de madammen

Gisteravond waren we even "de madammen".
In Mechelen dan, op de "vismét" (zo hoor ik het blijkbaar uit te spreken).
I., N. en ik, in een etablissement dat even later stampvol scheen te lopen.

Olijf had beloofd haar laptop mee te nemen en had dat ook gedaan... ware het niet dat het regentje en parkeerplaatszoeken me voldoende van m'n stuk hadden gebracht om ervoor te zorgen dat ik (te laat) zonder laptop in De Gouden Vis toekwam.
Even later dus terug gebeend naar de auto (oef, hij stond er nog, dus goed geparkeerd) en met loodzware laptoptas weer richting drankhuis.

Een uurtje of wat duizenden foto's doorvliegen en niet merken dat er ondertussen zoveel volk in het cafeetje is binnengesijpeld dat je niet naar het toilet zou kunnen als je er een miljoen voor zou betalen!

We waren alle drie wat moe gisteren. Madammen ipv meisjes.
Het werd niet laat... maar we zouden het eens over doen.

toch bedankt, meisjes, voor een avondje uit :)

KLIK

Gisteren een hele dag door m'n hoofd gespeeld. Wat opgezocht hier en daar, even nagedacht en nog meer van dat.
Klik kwam helemààl tegen de avond.
Op deze manier doe ik niet meer verder. Ik ga er wat aan doen.
Een beetje hulp zoeken, binnen of buiten mezelf.

Terug, stilaan, naar de vrolijkheid die ik vroeger zo overvloedig in me had.

en misschien wat minder "pluimpje" worden tussen al dat gesteente.

We zien wel. Hoe dan ook: het gaat ànders zijn
en ik ben blij om die klik :)

16 april

Hij verjaart.

De hele 15de april geprobeerd om er niet aan te denken.... en zoals pleegt te gebeuren... hoe meer je denkt dat je er niet mag aan denken, des te meer je ... juist ja.

Woensdagavond na het werk kon ik onverwacht de voeten onder tafel schuiven bij m'n zusje en gezin.
De zon, die de hele dag had geschenen, besloot te verdwijnen van zodra ik de werkpoorten achter me sloot.
Toch lekkere spaghetti gegeten buiten in zusje's tuin.

Mét Grappa (gigafles!) en Caffè na.


De rest van de avond me "onledig" gehouden.
16 april: ik ga slapen.

moto herontdekken

Mij werd eens gezegd dat ik een slecht motard ben.
Ik nam dat aan... en zette dat om in een groeiende angst om te falen met iedere nieuwe rit.

In een poging tot psychologisch herstel (én omdat ik er zelf ook weer zin in krijg) besloot ik vanochtend met de moto naar het werk te rijden.
Extra vroeg opstaan, spulletjes herorganiseren voor vervoer met de moto, eindeloos lang kleren aantrekken (gisteren had ik het te koud!) en hup, weg.

't was voor mij de eerste keer, rijden in de mist.
Het zicht op de baan wilde nog wel meevallen, maar het aanslaan van m'n helmvizier was minder.
Vegen vegen vegen onderweg en half doorweekt toekomen op het werk, ondanks de cordura kledij (ademt van binnen naar buiten maar laat geen hemelwater door.... jaaaaa zal wel!).

Toch trots op mezelf dat het gelukt was. Voelde de bochtjes ook stilaan beter aan... vorderingen dus, ... in mijn ogen.

's Avonds besloot ik langs binnenwegen naar huis te keren. Geen tijdsdruk om tijdig aan te komen, dus dat moest lukken.
M'n binnenwegen zouden langs collega's huis leiden. Hij had eerder die dag (sinds een jaar of wat zelf bescheiden motoliefhebber zijnde) enige bewondering geuit voor m'n machien.

Tijdens bochtjes en kruispuntjes rijpte de idee om even te stoppen aan z'n deur... Was het fatsoenlijk? 'k Was daar nog nooit eerder buiten de werkuren gestopt en was per slot van rekening niet echt uitgenodigd of verwacht...

Toch maar gestopt en met stoute schoenen aan op de deurbel gedrukt.
Het duurde even voor hij kwam open doen, maar hij leek blij verrast.
Zin in ritje en terrasje?
OH... leuk idee... ik pak m'n spullen en we zijn weg!

Zo gezegd, zo gedaan.
Even later hoorde ik zijn ros zachtjes brommen op de oprit: mijn cue om terug op het mijne te "springen" en braaf te gaan volgen. We waren op "zijn" terrein, dus hij zou het terrasje zoeken.

Terrasje gevonden, lekker in het avondzonnetje, langs één of andere pitoreske vaart.
Lekker gepraat, ééntje gedronken en nog wat gepraat.
Twee uurtjes later via nog meer binnenwegen ieder huiswaarts gereden.

Het was fijn, gewoon spontaan en wat mij betreft, voor herhaling vatbaar.
Beats sitting at home any time!


(er is nix mis met uw ogen... collega langs vaart een beetje gephotoshopped, alweer uit respect voor privacy)

Afsluiten

Paasmaandag: even recapituleren

Motorit richting kust ondernemen
Lang beloofde Limoncello gaan afgeven
Praten met ex-lief
Praten met ex-lief/toekomstig hernieuwd lief van ex-lief
Ontdekken dat mij een nieuw lief werd toegedicht sinds een maand
Horen dat het leugentjes om bestwil waren
Beslissen dat waarheid een rekbaar begrip is
Afsluiten

en dan ga je blogsurfen...

en stoot via via op een nieuwe blog.
Mieke.

niet veel woorden zijn nodig.

heb aandacht voor het begin van de blog: augustus 2007
kijk naar april 2008
lees nog wat tussendoor om haar te leren kennen.
en dan de laatste blog, van gisteren.

Ik moest beschaamd zijn, met m'n kleine alledaagse perfect "op te lossen" verzuchtinkjes...

Pasen 2009

Olijf komt terug van een weekje weg.
Een weekje stilte ook met die éne die ze niet kan vergeten.
Geduld was gevraagd, begrip voor de situatie, geloof in de toekomst. Garanties bestaan niet maar geduld is een schoone deugd...
Olijf is een braaf meiske, dus ze doet dat.

't Is Pasen vandaag. Terwijl anderen vrolijk paaseitjes rapen, ontdekt Olijf (nog maar eens) dat
Good girls go to Heaven, Bad girls go Everywhere.

Hij kiest opnieuw voor de bron van zijn miserie... maar Olijf mocht intussen vooral niet op zoek naar geluk waar hij geen vinger in de pap te brokken had...
Het verstand zei zoveel, maar het gevoel wou niet volgen.
en aldus geschiedde...

... en alweer terug

gewoon even melden.

Vandaag is het Pasen. De zon doet haar best om erdoor te breken én ik heb een vieze vuile auto die schreeuwt om uitgemest te worden.
Blogverhaaltje over reis moet nog even wachten.

moto, by the way... startte nog steeds mooi na een weekje stilstaan. Het lijkt alsof mijn problemen van de baan zijn, die van de moto dan toch.
Tijd misschien om deze namiddag zélf een probleem op de baan te worden?...


allez kom, een kleine toegift over het weekje Lago M....
Dolce Far Niente op z'n best... en dat uuuuuuren kunnen volhouden :)


(uit respect voor mijn niet-bloggende medemens: zoals steeds geen herkenbare gezichten op foto)

Leggiuno

ik knijp er een weekje tussenuit.

heb er zin in :)

Pakken wil niet lukken.
Hoe kies je zomer/lentekledij uit nadat je uit een lange winter stapt? Ik kan het me niet meer voorstellen wat daar allemaal bij hoort.

Bij wijze van afwisseling msn ik nog met enkele vrienden vóór mn vertrek, brouw ik nog snel een liter limoncello bij elkaar en zoek alle mogelijke excuses om maar niet verder te doen met dat "pakken"....

een mens zou denken dat ik niet wil vertrekken :)

goed, beter, best

alleen schrijven wanneer het "min" gaat, is oneerlijk.
Hier mag ook wel es iets leuks komen.
Of een ù het leuk vindt, moet u zelf bepalen.
Mijn week is alvast beter geweest sinds laatste blog.

een opsomming

Het weer, het wéér!!! Potverdorie mensen, zijn we blij? Spijtig genoeg begon het écht goeie weer pas toen mijn weekend erop zat, maar dat remedieer ik dan met een terrasje tussen de middag. M'n slechte invloed even laten gelden over collega en werkneemster... en ze kwamen gewillig mee.
Dinsdagmiddag was gewijd aan een leuke, informele babbel en... boeken snuffelen. Collega koopt wekelijks de humo, nu mét boekjes voor z'n twee schattige dochters. Hij vindt dat die boekjes lekker ruiken.
De stelling meteen getoetst en diep gesnuffeld. We deden het alle drie. Van hén nam ik een fotootje, eentje niet onherkenbaar genoeg dus niet geschikt voor de blog. De minst herkenbare pleur ik er hier op.
Zó snuif je dus aan een nieuw boek. Conclusie: het had iets weg van walnotenolie...


De moto, mijn moto... een blinkend zwart met chroom gevaarte, veel te zwaar voor mij... maar Olijf laat zich niet kennen en zal het monster weer bestijgen. Als de batterij het houdt... die doet wat moeilijk. Toch weer met de moed der wanhoop een goede oplader gekocht (niet zonder rekening te houden met oude goede raad van dierbaar motokenner: koop een druppellader!): de batterij houdt het al drie dagen.
(meet my motorcycle)


De vakantie... een beetje zuiden. Het bleef lang onzeker of we zouden vertrekken. Wachten op goed of minder goed nieuws en op basis daarvan beslissen wat er zou gebeuren. Er kwam geen nieuws. Boude beslissing: we vertrekken! Drie zussen, vier kids, variërend van 6 tot puber en één geweldige vriendin. Het zal krap worden, het goede weer is niet verzekerd mààr we zijn wég, van zaterdag tot zaterdag. Wandelen, luieren, toeristen langs het meer... ik verheug me nu al.
Er wordt me gevraagd of ik op Tinternet zal kunnen. Dat weet ik niet. Maar de laptop gaat mee.
Indien internet, dan volgt een blogje of twee vanuit het buitenland, voor de geïnteresseerden :)

Salsales... de laatste voorlopig. Vanaf vandaag is Olijf officieel beginner-àf. Ga ik verder, dan mag u me vanaf eind april beginnend semi-gevorderde noemen. De laatste les was alvast een "goeike". Lekker gedanst met verschillende individuen, de ene al wat begaafder dan de andere, maar altijd leuk. Zó leuk zelfs dat ik nog wat bleef hangen tot in de volgende les. En daar nog wat verder danste. Met twee pintjes in het vege lijf, intussen losgedanste gewrichten en een beetje teveel bravoure probeerde we te doen alsof we thuis hoorden tussen die semi-gevorderden. Olijf denkt dat we enkelen voor de gek hebben kunnen houden.
Ik heb in alle geval genoten!

Er IS een minpuntje...
ik zal pas met de moto kunnen rijden nà Pasen.... want ik MOET eerst op vakantie ;)
Erg eh... Ik treur :)