wetend dat alles tegenwoordig getracked wordt

en dus... wetend dat alles, maar dan ook àlles wat je online verkondigt, ooit tegen "je" kan gebruikt worden
vermoedelijk op momenten dat "je" het het minst verwacht....

wil ik even genoteerd hebben
dat Il Cavaliere - uweetwel, die meneer die het tot premier haalde (en dat wellicht nog wel eens presteert) -
een veroordeling heeft opgelopen.

Een link naar een Nederlandstalig artikel vindt u hier. Ik hoef niet al te veel uit te diepen of te verklaren.
Behalve af en toe de vraag stellen.... HOE KAN DAT NU?????

Intussen staat m'n RAI1 op. Noteer dat mijn keuze in "thuis"kanalen zich beperkt tot Rai1 en .... Mediaset. De laatste.... van meneer SB..... wil u even raden hoe onpartijdig de zender is?.....

Van de Rai, staatstelevisie, verwacht je wat anders.
Vooral als je kijkt naar een "duidings"programma als Porta a Porta, dat verondersteld wordt "kritisch" naar de actualiteit te kijken.
Geleid, trouwens, door meneer B. Vespa, die een dikke vuile vinger kreeg van SB (zie link) maar waarvan een handvol endemische Italianen beweren dat hij een politieke hoer is.
Nou ja.....
onpartijdig, kritisch en onafhankelijk hebben bijzondere betekenissen in het Zuiden.

Sinds m'n vingers vanavond het eerst de blogtoetsen beroerden, kreeg één of andere PdL-sympathisante of -politica (haar naam interesseert me momenteel bitter weinig ) het woord. Ze betuigde haar verontwaardiging, ongeloof en verwerping van het schandaal dat Italië vandaag meemaakt. NIET omdat SB een misdaad (of wel een paar) beging, maar omdat Italië dat zou gelòven en - uiteraard - dat dit nu formeel onderstreept wordt door een juridische veroordeling.
Ze
kan
het
niet
geloven

en - mocht u eraan twijfelen - ze is nog stééds "orgogliosa di essere Italiana" (fier Italiaanse te zijn dus).
Nu ja.... als je erop stààt om wereldwijd bekend te staan als een chaotisch, anarchisch en lak-aan-regels-hebbend wezen dat teert op corruptie en zwarte economie..... dan moet je dat maar dóen, denk ik.

en tegelijk zou ik héél graag zeggen
"ik ben trots (deels) italiaanse te zijn"
maar voorlopig slik ik die woorden liever in.

Ik hou van het land.
Maar om heel àndere redenen dat de merda  die in het nieuws komt.


Zucht.
Dualiteit heet dat.

DO YOU POOP ENOUGH? - of een stukje over wereld- en kleinere problemen

Het schrijven valt me zwaar het laatste jaar. U merkt dat ongetwijfeld. Ik merk dat ook.

Regelmatig blijf ik me afvragen hoe dat komt.

Interesseert niets me nog? 
Nee, dat is het niet. Ik zie, hoor en observeer en denk er vaak het mijne van. Er wàren tijden dat ik me naar de pc haastte om "het mijne" ook meteen wereldkundig te maken. Dat gebeurt nu niet zo vaak meer.

Het zou kunnen - zo voelt het althans vaak genoeg - dat het tot me doordringt dat het verkondigen van mijn mening niet bepaald iets is waar de wereld op zit te wachten. Het zou kunnen.
Het zou óók kunnen dat me duidelijk wordt dat vele andere denkers en schrijvers zó veel intelligenter en diepgaander argumenten weten aan te halen dan ik ooit zal kunnen. En dat zwijgen dan inderdaad gouder is dan zilver.

Maar dàt zijn blijken van persoonlijke twijfel en die moet ik maar in m'n eentje uitdokteren.

Ach ja, om te vermijden dat ik verval in valse bescheidenheid: complimentjes links en rechts (niet politiek bedoeld) strelen m'n steeds sarcastischer wordend ego nog éven hard als vroeger. Om één of andere reden zijn er mensen die "me" graag lezen. En dat vind ik fijn. En hoor ik graag. Ik zou liegen als ik zei dat het me koud liet.
Nee nee, het maakt me warm. Zelfs al ìs dat op compleet narcistische wijze :) :) :)

Maar goed.... weer afgeweken.

Zijn er geen blogwaardige onderwerpen?
..... Are you kidding me??????
Tùùùùùùùùùùùrlijk zijn die er. Meer dan genoeg. Zowel op persoonlijk, lokaal, regionaal als internationaal vlak. Onderwerpen bij de vleet. Allemaal perfect becommentarieerbaar ook.

Ik vraag me enkel af of mijn mening - alweer - iets wezenlijks gaat veranderen aan het onderwerp. Zelfs iets onwezenlijks gaat het niet veranderen.
... maar ook dàt is van ondergeschikt belang.

Het is.... denk ik.... dat er zo véél dingen gebeuren. En ik er te vààk iets over denk. ... dat ik niet meer kiezen kan. En door het gedachtenbos geen bomen meer zie.
Zoiets dus.

Maar goed.........
Waarom dan deze titel?

Waarschijnlijk wou ik u even shockeren. Of zo.
Of een kapstok hebben om te beginnen zeuren.

"Do you poop enough?" is één van de onderwerptitels die ik in mijn mailbox vind. Nu ja... niet echt in mijn mailbox. Een filter heeft deze mail en andere van dat soort al automatisch naar de ongewenste onderwerpen verwezen, maar ik kijk alles graag nog even na vooraleer de zaak definitief naar de verdoemenis te deleten. Het durft wel eens te gebeuren dat een online-registratie (voor een receptenblog!!!! - de datingsites liggen al jàren achter me :) :) ) per ongeluk in de Ongewenste Mails verzeilt wegens nog niet gekende afzender. Vandaar m'n check and doublecheck :)

Iemand is dus bekommerd om m'n stoelgang. En hoewel de bekommernis op zich me wel kan flatteren, ga ik niet verder op onderzoek door de mail te lezen. Hij/zij zal me wel met alle graagte een obscuur pilletje of poedertje willen aansmeren om m'n dagelijkse toiletgang te verbeteren. ... mocht dat al nodig zijn... :)

Iemand anders wil me graag - psssst! Listen to me very carefully. I shall say this only once!  - inschakelen om een transactie van $24,500,000.00 af te handelen. Ook hier voel ik me alweer diep geroerd door de blijk van vertrouwen want, let's face it.... twentyfour and a half million USDollars is gene kattepis eh. En tòch denken deze mensen dat ik niet zomaar met hun deel van de buit zal gaan lopen als - wat zeg ik? - WANNEER ik hen assisteer.
Toch maar verwijderen. Ik heb zoveel geld niet vandoen. En geld maakt niet gelukkig zegt men. Plus ik heb een gat in m'n hand, waardoor ik al die poen niet alleen razendsnel zou verkwisten..... ik zou waarschijnlijk in de goot belanden. Want dat schijnen sommige Lotto-winnaars standaard te doen: zò slecht met die plots enorme som omgaan dat ze na enkele jaren berooider af zijn dan vóór het winnen van de Lotto.
Dus neen... voor m'n eigen goed bedank ik virtueel voor de eer.
And I move on.

naar de vraag of (I) Want him to beg to love me forever?
En ik me afvraag waaròm iemand in G*dsnaam zou willen dat een ander persoon voor eeuwig en altijd zou smeken om te worden liefgehad.
Ok, toegegeven. Dit soort mails bereikt (net niet meer) m'n mailbox omdat ik in het verleden wel eens wat nieuwsbrieven ontving van "experts" die me gingen vertellen hoe ik beter in het liefdesleven kon staan. Vermits het mijne onbestaande was. En nog steeds is. Maar... het kan me voorlopig al een poosje niet meer schelen wat anderen daarover te zeggen hebben EN m'n zoekmachine en dito antennes naar de Big L staan al een tijdje te bestoffen.
Goede raad in die richting kan me dus gestolen worden, dat is één.
En twéé.... nooit maar dan ook nooit kwam het in me op om een slaafs hondje in huis te nemen.
Nooit ofte nooit koesterde ik de ambitie om te worden achtervolgd door een andere helft die voortdurend zou smeken om van me te mogen houden.....
Yakkes! Ik zou de poor bastard binnen de paar uren strontebeu worden.
Hetgeen me weer bij de eerste mail terugbrengt... ik zou stante pede meer dan enough poopen.

en nu ik toch op dreef ben. Valt het u ook op dat to poop Engels is voor het Nederlandse poepen? Wij Belgen hebben het altijd fout voorgehad.
Ik zèg maar...... :)


Ik schotelde u enkele kleinere problemen voor.
De wereldproblematiek wil ik graag in een volgend stuk aanpakken.
Dingen zoals GMO's, euthanasie voor jongeren en het Nicaragua-kanaal. Ik geloof... het dùnkt me zelfs... dat dit geen dingetjes van niets zijn.

En - ik moet mezelf maar eens wat deadlines leren opleggen - nadat we collectief zullen gehuild hebben om zoveel miserie wil ik het eindelijk hebben over mensen die daarmee kunnen lachen. En daardoor onze gigakloot wat draagbaarder om leven maken.

Voilà. Voor vandaag hou ik ermee op.
Ondanks de zomer en enkele dagen uitzonderlijk lekker weer de voorbije weken, sta ik vandaag voor een namiddag buiten dansen onder winderige en wisselvallige omstandigheden. De tent die mij en andere mededansers zal beschermen voor de natuurelementen is van het stevige soort. En dat is een troost.
Vanavond staat de maan weer uitzonderlijk dicht bij de aarde (las ik een uurtje geleden) EN de meeste, zoniet alle, studenten (in België) zijn van hun examens vanaf.

Er ZIJN nog dingen waar je vanzelf vrolijk van wordt.

Zoals een vlotte stoelgang. Waar ik - for the record - helemaal geen klagen over heb. Nu weet u dat ook.
En u? Bent ù tevreden met uw dagelijks hoopje?

Reacties welkom hieronder :) :) :)

Vranckx - Terug naar het front.

Ik geef u even een kopie van de samenvatting mee:

Giles Duley is fotograaf. Na een carrière in de mode- en muziekindustrie legt hij het werk van humanitaire projecten vast. Hij gaat embedded mee met het Amerikaanse leger in Afghanistan en stapt dan op een bermbom. Hij verliest beide benen en een arm. Anderhalf jaar later. De wonden zijn nog maar net geheeld en Giles keert al terug naar Afghanistan, met zijn camera. Hij wil zijn missie van toen afwerken en hij wil blijven werken als fotograaf. Giles kroop door het oog van de naald. Beelden gemaakt met de helmcamera van het reddingsteam dat hem in de helikopter verzorgde, tonen de ernst van de situatie. Het is wilskracht dat de man zo snel weer op de been en aan het werk gekregen heeft. "Onvoorstelbaar dat een kind hier moet doorstaan wat ik meemaakte. Hier zijn generaties die niets anders kennen dan oorlog." Giles neemt ons mee naar het ziekenhuis waar hij verzorgd werd en ontmoet mensen en kinderen die net als hij op een bom stapten en verminkt door het leven moeten.
Originele titel: 'Walking wounded - return to the frontline', Channel 4 © 2012

Zonder nadenken zet ik de TV aan terwijl ik een laat en licht avondmaaltje nuttig.
Ik word misselijk. Van de beelden. Bloed en afgerukte ledematen. Zomaar in beeld.

Het is zwaar shockerend. Maar ... het is nodig, neem ik aan. Om (bijna) aan den lijve te ondervinden - al was het maar door fysiek onwel te worden - hoe erg het elders in de wereld gesteld is.

Ik had geen idee.... en dat zeg ik niet omdat ik graag m'n kop in het zand steek. Maar omdat ik nooit ècht handen zag waar het bloed uit stroomt omdat er maar 2 van de 5 vingers aan zitten....

En ik weet niet
of het aan mij is
om met geld te gaan zwaaien
om mensen als hèn - en met "hèn" bedoel ik eenvoudigweg "slachtoffers" - te gaan redden.

Habemus Papam

voila sie.
13 dagen zonder paus.
5 stemmingen
en er komt er eentje uit waar blijkbaar niemand op had durven wedden.

Maar ze houden al van hem.
Hij zegt heel gewoon "goeden avond" en "Buona notte". "Morgen ga ik wat bidden en we zien elkaar spoedig terug"
Wat een spontane man, Jorge Mario Bergoglio, aartsbisschop van Buenos Aires.

AKA Paus Franciscus.

ziezo. We kunnen weer op onze twee oren slapen. Enzo.....
De roomskatholieke kerk heeft weer een leider.
Nu Italië nog.

Ik zie al wat extra kilootjes tussen foto 1 en 2. Maar hoe oud foto 1 is, weet Olijf u niet te vertellen. Nummer 2 is zeer recent, neem het van me aan :)