dan onze hoogwaardigheidsbekleders.
Maar dat neemt niet weg dat ik NIET met volle overtuiging mijn stem zal uitbrengen straks.

Op m'n uitnodiging staat: "Stem bij voorkeur tussen 13 en 14 uur".
Het is nu bijna halféén.
Ik heb me geconformeerd aan de vraag. Voor het eerst in m'n leven sta ik niet in de rij van de vroegopstaanders.
Enkel en alleen omdat ik het niet meer weet.

(ben best wel een beetje jaloers op wie het wél nog weet)

Conclusie
Eigenlijk zitten er dus wél stemmen in m'n hoofd: kiezen voor A, B, C, ......oh oh oh...
Gekte!
I'm going slightly mad (Queen, 1991)
This kettle is boiling over
I think I'm a banana tree.....

Stil

't is terug even stil hier bij mij.
Geen verhaaltjes aan of van iemand.
Dus zwijg ik.
...
niet helemaal, want ik blog.

Ik blog dus ik ben?

deze dagen even niet dus.
Moet ook kunnen.

(met slaapmutsje naar bed)

Jarabe De Palo, Man-boobs en Marcellekes

U wist het al: 2 juni, het eind van "mijn" jaar, zou ik vieren in een zaal vol Jarabe De Palo-fans.

Ik keek ernaar uit. Hou van de sound, de stem en de sfeer. Geef me wat Latino-ritmes et je suis partie ('k kijk even naar Rafale voor de correcte grammatica?).

Een voorprogrammaatje van een verdienstelijke La Troba Kung-Fu (mij eerder onbekend) kon ik meer dan smaken. Nóg maar eens een trosje vrolijke spanjozen, zou je kunnen zeggen, maar ik maal daar niet om. Ze klonken leuk en hadden iets spontaans.

Even later de hoofd-act: Jarabe De Palo, met zanger Pau Donés. Een volwassen man (met even volwassen baard- en haartooi), blijkbaar van een "goed jaar" zoals ik zopas ontdekte (1966 ;)) en met een eeuwig kinderlijk onschuldige uitdrukking op z'n behaarde tronie.
"Mooi" kan je'm niet noemen... maar z'n ogen stralen iets eerlijks uit. Dat vindt Olijf ervan. Of het ook zo ís?...... het gedacht is veel, zegt men in mijn contreien.
Meneer Donés is verder niet van het zwijgzame type. Ieder nummer werd aan het andere gebreid met een streepje commentaar. Lang, héél lang in het Spaans, met enkele kwinkslagen naar zijn begrijpend publiek ("strakjes zeg ik iets helemaal anders in het engels" - wink wink - juichende fans) en daarna opmerkelijk korter in het "Spanglish". Grappig hoor :)

De man heeft ook iets in z'n stem dat me aanspreekt. Niet te definiëren en verder onbelangrijk, want smaken verschillen....
JDP bracht gisteravond vooral reeds gekende nummers in een nieuw jasje. Niet onbelangrijk detail daarbij was de saxofonist... nooit eerder opgemerkt, waarschijnlijk wegens eerder niet aanwezig? Trage nummers kregen een Reggea-jasje, snelle nummers werden opvallend trager en zwoeler. Een cynicus zou zeggen: oude troep herkauwd. Olijf genoot stil, met hier en daar een verlegen dansje tussendoor.
Bonito... todo me parecía bonito... (correct, D?)

Het duurde niet lang genoeg. "Hoe? Nu al gedaan? Ze zijn nog maar net bezig?" vroeg ik me af.... om 22u30... blijkbaar had het langer geduurd dan het halve uur in mijn hoofd...

Tijdens en na het concert vielen nog enkele termen die ik u niet wil onthouden.
Man-boobs en Marcellekes.
Beide aanschouwelijk voorgesteld in de persoon van Pau Donés.

Het viel me op dat de man er wat zwaarder uitzag dan pakweg 2 jaar geleden. Had ik een geïdealisseerd beeld van hem opgeslagen in mijn herinnering? Geen idee. Tóch, er waren een paar luie kilootjes bijgekomen, mijns inziens.
Ook ter hoogte van de borststreek. Man-boobs dus. Niet iets waar Olijf op valt... tenzij ze van het afgetrainde type zijn :)
Boobs horen uitsluitend thuis op het lijf van een vrouw, zo simpel is dat.

En Marcellekes, merkte D. op, zijn terug in.
Een marcelleke is wat m'n grootmoeder vroeger het "léfke" noemde. Een lijfje dus, een mouwloos onderhemdje. In de loop van de mode-geschiedenis meermaals opgedoken en alweer verdwenen.
Pau had een groezelig, eerder loszittend exemplaar aan (vermoedelijk om die man-boobs te verdoezelen), maar buiten in de foyer vonden we later een onvervalste Latino terug die een extra-small krakend wit dingetje aanhad ónder z'n openstaande "karrowenémmeke" en óver zijn kloeke borstkas... voorwaar een mooi exemplaar.... het marcelleke :)

Olijf wou hem op onopvallende wijze fotograferen, hetgeen jammerlijk mislukte (sorry dames!)
Geen foto van de Latino Bink dus, wél enkele indrukken van JDP (flitsloos gekiekt om de zanger niet te verblinden.... wat ben ik toch meevoelend!)

De saxofonist tussen haakjes... respect :)



Nieuwsgierig? Meer dan genoeg nummers op YouTube te vinden. IK heb gisteren de cd gekocht :)

Op weg naar bed nog even zingen in m'n hoofd...

Como quieres ser mi amiga, si por ti daría la vida

Primavera que no llega

Y volver a ser yo mismo
Y que tú vuelvas a ser tú
Libre
Pero a tu manera

Bonito, todo me parece bonitoooooo!

over landingsstrips en aanverwanten

Olijf krijgt vandaag virtueel "toegefluisterd" dat m'n woorden de laatste tijd gesluierd zijn....
Ik denk even na en besef dat "men" dat inderdaad niet echt van me gewoon is.
Probeer gedachten en observaties neer te schrijven zonder àl te expliciet te worden en hoop daarin te slagen.
SOMS hou ik het extra vaag om "de persoonlijke leefsfeer van betrokken partijen" te beschermen, zoals men dat pleegt te zeggen. Vandaar enkele recente rookgordijnen.... :)

MAAR!
No more!
vandaag krijgt u wat anders!

zet u.

(niet geschikt voor gevoelige zielen)

Maandagavond, na bezoek te hebben uitgezwaaid, liet Olijf zich in de zetel zakken en zette de TV op, puur op "den boef".
Hup, een programma waar ik al heel wat van gehoord maar nooit wat gezien had. Tijd om daar wat aan te doen.
U kan het "educatief" noemen.... een open geest zou dat doen... Olijf dus ook :)

Het leerprogramma waarvan sprake, is "100 Hete vragen"... LOL
Blijkbaar was het al even bezig, maar ik dacht: hier kan ik nog wat leren. Olijf is in wezen een meiske met halve weetjes over veel dingen maar écht grondige kennis over de meeste zaken is minder... (ken jezelf, niewaar?).
Ziehier mijn kans om daar wat aan te doen! Grondige kennis over (ik zal het fluisterend spellen)

• s e k s.... in de poooooeeeeep: alle do's en don'ts
• de laatste mode in intieme haartooien
• hoe pak je een one-night-stand aan: raad van een etiquette-experte (!)
• bestaat vrouwvriendelijke porno? een marktonderzoek.
• (gemist wegens TV te laat opgezet) Nepborsten. Zijn mannen daar nu gek op of niet?

(tip: er ís een website waar je blijkbaar de topics van vorige en toekomstige afleveringen kan bekijken, ... en ik bezocht die zonet.... allemaal omwille van de blog... natùùùùrlijk!)

Voor deze "aflevering" pik ik er mijn favorietje uit (pardon the pun): Intieme Haartooien.

Terwille van deze topic bezoeken de programmamakers een schoonheidssalon alwaar dames en heren de behandeling van hun onderbuik vrij en blij aan het Vlaamsche publiek ... publiek maken.
Schoonheidsspecialistes voeren het woord.

Het "bosje" van vroeger is ab-so-luut "out". De moderne man/vrouw wenst daar niet langer in te verdwalen.
De kale knikker daarentegen blijkt ook op z'n terugweg te zijn. "Waarom?" vraagt de geïnteresseerde reporter ter plaatse. "Omdat dat op een kinderpoepje lijkt", antwoordt de specialiste net iets te spontaan.
In de kantlijn bedenkt Olijf dat wij Vlamingen "poep" voor een veelheid aan anatomische delen bezigen. De Nederlanders daarentegen kennen maar één betekenis ... en die poep ligt steevast op de stoep... Je kan erin trappen in de zin van stappen, maar je kan er géén seks in hebben (tenzij je van het kinky type bent) en een kinderpoepje zou dus een drolletje van een kleuter horen te wezen.
Maar goed: kaal is kinds.
In plaats daarvan moet er "wat" blijven staan.

De vorm mag de klant kiezen, alsook de kleur zoals blijkt.

De klante van dienst koos voor het "landingsstripje". De term an sich werd niet gebruikt in het programma, maar Olijf leest af en toe óók wel wat en weet met stellige zekerheid dat wat Mevrouw koos, de vakterm Landingsstrip meekreeg.

De kleur. Er zijn (uiteraard) de klassiekers: donker- en lichtbruin, blond en zwart.
De veeleisender klant kan dan weer gaan voor (fluo) Roze, Blauw, Ros en tegenwoordig (meende de specialiste zich te herinneren) bestaat er ook Fluo Groen.
Ter illustratie houden de twee specialisten van dienst ieder een pakje haarkleurmiddel ter hoogte van de schouder om de producten goed in beeld te brengen.

De Mevrouw-klant koos Roze.
Een pijnlijke ontharing en kleurbeurt later kreeg de kijker een nét geen kinderlijk poepje te zien met een roze landingsstrip. Het had wat weg van een langwerpige doch onschuldige schaafwond die een mercurochrome-behandeling had gehad van Moeder Overste.

...

Olijf begreep de Mercurochrome-look niet echt... maar het schijnt garant te staan voor pikante momenten.
Vroeg me een volle 2 seconden later af hoe het eruit zou gezien hebben in het Fluo Groen...

Alstublieft, dierbare lezer, u weet nu hoe Olijf alweer een beetje wijzer is geworden.
Wat u hier NIET zal vernemen, is welke voornemens ik me in dat departement genomen heb :)

Gesluierd was deze blog niet... meen ik te mogen zeggen.

Kado

Soms ontmoet je mensen die op eerste zicht "onbelangrijk" lijken.
Onbelangrijk in de zin van "niet belangrijker dan eender welk ander persoon".

En dan blijkt dat zo'n mens je één en ander kan "geven" waarvan je niet echt wist dat je het zocht.
Een beetje zoals dat gedicht van Freek de Jonge. Zocht het niet, maar het deed me wat.

Je krijgt dan een beetje een onverwacht kado. Het hoeft zelfs niets groots te zijn.
En eigenlijk... zijn dat de leukste.
Niet het obligate ding omdat het je verjaardag is, niet de verplichte nieuwjaarswensen, maar "gewoon" .... recht uit het hart.

Olijf kreeg de laatste weken enkele van die onverwachte verrassingen. En ze liet het zich welgevallen. Dat het niet eeuwigdurend is, is bijzaak.
Het belangrijkste is te ontdekken dat je niet alles kan voorzien. Dat je af en toe moet meegaan met de stroming. Aanvaarden wat op je weg komt.
En daar dankbaar voor blijven.

Delete

maandag 1 juni 2009, 19u39
zo'n 200 van de 230 berichten uit m'n gsm gehaald... sommige meer dan 2 jaar oud.
Ik hield eraan vast, zonder ze te herlezen.

Vandaag, ...nu, zo goed als alles gewist.
Soms is er een derde persoon voor nodig om je zo'n dingen te doen beseffen....

't leven kan raar lopen :)

niet teveel woorden aan vuilmaken

Hug... aan iedereen die de voorbije maand veel mooier heeft gemaakt dan hij had kunnen zijn.
merci :)