Pandaland

het dier, niet de auto.

Ik ben gek op de auto maar heb hem (nog) niet.
Op het dier zou ik in wezen ook gek zijn, ware het niet dat het bijzonder uitheems is.

Apenland nummer twee = Pandaland. Een voorschoot groot
.... - niet onbelangrijk intermezzo voor de NL: voorschoot is een schort die je voorbindt, voor je schoot (niet in de zin van een verleden tijd van schieten maar de schoot als onderdeel van je lichaam, het deel van je moeder waar je op bijna Bijbelse wijze uit voortkwam) - 
een speek groot dus
... - speken is spuchelen is spugen ... is vooral, als het allemaal wat meevalt, redelijk klein, waarmee de omvang van het land hopelijk op licht metaforische maar vooral voldoende adequate wijze omschreven is -
het land der Belgen waar Panda's naar worden overgevlogen
en later Chinese hoogwaardigheidsbekleders, ook vliegend
en beide zwaar gefinancierd door één of andere overheid
die later zijn centen gaat halen waar die het best te vinden zijn
..; jawel....

Dat land, dat wèl betalingen online toestaat met kredietkaarten van alle oorsprongen (kan een oorsprong meervoudig?.... hmmmmm.....), laat een boel andere wantoestanden óók toe.
We gaan er (nog) niet aan falliet, zoals het zuiden pleegt te doen
maar het lijkt evengoed nergens op.
Ons land heeft dan weer het geluk dat de meeste onderdanen even mak zijn als Olijf. Klagen vanuit de zetel maar niet naar buiten komen om er goed boos over te worden.

Regerende instanties die hun gelederen in een eerste stap maar vooral met veel tamtam afslanken
om daarna met opvallend minder tamtam de overblijvende leden een fikse opslag te geven.
Dat is iets waar de gemiddelde Griek waarschijnlijk een kleine massa-optocht voor organiseert.
De Belg niet. Die palavert in zijn woonkamer. Of post iets op Facebook.

U hoort mij  niet hàrder zijn voor de Gemiddelde Belg dan ik voor mezelf ben. Toch even duidelijk wezen. Ik vind mijn zetel óók te comfortabel om eruit te komen. De occasionele gesprekspartner op het werk of in de naastenkring is voor mij al méér dan publiek genoeg om m'n eigenste maatschappelijke verbeteringen aan te verkondigen.

Afijn. In Pandaland zijn er ook problemen. Andere problemen maar desalniettemin: problemen.
Grote, kleine, oplosbare, schandalige, onbegrijpelijke, publieke en geheime.
En onnozele.
Zoals deze. De gemiddelde mortaliteit van onze digiboxen.
Of ook: hoe creëer ik eerst verplichte afhankelijkheid en hoe spring ik daar een handvol jaren later mee om?

DO YOU POOP ENOUGH? - of een stukje over wereld- en kleinere problemen

Het schrijven valt me zwaar het laatste jaar. U merkt dat ongetwijfeld. Ik merk dat ook.

Regelmatig blijf ik me afvragen hoe dat komt.

Interesseert niets me nog? 
Nee, dat is het niet. Ik zie, hoor en observeer en denk er vaak het mijne van. Er wàren tijden dat ik me naar de pc haastte om "het mijne" ook meteen wereldkundig te maken. Dat gebeurt nu niet zo vaak meer.

Het zou kunnen - zo voelt het althans vaak genoeg - dat het tot me doordringt dat het verkondigen van mijn mening niet bepaald iets is waar de wereld op zit te wachten. Het zou kunnen.
Het zou óók kunnen dat me duidelijk wordt dat vele andere denkers en schrijvers zó veel intelligenter en diepgaander argumenten weten aan te halen dan ik ooit zal kunnen. En dat zwijgen dan inderdaad gouder is dan zilver.

Maar dàt zijn blijken van persoonlijke twijfel en die moet ik maar in m'n eentje uitdokteren.

Ach ja, om te vermijden dat ik verval in valse bescheidenheid: complimentjes links en rechts (niet politiek bedoeld) strelen m'n steeds sarcastischer wordend ego nog éven hard als vroeger. Om één of andere reden zijn er mensen die "me" graag lezen. En dat vind ik fijn. En hoor ik graag. Ik zou liegen als ik zei dat het me koud liet.
Nee nee, het maakt me warm. Zelfs al ìs dat op compleet narcistische wijze :) :) :)

Maar goed.... weer afgeweken.

Zijn er geen blogwaardige onderwerpen?
..... Are you kidding me??????
Tùùùùùùùùùùùrlijk zijn die er. Meer dan genoeg. Zowel op persoonlijk, lokaal, regionaal als internationaal vlak. Onderwerpen bij de vleet. Allemaal perfect becommentarieerbaar ook.

Ik vraag me enkel af of mijn mening - alweer - iets wezenlijks gaat veranderen aan het onderwerp. Zelfs iets onwezenlijks gaat het niet veranderen.
... maar ook dàt is van ondergeschikt belang.

Het is.... denk ik.... dat er zo véél dingen gebeuren. En ik er te vààk iets over denk. ... dat ik niet meer kiezen kan. En door het gedachtenbos geen bomen meer zie.
Zoiets dus.

Maar goed.........
Waarom dan deze titel?

Waarschijnlijk wou ik u even shockeren. Of zo.
Of een kapstok hebben om te beginnen zeuren.

"Do you poop enough?" is één van de onderwerptitels die ik in mijn mailbox vind. Nu ja... niet echt in mijn mailbox. Een filter heeft deze mail en andere van dat soort al automatisch naar de ongewenste onderwerpen verwezen, maar ik kijk alles graag nog even na vooraleer de zaak definitief naar de verdoemenis te deleten. Het durft wel eens te gebeuren dat een online-registratie (voor een receptenblog!!!! - de datingsites liggen al jàren achter me :) :) ) per ongeluk in de Ongewenste Mails verzeilt wegens nog niet gekende afzender. Vandaar m'n check and doublecheck :)

Iemand is dus bekommerd om m'n stoelgang. En hoewel de bekommernis op zich me wel kan flatteren, ga ik niet verder op onderzoek door de mail te lezen. Hij/zij zal me wel met alle graagte een obscuur pilletje of poedertje willen aansmeren om m'n dagelijkse toiletgang te verbeteren. ... mocht dat al nodig zijn... :)

Iemand anders wil me graag - psssst! Listen to me very carefully. I shall say this only once!  - inschakelen om een transactie van $24,500,000.00 af te handelen. Ook hier voel ik me alweer diep geroerd door de blijk van vertrouwen want, let's face it.... twentyfour and a half million USDollars is gene kattepis eh. En tòch denken deze mensen dat ik niet zomaar met hun deel van de buit zal gaan lopen als - wat zeg ik? - WANNEER ik hen assisteer.
Toch maar verwijderen. Ik heb zoveel geld niet vandoen. En geld maakt niet gelukkig zegt men. Plus ik heb een gat in m'n hand, waardoor ik al die poen niet alleen razendsnel zou verkwisten..... ik zou waarschijnlijk in de goot belanden. Want dat schijnen sommige Lotto-winnaars standaard te doen: zò slecht met die plots enorme som omgaan dat ze na enkele jaren berooider af zijn dan vóór het winnen van de Lotto.
Dus neen... voor m'n eigen goed bedank ik virtueel voor de eer.
And I move on.

naar de vraag of (I) Want him to beg to love me forever?
En ik me afvraag waaròm iemand in G*dsnaam zou willen dat een ander persoon voor eeuwig en altijd zou smeken om te worden liefgehad.
Ok, toegegeven. Dit soort mails bereikt (net niet meer) m'n mailbox omdat ik in het verleden wel eens wat nieuwsbrieven ontving van "experts" die me gingen vertellen hoe ik beter in het liefdesleven kon staan. Vermits het mijne onbestaande was. En nog steeds is. Maar... het kan me voorlopig al een poosje niet meer schelen wat anderen daarover te zeggen hebben EN m'n zoekmachine en dito antennes naar de Big L staan al een tijdje te bestoffen.
Goede raad in die richting kan me dus gestolen worden, dat is één.
En twéé.... nooit maar dan ook nooit kwam het in me op om een slaafs hondje in huis te nemen.
Nooit ofte nooit koesterde ik de ambitie om te worden achtervolgd door een andere helft die voortdurend zou smeken om van me te mogen houden.....
Yakkes! Ik zou de poor bastard binnen de paar uren strontebeu worden.
Hetgeen me weer bij de eerste mail terugbrengt... ik zou stante pede meer dan enough poopen.

en nu ik toch op dreef ben. Valt het u ook op dat to poop Engels is voor het Nederlandse poepen? Wij Belgen hebben het altijd fout voorgehad.
Ik zèg maar...... :)


Ik schotelde u enkele kleinere problemen voor.
De wereldproblematiek wil ik graag in een volgend stuk aanpakken.
Dingen zoals GMO's, euthanasie voor jongeren en het Nicaragua-kanaal. Ik geloof... het dùnkt me zelfs... dat dit geen dingetjes van niets zijn.

En - ik moet mezelf maar eens wat deadlines leren opleggen - nadat we collectief zullen gehuild hebben om zoveel miserie wil ik het eindelijk hebben over mensen die daarmee kunnen lachen. En daardoor onze gigakloot wat draagbaarder om leven maken.

Voilà. Voor vandaag hou ik ermee op.
Ondanks de zomer en enkele dagen uitzonderlijk lekker weer de voorbije weken, sta ik vandaag voor een namiddag buiten dansen onder winderige en wisselvallige omstandigheden. De tent die mij en andere mededansers zal beschermen voor de natuurelementen is van het stevige soort. En dat is een troost.
Vanavond staat de maan weer uitzonderlijk dicht bij de aarde (las ik een uurtje geleden) EN de meeste, zoniet alle, studenten (in België) zijn van hun examens vanaf.

Er ZIJN nog dingen waar je vanzelf vrolijk van wordt.

Zoals een vlotte stoelgang. Waar ik - for the record - helemaal geen klagen over heb. Nu weet u dat ook.
En u? Bent ù tevreden met uw dagelijks hoopje?

Reacties welkom hieronder :) :) :)

in het oog

springen een handvol "dingen" die ieder op hun eigen manier iets geks hebben. Of het HaHa-gek of gewoon een-beetje-raar-gek is, maakt u zelf maar uit. Mogelijkheid C is dat u er helemaal niets aan vindt
en dan is dat óók goed.
Iedereen wint. Iedereen beroemd.


Skieën op Tinternet.

Het ziet ernaar uit dat Olijf dit jaar geen skipistes gaat zien. Geen èchte pistes, bedoel ik daarmee. Pistes die op èchte berghellingen liggen, ergens in de Alpen bijvoorbeeld. Dat is spijtig maar niet onoverkomelijk. Ware het niet dat de sneeuwkriebel zich laat gevoelen.
Gelukkig (alweer een zonde tegen ecologische voetafdrukken...) bestaan er kunstpistes. Met namaak-echte sneeuw. En je moet er "maar" een paar uur voor rijden.
In een poging om ten minste de afstand tussen Olijf en haar (liefst zo lang mogelijke) piste te verkorten, ging ik aan het surfen. OpTinternet. Om te zien wat er (niet) klopte aan het nieuws/de geruchten die omtrent een "zekere" piste de ronde deden.
Toen bleek dat alles (opnieuw) in orde was - lees open en bruikbaar - begon de zoektocht naar tarieven. ALLES kwam ik te weten over skilessen, acrobatische lessen, bereid-jezelf-voor-op-de-volgende-kampioenschappen-in-de-bergen-lessen, jaar- en winterabonnementen, lidmaatschappen uit sympathie of als steunend lid (wat dat lid dan precies steunt, weet ik niet...). Zelfs heelder (af)betalingsschema's om je jaarlidgeld te kunnen betalen worden uit de doeken gedaan (zelfs je lidmaatschap kan je tegenwoordig op krediet kopen.... zucht...)
Eén ding kom je niet te weten (en aan enkele posts te zien, was ik daarin niet de enige....): hoeveel je betaalt om "eens" "een keertje" "een paar uurtjes" te komen skieën. Of snowboarden.
niet
te
vinden.

Ik besluit hieruit dat de piste niet open is voor het occasionele publiek. Al meen ik dat daarmee een behoorlijke moot van het potentieel clienteel wordt gemist. Hetgeen niet onbelangrijk is voor een etablissement dat zogenaamd is herrezen uit z'n faillissements-assen.
Ofwel moet er nog gesleuteld worden aan de communicatie.
Stel (fijntjes) vast, lieve lezer, dat uw Olijf het fatsoen had de piste niet bij naam te noemen. Ik wil geen nieuw faillissement op m'n geweten...

Intussen leid ik m'n aandacht weer om naar de concurrentie, al zal ik er verder voor moeten rijden. De pistes zijn langer en dat zal m'n troost zijn. (en ik weet hoeveel ik zal betalen: altijd erg leuk :) :) :) )

Laatste te overkomen euvel: zal de skibroek - vorig jaar nog moedig "op de krimp" gekocht - nog passen? Ik durf (voorlopig nog even) niet te kijken.....


in de gazet

Oftewel: selectieve berichtgeving.
Zoals daar zijn:

de kop: "Antwerpenaar spil van fraude met paardenvlees"
 Twee regels verder in het artikel lees  je de naam, helemaal voluit... en je begint te denken "Typisch Vlaams is die naam niet". Nóg eens vijf woorden verder blijkt de Antwerpenaar van Nederlandse origine zijn. Met (vroegere) thuisbasis in Breda en àl.

Of-nogmaals-tewel: Hoe de berichtgever beroep doet op een misplaatst gevoel van eer/herkenning om het oog van de lezer langer dan diagonaal over z'n artikel te laten zweven.

Hetzelfde maar anders met een "respectabele" apotheker uit V., die recht ziet geschieden nog vóór z'n zaak de rechtbank haalt.
De (online)krant pakt uit met een foto van de beklaagde in kwestie (weliswaar met zwart maskertje..... ) IN ZIJN EIGEN ZAAK (mocht je als medeburger nog twijfels hebben over wèlke apotheker het precies gaat), een gedetailleerd verhaal over deze en andere feiten - "volgens onze informatie" lijkt me af en toe verdacht veel op de roddel in de wandelgangen - en gaat zèlf detective spelen.

Geen idee of ik onbedaarlijk moet lachen of in elkaar krimpen van schaamte bij het lezen van zinnetjes als deze:
"Hij geeft toe dat hij haar op een gegeven moment, toen er geen klanten waren in de zaak, een glas fruitsap aanbood. Weliswaar aangelengd met een verdovend middel, vermoedelijk de bekende verkrachtingsdrug Rohypnol of iets gelijkaardigs. Een middel dat hij maar uit zijn etalage hoefde te nemen."

ik nodig u uit: walk with me.....

• hij geeft toe.... Wèrkelijk? Aan wie? Aan de journalist? Of aan de onderzoekers, die hun informatie dan gezwind doorspelen aan de verslaggever?
  
• een glas fruitsap .... aangelengd met een verdovend middel? Klinkt dat alleen in mijn oren raar? Of kriebelt het bij u ook?
  
• vermoedelijk de bekende verkrachtingsdrug Rohypnol of iets gelijkaardigs...Wie o wie heeft Rohypnol vernoemd? De apotheker toen hij zo openhartig zijn bekentenis aan de reporter van dienst deed? Of ging hij toen aan het twijfelen en zei .... "of iets gelijkaardigs" (want ik weet niet meer zo goed welke drug ik in haar sapje deed....)

• om dan te eindigen met de sfeerschepper dat hij maar uit z'n etalage hoefde te nemen. Alsof de reporter erbij was op het ogenblik van "de feiten". En alsof Rohypnol "in de etalage" wordt gezet

Van zulke verslaggeving gaan m'n nekharen rechtop staan. Alle andere haren ook.
Het zal je maar overkomen dat je van iets beschuldigd wordt.
En begrijpt u me niet verkeerd: ik heb geen eieren liggen onder de apotheker in kwestie. Ik ken hem zelfs niet. De kans is zelfs bijzonder groot dat hij ècht de vettige vunzigaard is die men in hem ziet.
Maar het artikel is niet onpartijdig. Meer zelfs: de beschuldiging is niet mis te verstaan. He did it. Dat heeft de reporter of de redactie beslist.
En dat kan niet. Denk ik.

Onder andere om die reden (en omdat perscontacten in het verleden Olijf zó ver hebben gekregen) schrijft Olijf namen en juiste functies voluit op een papiertje wanneer de fotograaf/reporter langs komt op het werk om een nieuwtje te "verslaan".
PC, coördinator, met twee T's. En Olijf, met één L en twee Z'en.
Hij heeft dat goed gelezen, onze verslaggever. Althans, dat stel ik vast de dag nadien in de (papieren) krant. Al de rest plukte hij uit ons persberichtje dat hij daags eerder ontving. Een collega van hem doet het nog beter. Die plukt de tekst van onze website en voegt hier en daar aan toe "zo klinkt bij (Olijf's werkgever)....". Op die manier kan je nooit fout gaan. Olé :)

Tóch een foto

van iets in de kiem.
Zaden in de kiem, letterlijk. Olijf kweekt sinds eerder deze week haar eigen scheuten. Want die schijnen heel gezond te zijn. En anti-kanker (maar niet anti-kankeren zoals u hierboven al las) en boordevol vitaminen.
En - als ik het weet vol te houden - op termijn goedkoper dan die 2,50 euri voor 50 grammetjes reeds gekiemde zaadjes.
Allez, een foto. Omdat u niet zonder beeldmateriaal zou zitten.

dat zijn ze

allez.... DAT zijn ze :)

CSI Waasland Update

Vanochtend op de radio.

Schutter is niet langer een gevaar voor de maatschappij. Reden: hij is dood.

In de dagen volgend op de "wild om zich heen schietende" man, bleek al gauw dat het individu in kwestie al maandenlang de vrouw, die hij later zou neerschieten, lastig viel. Stalkte, zeg maar.
Het oudst mogelijk scenario: relatie hebben, relatie kapot (zien) gaan.... en niet verder willen op je eentje. En als "jij" niet verder gaat, mag de andere dat ook niet. En dan ga je haar/hem stalken.
Bellen, in de buurt rondhangen, bedreigen, weet ik veel...... Niet gerust laten.

De schutter waarvan hier sprake, was dus zeer vaak opgemerkt op een plaats waar hij strikt genomen al maanden niets meer te zoeken had.
Dinsdag schoot hij overigens - blijkt nu - niet wild om zich heen maar "gewoon" 4 keer in het lijf van z'n ex-vriendin. "Wild" is dat wel. Maar niet "om zich heen".
Omstaanders hadden bijgevolg niets te vrezen ... maar dat konden zij uiteraard niet weten.

Motieven waren dus wel degelijk vrij snel gekend. Wie hij was óók. Waar hij woonde.... exact....dat wist men ook. Of waar hij moest gezocht worden.
Desalniettemin bleef de politie nog enkele dagen in de buurt van  de plaats van de misdaad rondhangen. Wanneer bewoners vroegen of de dader al gepakt/gekend was, mochten de agenten "geen commentaar" geven.
"Zo'n mannen blijven dikwijls nog een paar dagen in de buurt. Hij kan ook in uwen hof zitten".... blijkt een perfect aanvaardbare mededeling te zijn......
.....
Dat begrijp ik dus nauwelijks.... dat bangmakerij OK is, terwijl inmiddels vrij nauwkeurig geweten is waar de dader naar grote waarschijnlijkheid te vinden is....

Maar goed, ik zeur.

Vanochtend hoorde ik dus dat er wat was misgelopen.
Men had de man getraceerd, gevonden en.... nou ja.... tja.... hij schoot, zij schoten.... en nu is hij dood.

In het Waasland kunnen we opnieuw gerust langs donkere achterdeurtjes onze woning betreden. "Oef", denk ik... want vannacht zetten we onze klokken weer op winteruur.... en zal het een paar maanden lang zo goed als altijd donker zijn wanneer we na school/werk/vulzelfin thuiskomen.

Ach ja... het comité P gaat onderzoeken of de politieagenten uit zelfverdediging op de man schoten.
Zal me een worst wezen. Tenzij zou blijken dat hij de dader niet was.
Maar dat kan z'n ex-vriendin niet meer vertellen. Hij ook niet trouwens.

ander nieuws

een greepje uit de Metro van 23/11.

• Benidorm Bastards won de Emmy Award in de States. Het is de eerste keer dat een Belgische format dit soort erkenning krijgt. Dat gaat geld opbrengen......
• Frituur van het jaar staat in Ittre. Het eet-ablissement heet l'Oasis en wordt uitgebaat door friturist Eddy Vandeville, die volgens Foodprint en Valorfrit (wablief?) "perfect weet wat een patat is en hoe hij die moet verwerken". Allen daarheen. Reserveer misschien best vooraf, nu dit nieuws wereldkundig werd gemaakt :)
• Belgen reizen steeds vaker. In 2010 ging 64% van ons op reis, tegen 55% het jaar voordien. En dan zeggen ze dat het crisis is?
• Massimo Marchiori, de man die aan de wieg stond van het zoekalgoritme van Google, kondigt aan een nieuwe zoekrobot te lanceren binnen afzienbare tijd. Volunia zal hij heten en hij zal een compleet nieuwe kijk bieden op wat de zoekmachine van de toekomst kan zijn. Ik vraag me af of meneer Marchiori niet op één of andere manier z'n contract met Google verbreekt door een rechtstreekse concurrent te ontwerpen....
• Google Streetview werd vandaag in België gelanceerd. Olijf had dankzij L eind oktober al een blik geworpen op het speledingetje. M'n teergeliefde zeetje in het zuiden was toen al in 3D zichtbaar. M'n straat in België nog niet. Maar nu dus wel...
• Password blijkt het meest gebezigde paswoord te zijn in Amerika. Gevolgd door 123456, qwerty of 111111. Tja... als het op creativiteit aankomt..... =)
• Oh ja... Di Rupo had z'n ontslag als formateur ingediend. Onze Keunink gaat er nog es over nadenken... Hoeveel dagen zijn "we" alweer bezig met formeren? Iemand?....

Niet meteen in de Metro gelezen maar wel gehoord op de radio op weg naar huis.
Voetballers (NIET supporters.... u leest het goed) van FC Atlas van het Wase Liefhebbersverbond (yep, het LIEFHEBBERSverbond) werden veroordeeld voor zwaar agressief gedrag jegens supporters van FC Karree.
Eén van de supporters werd "halfdood" geslagen.
Ik vroeg me onmiddellijk af - hoewel het een overbodige vraag is - hoe "halfdood" precies bepaald wordt. Hoeveel je nog mag bewegen (of net niet) vooraleer iemand vaststelt dat je met één voet in deze en de andere voet in de andere wereld staat.....Mag je nog reutelen of hoort de ademhaling tot een complete stilstand te zijn gekomen... en nog van dat soort vragen.
Mogelijke dialoog tussen twee spoedartsen:
"Waarde collega, deze man is halfdood"
"Vindt u? Zonet leek hij me nog halflevend ..."
"Tja. Dat was zonet. Intussen is hij halfdood. Het spijt me."
"Goed... zegt u het aan de familie of zeg ik het?"
"Gaat u uw gang. Maar wees diplomatisch. Of ze schrikken zich halfdood."

blablabla.
Of wat je schrijft wanneer de slaap niet komen wil :)

Nog wat Metro-nieuws

De middagpauze voltrok zich met een Metro in de hand, een kop koffie naast me en een stoeltje in de waterzon. (Olijf óp het stoeltje, uiteraard :))
Bladeren, snuisteren.

Fait-divers: Lindsay Lohan.
Behalve het feit dat de naam me niet onbekend in de oren klinkt, wist ik met moeite van welk geslacht Lindsay hoorde te zijn.... Tegenwoordie wéét je het niet meteen aan de naam...
Een vrouw, zo bleek uit de foto, en nog een schoontje ook.

Lindsay Lohan, bekend personage op één of andere scène, heeft zich schuldig gemaakt aan misbruik van diverse middelen.... en diende daarvoor enkele dagen/weken/maanden (who cares?) te brommen.

Bon. Dat ze dan maar bromt, denk ik.
Dat op zich is (zucht, alwéér) wat mij betreft non-nieuws.
Tot ik het volgende lees.
Verschillende persagentschappen/TV-stations hebben zich gestort in een schandelijke opbod-race om Lindsay's verhaal te mogen coveren.
De jonge deerne schijnt zich nu te beraden over een aanbod ter waarde van een slordig miljoen dollar om haar "inside story" te vertellen.

ZUCHT!

Olijf wordt een oude zeur...
Als ik het goed begrijp.....

• gelden voor the Absolutely Fabulous wél dezelfde wetten als voor gewone stervelingen.... goed zo....
• zit het enige verschil tussen een inside story van een normale ex-drugverslaafde en die van een celebrity met dezelfde verslaving hem in de vergoeding.
• Sterk.... sterk..... zij die het ongetwijfeld financieel minder nodig hebben, worden na uitzitten van de straf, stinkend rijk voor hun verhaal (waar of niet waar.... aan ons kijkers om het te beoordelen).

 Da's 1 miljoen dollar voor een beetje verhaal.
En dan nog es ? voor het schrijven van de mémoires of een column?

Ergo, beste addicts.
Zorg dat u eerst een BA wordt.
Verslaaf u pas daarna, pieker niet over uw toekomstig strafblad maar tel uit hoeveel het u kan opbrengen.
Sit back and smile...

Niet dan?

De kardinaal

Er is de laatste tijd wat te doen omtrent de Kerk en z'n onfrisse praktijken.
Het heeft geen naam, zou je kunnen zeggen.

En het hééft ook geen naam.
Waar gaat het allemaal nog om?
Misbruik van kinderen door hooggeplaatste "kerkelijken".
Woord tegen woord dat het een lieve lust is.

Eerlijk gezegd probeert Olijf dat nieuws een beetje "buiten" te houden.
Ja, wat gebeurd is (en wie zegt dat het niet nog steeds gaande is?), is vreselijk, Erg met Hoofdletter, ongehoord, schandalig én schandelijk.
Ja - of Néén! - wij kúnnen ons op geen enkele manier voorstellen wat de slachtoffers allemaal hebben moeten meemaken, Toen én Nu.
Dingen die nooit hadden mogen gebeuren, nooit, door niemand... laat staan door de heren waarvan we veronderstellen dat ze het toonbeeld van deugdelijkheid zijn... Heiliger dan de Paus...

Het heeft dus geen naam, wat mij betreft.
En toch hou ik me er niet dagelijks mee bezig. Shame on me misschien.
Ik hou me ook niet dagelijks bezig met alle overstromingen ter wereld, oorlogen in het Middenoosten, mutilaties van jonge meisjes in Afrika enzovoort enzoverder.

Het volstaat echter een krant op de tafel in de werkrefter te zien, het nieuws even op te zetten of een digitaal nieuwsbericht binnen te krijgen om willens nillens met de dagelijkse realiteit te worden geconfronteerd.
Facebook doet ook z'n best, met vrienden en kennissen die hun verontwaardiging laten blijken, al dan niet via links.

De ene linkt erop los, compleet en al met uitingen van diepe verbolgenheid. Ik snap dat.
De andere laat weten zich te hebben laten ontdoopt. Dat begrijp ik ook.
Ieder z'n interesse's, ieder z'n keuzes.
EN stof tot nadenken, zonder twijfel!

Zelf blijf ik het vanop een veilige afstand bekijken. Ik denk er het mijne over maar geef doorgaans geen hard standpunt door.... omdat zovelen het al voor mij doen.

Vandaag toch een link gevolgd naar een transcript van een vertrouwelijk gesprek tussen Danneels en Slachtoffer van Vangheluwe. Het las niet erg gemakkelijk... daaraan zie je maar weer dat het gesproken en geschreven woord twee verschillende zaken zijn, maar dat terzijde.
Ik las en sloot af, zonder al te veel betrokkenheid.
Een half uur later weer een nieuwsflash. De reactie van Daneels. Nog steeds weinig betrokkenheid van mijnentwege...

Omdat "men" hierboven misschien dacht dat Olijf te lang te onbewogen bleef, volgde nog maar een link.
"Danneels wilde seksueel misbruik Vangheluwe geheim houden"
...
tja... mannekes.... durven we nog verbaasd zijn?
Eigenaardig genoeg liet ik me het meest treffen door onderstaande passage. Van Danneels' woordvoerder.
Blijkbaar, wanneer het wat heet onder de voeten wordt, laten de heren zich liever bij monde van hun woordvoerder horen...
"De kardinaal betreurt intussen dat de gesprekken met het slachtoffer openbaar gemaakt zijn."

Ziezo.
De kardinaal betreurt.
Hij betreurt - leest u goed - dat de gesprekken openbaar gemaakt zijn.
Betreurt hij de misdaden van zijn collega? Geen woord daarover.
Betreurt hij de doofpotaffaire die waarschijnlijk al even oud is als ons Kerkelijk Instituut? Nope... althans... dat wordt niet geschreven.
Hij betreurt dat de gesprekken openbaar gemaakt zijn....

En dààr, beste dames en heren, moeten we het mee doen.

Verder onthou ik hieruit - wil u even testen hoe ongevoelig Olijf soms kan zijn? - dat Danneels met twee NN-en wordt geschreven en Vangheluwe één woord is.....

Ik kreeg een link doorgestuurd omtrent ontdopen.
Deze winter denk ik veel vrije tijd te hebben.
Iets om over na te denken.

Verslaggeving: FOEI

Olijf krijgt regelmatig mailtjes binnen van Zita-Vandaag.
Meestal gaan die rechtstreeks de vuilbak in. Soms prikkelt de titelbalk m'n nieuwsgierigheid en klik ik snel even door.

Vandaag: "Steuntrekkers OCMW verplicht onkruid laten wieden".
Vermits het in m'n werksfeer zit, wil ik raprap even weten wat ze daarover te melden hebben. Klikklik... wat zal het worden?

In plaats van die titel, vind ik "Peter Van Asbroeck 2 maanden na dodelijk ongeval terug op TV".
Euh?

Zita laat weten dat in september het programma Banana Split (terug) in de ether gaat. Onder andere gepresenteerd door Peter VA, die... etc etc...

Wat heeft het ene gegeven in godsnaam met het andere te maken?
Nog maar eens wat non-nieuws omdat het pruimentijd is?

Dan hoor ik liever een uitgebreide uiteenzetting over de meteorenwolk waar wij met z'n allen noodgedwongen doorheen moeten.

FOEI, verslaggevers van vandaag.
Grote dikke Foei!

Foute keuzes

Hoorde vanavond op weg naar huis een nieuwflash op de radio.

Het levensloze lichaam van het Duiste jongetje dat al drie dagen vermist was in Spanje, is teruggevonden.

Levensloos.... een ander woord voor dood.
Het mènneke was  5 geloof ik...

Blijkbaar was het met z'n mama onderweg (ik neem aan op vakantie) en had de auto panne.
De moeder besloot haar kind in de auto achter te laten om hulp te kunnen gaan zoeken.
Bij terugkeer bleek het ventje spoorloos.

En nu issie dus niet meer spoorloos....

Over de beslissing van de moeder om haar kind in de wagen te laten, spreek ik me niet uit.
We weten niet waar ze in panne waren gevallen, hoe laat het was, hoe moe het kind was en of de moeder vreesde een lange weg te voet te moeten afleggen met een slapend kind in de armen.....
Hoe dan ook, zij meende wellicht op dat moment dat ze de enige mogelijke beslissing nam...

Als er een moment is om spijt te hebben van je keuze, van je beslissing.... dan lijkt DIT me er eentje...

"De vrouw gaf haar kind als vermist op toen ze in radeloze staat werd aangetroffen bij een tankstation." aldus Het Nieuwsblad Online...
Je zou van minder radeloos worden...

Zou NOOIT in de plaats van die mensen willen zijn...

Pruimentijd

Het is vakantie. Je merkt dat aan zowat alles.
Vorige vrijdag: hele dag nieuwsberichten over honderden kilometers file. De groote uittocht is weer begonnen.
"Den Bouw" is op verlof. Ergo: vrije banen (zowel autowegen als secundair), onmiddellijk kunnen doorrijden aan de verkeerslichten, minimaal 10 minuten minder reizen op een driekwartier rit naar het werk.

Een hoop politiekers zijn ook op verlof OF ze zijn aan't preformeren.... wie weet het nog? In alle geval geen modderslingerij, zwartmakerij of wat dan ook te bespeuren. Prima zeg ik.

De nieuwsmakers zitten wat met de handen in het haar.
Behalve overvloedige regenval in China en een nieuwflashje omtrent de BP-olievlek, is het wat magertjes op het nieuwsfront.
En dan krijg je dit.

Zita: "Peter van Asbroeck rijdt fietser dood op A12"
...
Straffen toebak.
Niet omwille van de doodrijderij... hoewel... begrijp me niet verkeerd: het is erg erg. Wil me zelfs niet probéren voorstellen hoe die familie zich nu voelt. Het is vreselijk. Het had nooit mogen gebeuren.
Maar...
De straffen toebak vind ik persóónlijk dat de dader bij naam en toenaam wordt genoemd. Laatste keer dat ik een krant vastnam (of online las) zou dat eerder PvA geweest zijn of iets dergelijks.
Ik vraag me af (en ik heb helemaal geen eieren liggen onder PvA!)... is het omdat hij een BV is dat zoiets zomaar kan? Gelden er andere privacyregels wanneer je op TV of radio komt???
Wat PvA doet of niet doet, interesseert me bitter weinig. Anderzijds kan ik me voorstellen dat ook hij (zélfs hij) niet de intentie had om een fietser dodelijk te verwonden. En zelfs al was hij onder invloed (hetgeen verwerpelijk is en iets waarvoor hij de gevolgen voor immer zal moeten dragen)... dan nóg...
Sinds wanneer kan je bij een voorval als dit zomaar voluit namen gaan schrijven?

Dat de nieuwsmakers met enig leedvermaak schrijven dat onze minister van mobiliteit dit jaar al tientallen keren de snelheidslimiet heeft overschreden.... goh... daar wil ik nog inkomen.
Maar iets wat als doodslag zou kunnen bestempeld worden, vrijwillig of niet... euh... Wat is er gebeurd met eerlijke processen, innocent until proven guilty en nog van dat rechtsjargon?

Met m'n alleroprechtste medeleven voor de nabestaanden van het slachtoffer... hier zit iets niet in de haak.

Zo, daar heb ik m'n zegje over gedaan.

Over naar andere koek.
Nederlandse zwartparkeerders laten zich niet zomaar doen door onze parkeerwachters.
Parkeerautomaat zegt "van maandag tot vrijdag". Zij komen op zaterdag ter plaatse, twijfelen even, ontleden snelsnel de Nederlandse taal en concluderen dat ze niet hoeven te betalen voor hun parkeerplaatsje.
De legendarische "zuinigheid" van onze Noorderburen nog daar gelaten.... als ik zelf niet zo'n schijtlaars was, zou ik nét hetzelfde geconcludeerd hebben.
Onze parkeerwachters zijn het daar niet mee eens. En je kan het hen niet kwalijk nemen want zij doen wat hen opgedragen wordt.
Nu blijkt dat dit voor het gerecht gaat komen. De Nederlanders willen gelijk hebben (en nogmaals: van mij zouden ze het krijgen).

Vandaag hoor ik in de wandelgangen dat er een discussie op gang is gekomen omtrent "ons" (het Vlaams) Nederlands en "hun" (het Nederlands) Nederlands..... euh.... bare with me.
Het gaat om het woordje "tot".
Blijkbaar zou het in België dubbelzinnig gebruikt worden, waarbij "tot" zowel "tot" kan betekenen als "tot en met". Wij Belgen zijn zó gewoon om ons te laten doen door dergelijke onnozelheden dat we ons daar zelfs geen vragen meer bij stellen.
De Nederlanders daarentegen schijnen een beetje méér pietjeprecies te zijn. Je hebt het ene en het andere en je haalt die termen niet door elkaar. Klaar als een klontje.
Ook onder Nederlanders liggen geen eieren van Olijf. Wat ze betalen of niet betalen kan me geen ene reet schelen.
Maar als je gelijk hebt (of daar een serieuze argumentatie voor kan opbouwen) dan heb je gelijk.

Waarom, vraag ik u, hebben ook wij Belgjes twee termen als we ze vrij door elkaar gebruiken? Hell, we korten ze zelfs af om het schrijfwerk te vergemakkelijken. Vanaf pakweg einde lagere school weet ieder kind wat t.e.m. betekent!
Ikzelf veroorloof me zelfs af en toe de vrijheid om de puntjes weg te laten en er kortweg "tem" van te maken. Wedden dat iedereen me verstaat?
Dus - even verderbreiend - als we tot en tem hebben... waarom moeten we ze dan zonodig door elkaar gebruiken?
Als ik aan m'n collega's wil laten weten dat ik een poos afwezig zal zijn, dan zeg ik "van ... tot én met....". Kwestie van duidelijk te zijn. Wil ik helemààl zeker zijn dat er geen verwarring ontstaat, dan voeg ik er nog even aan toe "vanaf ..... ben ik terug bereikbaar". Neh. Simpel.
Met "tot" blijf je te vaagjes vind ik.

Maar goed. De taalkwestie zal uitgevochten worden voor een rechter. Die mannen hebben nog niet genoeg achterstand.
Sigh...

Och ja... het is eigenlijk wel grappig. Nog grappiger zelfs dat zulks het nieuws haalt.
Maar wat wil je? Het is pruimentijd in Nieuwsland.
En om eerlijk te zijn... ik vind een berichtje als foutparkeren best wel HaHaFunny.
Beter dan de kommer en kwel die ze de rest van het jaar door onze strot duwen.

Tijdens de voetbalfinale supporterde ik (gewoon om contrèir te zijn) voor de Spanjaarden.
In de taalkwestie sta ik helemaal aan de kant van de Nederlanders.
Evenwicht moet er zijn :)

Willen we de discussie nog even op gang houden, dan kunnen we hier desgewenst een boompje opzetten over "poep".

Maar voor nu...
Doehoei!
(et pour le francophones: tot in den droai)

Tot 'n noaste kji. khoa hoa hoan ;)

Geen idee of u het kan lezen, maar deze zegt "maandag t/m zaterdag"... zelfs t/m kunnen we vrij vlotjes begrijpen. Geen ruimte voor interpretatie.

Hij is ook op zonne-energie... wedden dat het een Hollandse is?

Zaad

Vandaag gelezen op Zita.

reporter over Vangheluwe:
"Over seksualiteit sprak hij onverbloemd. Als je een meisje zoende, mocht je daarvan opgewonden raken, zei hij. Maar je moest je zelfbeheersing bewaren: Als het zaad er niet uit spuit, is het geen zonde".

 Voilà, dat weten we dan ook weer.

Ook op Zita:

Kinderen mogen foto Vangheluwe bespuwen tijdens catecheseles

Nadat hij opbiechtte dat hij jarenlang zijn neefje seksueel had misbruikt, moet bijna niemand nog iets weten van de opgestapte Brugse bisschop Roger Vangheluwe. In West-Vlaamse scholen, kerken, parochiegebouwen, kloosters, abdijen en rusthuizen werden zowat alle beeltenissen van de man verwijderd of zelfs vernietigd.

Tijdens een catecheseles in Wevelgem spoorde de lerares haar leerlingen aan om een foto van de bisschop uit hun cursus te verwijderen op een manier die ze zelf mochten kiezen. Tientallen gingen over tot scheuren en spuwen.

De bewuste parochie weigert elke vorm van commentaar. Wel zal er met de catechiste gesproken worden. Ze verdedigt wel haar handelwijze. "Ik geef al tien jaar catechese, met veel plezier. Die onfrisse zaak heeft me diep getroffen. Al die tijd vertelde ik jonge mensen wat voor een fijne en sympathieke man de bisschop was", klinkt het in Het Nieuwsblad.

Het bisdom van Brugge wil best begrijpen dat de foto's van Vangeheluwe overal verwijderd worden, maar keurt wat er in de les in Wevelgem gebeurde af. "'Pedagogisch zijn er toch behoorlijk wat vragen te stellen bij deze aanpak", aldus woordvoerder Peter Rossel.

Einde artikel.

Nu de Kerk (is een hoofdletter nog wel van toepassing???) openlijk mea culpa slaat, zowel om het jarenlange misbruik als om het gedogen en wegstoppen ervan, vindt een onsmakelijke woordvoerder het nodig om terug met een steentje - zij het een kleintje - te werpen. "Pedagogisch bedenkelijk"

Euh?
"Het léf" denk ik alleen maar.

Bon ja, dat kindjes zelf mogen kiezen hoe ze een foto verwijderen en die dan scheuren of erop spuwen, kan je in vraag stellen.

Anderzijds: zolang die dutskes het bij een foto houden, ....... moet er nog méér gezegd?

Hij die zonder zonde is, werpe de eerste steen....
Het léf, dus.....

toch maar effe for the record... opdat ik heerschap zou herkennen op straat...

Huilen met de pet op

Ook dít viel me op gisteren.
Het nieuws zit vol kommer en kwel.

Waarom het me gisteren méér opviel dan andere keren, weet ik niet.
Had net een lekker bord spaghetti gegeten bij de ouders, geen haast om snel-snel naar de les weg te spurten, de sfeer was rustig, het weer was mooi geweest... kortom, het was een gezapige avond.

En toch.... miserie miserie miserie.
Ont- en aanslagen. Moorden en natuurrampen.
Onrust in Kirgizië.
Overstromingen in Brazilië.
Lock-out bij Godiva.

Moet er nog zand zijn????

Soms, heel soms, doen ze bij de nieuwsdienst een verdienstelijke poging om ook wat leuks te zeggen.
Toots Tielemans die in Vorst optreedt, één of andere experimentele choreograaf die naakte balletdansers ten tonele voert... Meestal gaat het dan om sport of cultuur.

Of met andere woorden: het lijkt schier onmogelijk om iets alledaags leuks te zeggen.
Dat de president van Oesbekistan ook vandaag nog steeds leeft.
Dat de Indonesische kustdorpen er nog steeds droog bijliggen (in tegenstelling tot verwoest door een tsunami)
Dat de labiele vrouw uit Huppeldepup dan tóch beslist heeft bij een psych te gaan i.p.v. haar kinderen uit te moorden...

Neen, wij zijn opgegroeid met de cultuur dat "geen nieuws goed nieuws is".... en bijgevolg het enige meldenswaardige nieuws SLECHT nieuws is.

Hoe doen we dat trouwens onder vrienden en familie, vraag ik u?

Ken je de zoon van de Swà van achter 't hoekske? ... Dood... moto-ongeluk... gisteren.
Wist je al dat Jeanneke gescheiden is... alweer?
De kleine van ons Mie werd gisteren opgenomen met een gebarsten appendix.
M'n hoofd doet pijn, alweer. Migraine denk ik.
M'n zaak loopt niet zoals ik wil. Nog even en ik ga falliet....

Wat is er mis met:
Gisteren stond ik op en het gefluit van de vogeltjes maakte me reuze-goedgezind.
Ken je m'n zus? Die is al bijna 20 jaar gelukkig getrouwd. Nog even soliede als op hun trouwdag, gewéldig toch?
Mijne kleine is nog nooit naar het ziekenhuis gemoeten... wat boffen wij toch!
Sinds ik het rustiger aan doe, heb ik geen hoofdpijn meer gehad. Meer dan dat was er niet nodig, jippedijeeeee!


Er is wat mis met ons.
Als we niet klagen, hebben we het gevoel dat we niet leven.
Er moet iemand dood of levensgevaarlijk gewond zijn, vooraleer we beseffen dat het leven dierbaar is... en een dag later zijn we die diepzinnige gedachte alweer vergeten.
En ziet u? Ik klaag ook. Over klagen.

Gek.
Het viel me op in het nieuws gisteren.

Ik wil een goednieuws-rubriek. Vooral voor 's ochtends, wanneer de tv even op gaat terwijl ik me klaar maak voor de dag.
Het liefst wil ik de deur uit met vrolijk nieuws, zodat de moraal nog lekker hoog is bij het aanvangen van de werkdag.

Vanavond, denk ik, zap ik weg wanneer het nieuws komt.
Zappen of simpelweg niet aanzetten.
Ik mààk het nieuws dan wel niet, maar ik kan wél bepalen waar ik aandacht aan schenk.

Neh, het moest er even uit.

Tussen haakjes. Ik hàd het koud deze voormiddag, wegens te optimistisch gekleed voor de dag.
Intussen breekt het zonnetje er weer door en ben ik opgewarmd :)