zaterdag 3 mei 2014

Kintsugi: Broken is Better than New

Voilà,
sla dààr eens iemand mee om de oren :-)

Na Wasabi (de schoonheid van imperfectie) is er Kintsugi 
of Kintsukuroi
... Ik spreek geen Japans en ben overgeleverd aan wat Tinternet me voorschotelt wanneer ik op zoek ga naar het fenomeen.

Voor alle duidelijkheid: ik weet er hoe-ge-naamd NIETS van maar het spreekt me aan. En dan bekruipt me af en toe nog eens de zin om het ergens vóór andermans ogen op tafel te kletsen. Alsof IK een ontdekking heb gedaan.
NIET dus. Want ik zag het op FB en als het op FB staat, dan gaat straks iederéén dat weer verspreiden (trouwens, wat op FB staat, is notoir ook altijd juist ;-) )
Nja....
uniek zijn is allang niet meer uniek, zeker niet sinds ons leven zich in meer of mindere mate - uiterààrd ben ik niet de maatstaf voor de rest van de maatschappij - afspeelt in The Cloud.
Het is ook niet eenvoudig eh.... tussen die miljarden internauten nog iets doen of maken of vinden of zeggen of reciteren dat een ander ook al niet eerder of beter of ingenieuzer deed dan jij.....

Nou ja. Ik leg me erbij neer. U hoorde het niet eerst van mij maar u hoorde het. Of las, dat is ook goed :-)

Kintsugi wordt op Tinternet tussen neus en lippen weg vertaald als to repair with gold en daarna volgt de uitleg die tot de verbeeldign spreekt, en al zéker onze Westerse want wij zijn met z'n allen materialistische workaholics geworden die als lemmingen afstevenen op burn-outs en zwaar gemediceerde depressies.
Dat terwijl alle wijsheden uit het Oosten komen, alwaar de inboorlingen opstaan met het krieken van de dag, blootvoets of hooguit op zelf in elkaar geknutselde sandalen het veld in trekken om de rijst van de dag te oogsten, (uiteraard door kranige 80-plussers in een artisanale mand op de rug naar huis gesjouwd), zich verder wijdend aan meditatieve contemplatie en het wassen van handgeweven zijden doeken in de rivier om ze daarna op de lokale markt te verkopen aan wie hun koopwaar weet te appreciëren. Terug het bed in wanneer het donker wordt. Vanzelfsprekend.

U zag de reportages over oosterse grootsteden met straten als mierensnelwegen, meisjes gekleed als exacte kopies van hun tekenfilmheldinnen en eeuwig eenzame mannen die maar aan geen vrouw geraken (en dan maar een relatie aangaan met een full-size latex sexpop) óók niet, juist?

Goed. Even voorbijgaand aan de realiteit, stort ik me terug op de eerste uitleg die ik vind op Tinternet.

Ziehier de foto die een ver familielid vanochtend postte.

Ik vertaal even vrij:
Kintsugi, oftewel "herstellen met goud" is een Japanse techniek waarbij vloeibaar goud of zilver gebruikt wordt om gebroken keramische voorwerpen te herstellen. Omdat ieder voorwerp op onvoorspelbare wijze breekt, verhoogt zowel de economische als de kunstzinnige waarde ervan want hieruit zal een uniek nieuw object ontstaan.
Deze techniek is een metafoor voor het leven van de mens, die na een donkere en moeilijke periode weer opstaat en er sterker en beter uit komt.

Dat is mooi, vindt u niet? Nja... de metafoor mag er zijn, wat mij betreft. Toch voor wie zich de moeite heeft getroost om sterker en beter uit donkere verledens te herrijzen. Dan vind ik dat de stelling een grond van waarheid heeft. Mijn gedacht.

Ik haast me dus om deze "vondst" te delen (lees: ervoor te zorgen dat wie het ding éérst postte alweer 1 keer minder uniek wordt dan vóór mijn deling). 
Ik lieg. Omdat het merendeel van mijn vriendjes geen Italiaans spreken, Google ik de term even en kom (een beetje verward but what's in a name?) al snel de Engelse versie tegen. Intussen spreken we van Kintsukuroi. God alleen (en een handvol Japanners) weten wat hier gebeurd is, maar goed... het lijkt er nog op dus ik ben blij.


De uitleg is iets minder uitgebreid maar we herstellen nog steeds met goud of zilver lacquer (lak of vernis? ) en het stuk is nog altijd mooier omdat het ooit gebroken was. De metafoor hoeven de Engelsen niet uit te leggen... zij kennen die ook zónder uitleg. Neh :-)

Nog steeds verkeer ik in lichtjes hogere sferen, tot déze foto me opvalt.

Het leven zoals het is. Goede ideeën moeten geld opbrengen. En vermits de letters leesbaar zijn voor mij, ga ik ervan uit dat deze kit voor de Westerse markt bedoeld is. Binnenkort in alle knutselwinkels bij u in de buurt :-)

Met beide voeten terug op de grond en al goed op weg om weer te vergeten waarover het in den beginne over ging, google ik nog wat verder. Hier vind ik uiteindelijk de meest uitgebreide en nuchtere uitleg

Ik reproduceer een stukje:
"Kintsugi is the Japanese art of mending pots. Not mending them in the way you’d imagine – so you can’t see they were ever broken. No, it’s mending them in a way that makes a feature of their brokenness, celebrates and enhances it, so that the broken and mended piece becomes more beautiful and valuable than before. It turns our ideas about the meaning of damage and imperfection on their heads. (...)"

Deze mevrouw, die blijkbaar méér tijd doorbracht in Japan dan de meeste stervelingen en dus als "redelijk goed geïnformeerd" mag gezien worden, vertelt het hele verhaal.
Jawèl, de "pot" wordt op zodanige wijze hersteld dat je WEL ziet dat hij ooit gebroken was en jawèl, hij is nadien mooier dan voorheen. De romantiek blijft dus behouden. Oef.

Zij omschrijft Kintsugi als de Japanse kunst van het potten herstellen. Geen woord over goud of zilver.
De scherven worden terug aan elkaar gelijmd met meerdere lagen urushi lacquer (... ik veronderstel één of ander hars of lijm?). Als afwerking wordt zilver, goud of een ander metaalSTOF gebruikt, om het geheel allicht mooier te maken. 
Tenslotte een niet onbelangrijk detail: die urushi-lak blijkt een irritant goedje te zijn dat allergische reacties oproept. Weinig romantisch .... maar plastic handschoenen en een beetje gewenning lossen dit in de meeste gevallen op :-)

Zo...
Kijk....

Dit is de metafoor van een vrouw die met momenten niet voorbij kan aan een flinke dosis cynisme. (niets om bepaald fier op te zijn....) : een mooi idee (dat ik overigens NIET zal vergeten, net zo min als Wasabi) kapot analyseren tot slechts de helft overblijft van het oorspronkelijke verhaal.
Is dat mooi? Niet noodzakelijk. 
Maar er bestaat waarschijnlijk wèl een Japanse term voor. En vandaag gaat ook u meer dan eens aan Kintsugi denken.
En niet alleen vandaag. 
Volgende keer dat  een leuk schaaltje of schoteltje uit uw onoplettende handen glipt, slikt u misschien uw initiêle vloek in en gaat u op zoek naar een Kintsugi Repair Kit om dat schaaltje nóg mooier te maken dan het al was.

En zo, meine Damen und Herren, .... is de cirkel alweer rond :-)

4 opmerkingen:

  1. Als je me nu blind zou vragen om de beide benamingen hier te reproduceren (wat op zich moeilijk is, daar ik niet blind kan typen) zou ik er niks van bakken. Iets met 'kind' en 'sugo'. Nou, dat levert geheid een hoop geklieder op.
    Het schaaltje vind ik trouwens prachtig. En je verhaal ook. Al mag er van een kleinere dosis olijvenbescheidenheid in.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. De/een cirkel is altijd rond. Anders is het er gaan :-) Enfin, plakken, ik begin er niet meer aan. Wat gebroken is laten we zo. Ik ben immers een kind van mijn tijd. Cynisme is me totaal vreemd bovendien !
    Maar kijk, ik vond het een zeer interessant stuk tekst. Moet ik eens aan mijn dagelijkse krant melden. Want uniek zijn die zeker niet met hun teksten.
    Anyway, blij hier nog eens gelezen te kunnen hebben ! Way to go Olive.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Reacties
    1. ik denk ooit nog terug te keren, Bentenge.
      Geen idee of je dit ooit nog te lezen krijgt.... die dingen met Feeds en dergelijke begrijp ik niet meer.

      Hoe dan ook.... met een internet dat de laatste 5 maanden (en komende Laatste Maand) beperkt is/was tot enkele schamele Gigabites per maand, kan ik me niet gek veel gesurf veroorloven. Zelfs niet tot bij jou, al probeerde ik het zonet nog even (en zag ik foto's waardoor mijn surfgedrag schandalig de hoogte in schiet)....

      Goed... toetter allemaal niet zo toe.
      LEUK vond ik een quote op je blog. "There's a crack in everything. That's how the light gets in"
      Ik zou , op afstand van bijna een half jaar van deze post, durven zeggen..... "Righty-oh"........ (en dankje voor de quote. ik vind 'em prachtig)

      Verwijderen