Af en toe word ik, via de blog, bezocht door "The States". De United States. Die van Amerika :)
Wie dat is, weet ik niet. En zeer expliciet au fond interesseert het me ook niet.
Maar "ze" komen binnen via no referring link dus het moet een bot zijn, neem ik aan.
Misschien wel eentje van het Centraal Agentschap voor (van? - ten behoeve van? - ter bevordering van? - ter voorkoming van?) Intelligentie (of wat daar in moderne termen voor moet doorgaan).
Stel je voor.....
woensdag 26 september 2012
Een beetje beu
Geen idee of het u opvalt (en dat hoeft ook niet)
Wellicht ligt u er niet wakker van (en dat houdt u beter ook zo)
uw Olijf is minder schrijfgraag geworden.
Schrijfbereid is misschien een beter woord.
Eén en ander heeft te maken met een ontevredenheid die varieert van heel algemeen tot zeer specifiek. En met de (persoonlijke) overtuiging dat klagen nergens toe leidt.
Integendeel: het geeft je enkel méér van dat waarover je klaagt.
Dus eigenlijk moet het hiermee duidelijk zijn: Olijf klaagt de laatste tijd veel. Intern dan.
Maar goed. Soms moet het er even uit. Al was het maar blogsgewijs.
Over nakende verkiezingen en de totale onwil om nog voor iemand te kiezen. Omdat het ogenschijnlijk één pot nat is. Zakkenvullende politici die iedereen behalve zichzelf laten besparen.
Over programma's op TV die steevast over angsten gaan. Ik refereer naar het nieuws op alle zenders en reportages op NatGeo specifiek. Series die families in de spotlight zetten terwijl ze zich voorbereiden op doomsday, de dag dat de wereld er financieel aan ten onder gaat. TONNEN (werkelijk TONNEN) voedsel slaan ze in, samen met strategisch verstopte vuurwapens om zich te beschermen tegen de indringers die op doomsday zonder enige twijfel hun huis zullen willen komen plunderen. Die gaan ze dan neerschieten, veronderstel ik. Of op z'n minst ernstig verwonden zodat ze er volgende bij de volgende poging wel twee keer over zullen nadenken om het walhalla van food and drink te bestormen.
Ik erger me ook aan m'n oversten op het werk die zich de afgelopen maanden "lieten kennen" door een ernstig vergrijp in de doofpot te stoppen om hun eigen hachje te redden en daarbij de "medewerking" van alle collega's veronderstelden. Met iedere nieuwe dag heb ik het moeilijker om hen het nodige respect te tonen maar ik doe het wèl want hun hand voedt mijn mond... Vermoedelijk erger ik me méér aan m'n eigen hypocrisie dan aan hun gesjoemel.
Het zit me dwars dat ik me al enkele weken ernstig afvraag of m'n oude droom nog de moeite waard is om na te streven. De economische crisis zit daar voor iets tussen maar ook... tja... ik moet het maar zeggen (als je gaat schrijven, moet je ook voluit eerlijk willen/durven zijn)... een onbegrijpelijke houding van een persoon (in meer wereldse termen ook gekend als "man") die zich plots onbereikbaar opstelt. Zomaar... out of the blue... zonder duidelijke aanleiding.
Waarna - Olijf Olijf zijnde - ik in mezelf kruip en de reden snel bij mezelf ga zoeken en die - godsamme! - ook vind!
Want... wat je uitstraalt, trek je aan. Dus hier ga ik weer: als iemand me afstoot, dan heb ik dat zelf zo tot stand gebracht. En dubbel en dik verdiend waarschijnlijk. Of iets in die aard.
Goh ja... ik loop daar wat ambetant van. U mag dat weten.
Vooral omdat ik verdòmd zal wezen als ik wat van m'n lastigheid laat merken aan het individu in kwestie.
Omdat ik het wel welletjes vond met m'n geweeklaag en schijnbaar niet veel beters kon verzinnen om hier neer te schrijven, zweeg ik.
Tot vandaag.
Want soms moet het er even uit. Zelfs al is het minstens ten dele cryptisch want (een nieuwtje dat een oudje is...) (on)genoegens oppotten vréét wel energie.
Ik herlees bovenstaande en kom tot een niet onbelangrijke conclusie.
Het gebrek aan een duidelijk DOEL maakt me ontevreden. Met mezelf.
Voorlopig loop ik even op automatische piloot. Met de gedachte dat alles wel weer goed komt, op welke manier dat ook moge wezen.
Maar goed... intussen zijn Doelloos, Ontheemd en Ontwricht enkele van de sleutelwoorden.
Tot er weer mooiere op de proppen komen.
Ik onthoud me (voorlopig) van verdere details.
Voorlopig hoop ik alleen - enkel en alleen dus - dat ik m'n droompje niet opgeef. Anders zouden m'n onrealistische doch gerichte aankopen om een nieuw gezellig nestje te bouwen... nja... zeer tevergeefs zijn.
Wellicht ligt u er niet wakker van (en dat houdt u beter ook zo)
uw Olijf is minder schrijfgraag geworden.
Schrijfbereid is misschien een beter woord.
Eén en ander heeft te maken met een ontevredenheid die varieert van heel algemeen tot zeer specifiek. En met de (persoonlijke) overtuiging dat klagen nergens toe leidt.
Integendeel: het geeft je enkel méér van dat waarover je klaagt.
Dus eigenlijk moet het hiermee duidelijk zijn: Olijf klaagt de laatste tijd veel. Intern dan.
Maar goed. Soms moet het er even uit. Al was het maar blogsgewijs.
Over nakende verkiezingen en de totale onwil om nog voor iemand te kiezen. Omdat het ogenschijnlijk één pot nat is. Zakkenvullende politici die iedereen behalve zichzelf laten besparen.
Over programma's op TV die steevast over angsten gaan. Ik refereer naar het nieuws op alle zenders en reportages op NatGeo specifiek. Series die families in de spotlight zetten terwijl ze zich voorbereiden op doomsday, de dag dat de wereld er financieel aan ten onder gaat. TONNEN (werkelijk TONNEN) voedsel slaan ze in, samen met strategisch verstopte vuurwapens om zich te beschermen tegen de indringers die op doomsday zonder enige twijfel hun huis zullen willen komen plunderen. Die gaan ze dan neerschieten, veronderstel ik. Of op z'n minst ernstig verwonden zodat ze er volgende bij de volgende poging wel twee keer over zullen nadenken om het walhalla van food and drink te bestormen.
Ik erger me ook aan m'n oversten op het werk die zich de afgelopen maanden "lieten kennen" door een ernstig vergrijp in de doofpot te stoppen om hun eigen hachje te redden en daarbij de "medewerking" van alle collega's veronderstelden. Met iedere nieuwe dag heb ik het moeilijker om hen het nodige respect te tonen maar ik doe het wèl want hun hand voedt mijn mond... Vermoedelijk erger ik me méér aan m'n eigen hypocrisie dan aan hun gesjoemel.
Het zit me dwars dat ik me al enkele weken ernstig afvraag of m'n oude droom nog de moeite waard is om na te streven. De economische crisis zit daar voor iets tussen maar ook... tja... ik moet het maar zeggen (als je gaat schrijven, moet je ook voluit eerlijk willen/durven zijn)... een onbegrijpelijke houding van een persoon (in meer wereldse termen ook gekend als "man") die zich plots onbereikbaar opstelt. Zomaar... out of the blue... zonder duidelijke aanleiding.
Waarna - Olijf Olijf zijnde - ik in mezelf kruip en de reden snel bij mezelf ga zoeken en die - godsamme! - ook vind!
Want... wat je uitstraalt, trek je aan. Dus hier ga ik weer: als iemand me afstoot, dan heb ik dat zelf zo tot stand gebracht. En dubbel en dik verdiend waarschijnlijk. Of iets in die aard.
Goh ja... ik loop daar wat ambetant van. U mag dat weten.
Vooral omdat ik verdòmd zal wezen als ik wat van m'n lastigheid laat merken aan het individu in kwestie.
Omdat ik het wel welletjes vond met m'n geweeklaag en schijnbaar niet veel beters kon verzinnen om hier neer te schrijven, zweeg ik.
Tot vandaag.
Want soms moet het er even uit. Zelfs al is het minstens ten dele cryptisch want (een nieuwtje dat een oudje is...) (on)genoegens oppotten vréét wel energie.
Ik herlees bovenstaande en kom tot een niet onbelangrijke conclusie.
Het gebrek aan een duidelijk DOEL maakt me ontevreden. Met mezelf.
Voorlopig loop ik even op automatische piloot. Met de gedachte dat alles wel weer goed komt, op welke manier dat ook moge wezen.
Maar goed... intussen zijn Doelloos, Ontheemd en Ontwricht enkele van de sleutelwoorden.
Tot er weer mooiere op de proppen komen.
Ik onthoud me (voorlopig) van verdere details.
Voorlopig hoop ik alleen - enkel en alleen dus - dat ik m'n droompje niet opgeef. Anders zouden m'n onrealistische doch gerichte aankopen om een nieuw gezellig nestje te bouwen... nja... zeer tevergeefs zijn.
 |
| deze zit er gewoon bij voor de ietwat lichtere noot. Om u niet te verontrusten. |
maandag 24 september 2012
Lamborghini
In de categorie "volstrekt nutteloze weetjes" stootte ik op m'n vrije maandagochtend op onderstaand filmpje.
Deze jonge Argentijn houdt zich onledig met het levensecht reproduceren van het geluid van een V10 Lamborghini... en het maken van een instructie-video. Hij deelt zijn kennis met de wereld. En dat is mooi.
Het instructiefilmpje duurt zo'n 7 minuten en kan - we zijn niet allemaal Lamborghini-fans- voor sommigen een beetje langdradig overkomen.
Toch nodig ik u uit om te blijven kijken.
Z'n stappenplan is zeer gedetailleerd. Tot en met een audio-analyse van de lage, middelhoge en hoge geluidscomponenten van het motorgeluid.
En dat allemaal voor het correct gebruik van z'n Bibrating beer can.
Stap 1: Preparing the beer can
Stap 2 (mijn favoriet): Tuning the beer can
Stap 3 (het ongelooflijke resultaat): incorporating the beer can.
Eigenlijk een schitterend voorbeeld van een passie. Een nutteloze wellicht maar desalniettemin.....
zondag 23 september 2012
1111
Wat een getal.
1111
Is "alle" als het op ooit geschreven berichten aankomt. Hier op olijfolijf.blogspot.com.
Is niet alle gepubliceerde berichten.
Want dat zijn er maar 1068.
43 concepten haalden de publicatie niet. Om allerlei redenen (waarvan ik me de meeste niet herinner... ik ga heus niet zoeken naar m'n ongepubliceerde posts).
Best wel grappig. Dat "Kip" nummer 1111 was :)
1111
Is "alle" als het op ooit geschreven berichten aankomt. Hier op olijfolijf.blogspot.com.
Is niet alle gepubliceerde berichten.
Want dat zijn er maar 1068.
43 concepten haalden de publicatie niet. Om allerlei redenen (waarvan ik me de meeste niet herinner... ik ga heus niet zoeken naar m'n ongepubliceerde posts).
Best wel grappig. Dat "Kip" nummer 1111 was :)
Kip
Koop een kip.
Met de bedoeling die in de soep te smijten.
Word wakker op zondagochtend (veel te vroeg) en denk aan het spit dat in je oven zit.
En dat je dat nog nooit gebruikt hebt.
Vraag je af waaròm je dat spit niet bezigt.
Neem je voor om daar wat aan te veranderen.
Zoek een recept op dat lijkt op "kip aan't spit".
Stel vast dat je de meeste, zoniet alle, ingrediënten in huis hebt.
Beslis om het spit in gebruik te nemen.
Prop kip vol met kruiden en aanverwanten.
Spies kip op spit. Zet oven aan.
Prepareer randgerechten (aardappelen en groenten dus).
Controleer en fotografeer kip.
Verklein - mogelijke bloglimieten indachtig - je fotomateriaal.
Zet kip online.
Vraag je af waarom je dat doet... en laat dan los.
Een doorsnee-zondag.....
De kip, al zeg ik het zelf, was lekker.
Met de bedoeling die in de soep te smijten.
Word wakker op zondagochtend (veel te vroeg) en denk aan het spit dat in je oven zit.
En dat je dat nog nooit gebruikt hebt.
Vraag je af waaròm je dat spit niet bezigt.
Neem je voor om daar wat aan te veranderen.
Zoek een recept op dat lijkt op "kip aan't spit".
Stel vast dat je de meeste, zoniet alle, ingrediënten in huis hebt.
Beslis om het spit in gebruik te nemen.
Prop kip vol met kruiden en aanverwanten.
Spies kip op spit. Zet oven aan.
Prepareer randgerechten (aardappelen en groenten dus).
Controleer en fotografeer kip.
Verklein - mogelijke bloglimieten indachtig - je fotomateriaal.
Zet kip online.
Vraag je af waarom je dat doet... en laat dan los.
Een doorsnee-zondag.....
De kip, al zeg ik het zelf, was lekker.
woensdag 19 september 2012
Is moe en faalde vandaag
op de andere blog.
Maar er was ook een kleine doorbraak. Misschien zelfs twee. Maar daar ga ik momenteel niet dieper op in (en binnen dit en een paar maanden weet zelfs ik niet meer waar ik het hier over had... hetgeen op zich zelfs grappig kan genoemd worden).
Ik wens mezelf slaapwel en vind - ondanks alles - dat ik het een beetje verdiend heb. Rust :)
En meer dan dit wil ik vandaag niet kwijt.
Maar er was ook een kleine doorbraak. Misschien zelfs twee. Maar daar ga ik momenteel niet dieper op in (en binnen dit en een paar maanden weet zelfs ik niet meer waar ik het hier over had... hetgeen op zich zelfs grappig kan genoemd worden).
Ik wens mezelf slaapwel en vind - ondanks alles - dat ik het een beetje verdiend heb. Rust :)
En meer dan dit wil ik vandaag niet kwijt.
dinsdag 18 september 2012
Terug naar het werk & een nieuw begin
Zo.
We beginnen er terug aan. Weer gaan werken. Ik hoop dat het blijft voortduren want de rug protesteerde even na een zondag zitten en luisteren naar positieve mensen.
En meteen een nieuw begin. Dat hoogstwaarschijnlijk morgen pas helemaal aanvat. En dat kan u vanaf nu hier volgen. Voor je hulp en morele steun.
Alaaf.
Let the games begin!!!!!
We beginnen er terug aan. Weer gaan werken. Ik hoop dat het blijft voortduren want de rug protesteerde even na een zondag zitten en luisteren naar positieve mensen.
En meteen een nieuw begin. Dat hoogstwaarschijnlijk morgen pas helemaal aanvat. En dat kan u vanaf nu hier volgen. Voor je hulp en morele steun.
Alaaf.
Let the games begin!!!!!
zaterdag 15 september 2012
tutto OK
eigenlijk.... als ik eerlijk moet zijn....
dan is m'n antwoord op de vraag hoe het gaat..... "tutto ok?"
"sì, tutto ok" (u behoeft geen vertaling, toch?)
niet eerlijk.
Maar een mens (lees Olijf)
wil niemand ongerust maken.
Dus zeg je heel eenvoudig
2000 km verder
"tutto ok".
En je zet er nog een smiley achter voor de goeie maat.
Een masker is soms zwaar om dragen.
Maar het maakt het anderen gemakkelijk.
En vroeg of laat mag je het weer afleggen.
Dus ..... je draagt het zo lang het nodig is.
dan is m'n antwoord op de vraag hoe het gaat..... "tutto ok?"
"sì, tutto ok" (u behoeft geen vertaling, toch?)
niet eerlijk.
Maar een mens (lees Olijf)
wil niemand ongerust maken.
Dus zeg je heel eenvoudig
2000 km verder
"tutto ok".
En je zet er nog een smiley achter voor de goeie maat.
Een masker is soms zwaar om dragen.
Maar het maakt het anderen gemakkelijk.
En vroeg of laat mag je het weer afleggen.
Dus ..... je draagt het zo lang het nodig is.
Het is tijd
Tijd dat het normale leven opnieuw begint. Voor zover normaal normaal kan zijn.
Een mens doet maar wat, al dan niet bewust.
Thuis op je eentje heb je veel tijd om "bewust" te zijn... maar of dat goed is????
Iedereen heeft zingeving nodig. Iedereen. Anders ontspoor je.
...
En dat - ik word het snel gewaar - gebeurt met Olijf.
Geen zingeving. Niemand om voor te zorgen, of dat nu op persoonlijk of professioneel vlak is.
M'n excuses als de teneur van de laatste posts niet meer is wat hij geweest is, maar daar komt wel weer verandering in. Eerst moeten een paar... issues... opgelost worden. Vanzelf of geforceerd.
Hoewel... van sommige dingen hoop ik van harte dat ik het forceren achterwege kan laten.
Dat heeft met zelfdiscipline te maken. En zelfrespect ook.
En u vraagt zich misschien af "Waar hééft ze het over?"
U weet dat ik niet expliciet word. Daar dient deze blog niet voor, om namen te gaan noemen.
Ik doe aan zelfhulp. Of probeer dat toch. Dat is het bestaansrecht van deze blog. En daarom schrijf ik. Om mezelf op een later tijdstip eraan te herinneren dat JA! het leven moeilijk kan zijn maar ook dat JA! er nadien weer betere tijden komen.
Ook (maar niet in de eerste plaats) om anderen aan datzelfde te herinneren. En dat we allemaal verschillend en toch hetzelfde zijn. Gewone mensen met regelmatig terugkerende ups en downs. Individu-tjes met persoonlijke twijfels die overwonnen moeten worden. Enkelingen die hun plaats zoeken in het groter geheel.
Om in dat groter geheel te passen... heb je dus zingeving nodig.
"Ik dòe ertoe"... dat wil je uiteindelijk kunnen zeggen.
Want als je er niet toe doet.... waarom stà je hier dan?
Dinsdag hoop ik weer wat zin te krijgen in en geven aan m'n professionele reden van bestaan.
De rest... die volgt wel.
Dit weekend doet het weer nog even alsof het zomer is. Dus waarom zou ik dat niet kunnen?
Och ja...
laat ons even wat relativeren.
Ik schrijf ook... omdat het soms gewoon leuk is. Mag ook :)
Een mens doet maar wat, al dan niet bewust.
Thuis op je eentje heb je veel tijd om "bewust" te zijn... maar of dat goed is????
Iedereen heeft zingeving nodig. Iedereen. Anders ontspoor je.
...
En dat - ik word het snel gewaar - gebeurt met Olijf.
Geen zingeving. Niemand om voor te zorgen, of dat nu op persoonlijk of professioneel vlak is.
M'n excuses als de teneur van de laatste posts niet meer is wat hij geweest is, maar daar komt wel weer verandering in. Eerst moeten een paar... issues... opgelost worden. Vanzelf of geforceerd.
Hoewel... van sommige dingen hoop ik van harte dat ik het forceren achterwege kan laten.
Dat heeft met zelfdiscipline te maken. En zelfrespect ook.
En u vraagt zich misschien af "Waar hééft ze het over?"
U weet dat ik niet expliciet word. Daar dient deze blog niet voor, om namen te gaan noemen.
Ik doe aan zelfhulp. Of probeer dat toch. Dat is het bestaansrecht van deze blog. En daarom schrijf ik. Om mezelf op een later tijdstip eraan te herinneren dat JA! het leven moeilijk kan zijn maar ook dat JA! er nadien weer betere tijden komen.
Ook (maar niet in de eerste plaats) om anderen aan datzelfde te herinneren. En dat we allemaal verschillend en toch hetzelfde zijn. Gewone mensen met regelmatig terugkerende ups en downs. Individu-tjes met persoonlijke twijfels die overwonnen moeten worden. Enkelingen die hun plaats zoeken in het groter geheel.
Om in dat groter geheel te passen... heb je dus zingeving nodig.
"Ik dòe ertoe"... dat wil je uiteindelijk kunnen zeggen.
Want als je er niet toe doet.... waarom stà je hier dan?
Dinsdag hoop ik weer wat zin te krijgen in en geven aan m'n professionele reden van bestaan.
De rest... die volgt wel.
Dit weekend doet het weer nog even alsof het zomer is. Dus waarom zou ik dat niet kunnen?
Och ja...
laat ons even wat relativeren.
Ik schrijf ook... omdat het soms gewoon leuk is. Mag ook :)
vrijdag 14 september 2012
Verdienste BIS
(Het zijn allemaal korte dingetjes vandaag. Of hoe de ene dag de andere niet is)
=)
Je hebt zo van die statistieken. Die je zeggen hoeveel bezoekers je blog heeft gehad vandaag, deze week, afgelopen maand. Of alles tezamen sinds het begin der metingen (ik lijk het KMI wel).
Ik kijk er niet (meer) zo vaak naar. Maar - nog steeds thuiszittende enzo (dinsdag begint het gewone leven weer, yeehaaaa! - en maakt u het vaak mee dat een mens juicht omdattie terug aan het werk mag?... om nog te zwijgen van de vrije associatie die me nu beet heeft waardoor het aantal gedachtenstreepjes, open de haakjes sluit de haakjes en onnodige gedachtenpuntjes deze zin vrijwel onleesbaar maken.... maar ik wijk af) - heb ik mezelf de afgelopen dagen laten verleiden tot het bekijken van m'n statistieken. Oef... deze zin is af.
Daarbij zie ik enkele grote en minder grote lijnen.
De minst grote maar op zich wel opvallende zijn de landen van oorsprong. De buurlanden even daar gelaten (hoewel het me een raadsel is hoe m'n niet altijd even correct Nederlands wordt begrepen door Frans- dan wel Engels- dan wel Duitstalige lezers)... ik vraag me eerlijk af hoe een Chinees, een Griek, een Argentijn of een Rus me interpreteert. Of een Oekraïner (zeg ik dit juist?) of een Senegalees. Ik zal maar denken dat het hier om een image search gaat. Dat moet wel.
Wat zoekwoorden betreft, staan "Rubettes" en "mooie benen" aan de absolute top. Al maanden, zoniet jaren. Wat misschien wat zegt over het algemeen gedachtengoed van m'n leespubliek.
En dan... los van de inhoud, een woordje van waarschuwing aan nietsvermoedende werkgevers. Ik ga hier geen precieze bronnen vrijgeven (ben je gek?) maar de tijd dat een werkgever zich enkel zorgen moest maken over ongeoorloofd e-mailverkeer of Facebookgebruik.... peanuts jongens!
In een poging bescheiden te blijven, ga ik ervan uit dat als mijn blog bezocht wordt... nou ja... dat het maar eentje in de rij is. Bij wijze van ontspanningspauze.
En nee, Olijf wijst met geen ènkele vinger. Want ik bezondigde me zelf vaak aan dit soort van tijd... euh... "gebruik".
Gewoon even zeggen. Meer niet.
Oftewel: een tevreden werknemer is een productieve werknemer. Dus surf maar lekker verder. Maar vergeet je deadlines niet ;-) .... verdiensten enzo, weetjewel?
De enige Italiaan(se?) van de afgelopen week zocht op cucuzza genuisa overigens. Ik weet wat cucuzza is maar verder reikt m'n kennis niet. Ik denk dat ik het ook maar eens zal googlen.
Bij "mooien dike boven beenen onder een kort rokje".... zal ik me maar niet teveel vragen stellen. iiieeeuw! Was trouwens ook een image search. Dubbel iiieeeuw.
ok, ok... het werd iets langer dan voorzien.
Tijd voor een gepast einde.....
=)
Je hebt zo van die statistieken. Die je zeggen hoeveel bezoekers je blog heeft gehad vandaag, deze week, afgelopen maand. Of alles tezamen sinds het begin der metingen (ik lijk het KMI wel).
Ik kijk er niet (meer) zo vaak naar. Maar - nog steeds thuiszittende enzo (dinsdag begint het gewone leven weer, yeehaaaa! - en maakt u het vaak mee dat een mens juicht omdattie terug aan het werk mag?... om nog te zwijgen van de vrije associatie die me nu beet heeft waardoor het aantal gedachtenstreepjes, open de haakjes sluit de haakjes en onnodige gedachtenpuntjes deze zin vrijwel onleesbaar maken.... maar ik wijk af) - heb ik mezelf de afgelopen dagen laten verleiden tot het bekijken van m'n statistieken. Oef... deze zin is af.
Daarbij zie ik enkele grote en minder grote lijnen.
De minst grote maar op zich wel opvallende zijn de landen van oorsprong. De buurlanden even daar gelaten (hoewel het me een raadsel is hoe m'n niet altijd even correct Nederlands wordt begrepen door Frans- dan wel Engels- dan wel Duitstalige lezers)... ik vraag me eerlijk af hoe een Chinees, een Griek, een Argentijn of een Rus me interpreteert. Of een Oekraïner (zeg ik dit juist?) of een Senegalees. Ik zal maar denken dat het hier om een image search gaat. Dat moet wel.
Wat zoekwoorden betreft, staan "Rubettes" en "mooie benen" aan de absolute top. Al maanden, zoniet jaren. Wat misschien wat zegt over het algemeen gedachtengoed van m'n leespubliek.
En dan... los van de inhoud, een woordje van waarschuwing aan nietsvermoedende werkgevers. Ik ga hier geen precieze bronnen vrijgeven (ben je gek?) maar de tijd dat een werkgever zich enkel zorgen moest maken over ongeoorloofd e-mailverkeer of Facebookgebruik.... peanuts jongens!
In een poging bescheiden te blijven, ga ik ervan uit dat als mijn blog bezocht wordt... nou ja... dat het maar eentje in de rij is. Bij wijze van ontspanningspauze.
En nee, Olijf wijst met geen ènkele vinger. Want ik bezondigde me zelf vaak aan dit soort van tijd... euh... "gebruik".
Gewoon even zeggen. Meer niet.
Oftewel: een tevreden werknemer is een productieve werknemer. Dus surf maar lekker verder. Maar vergeet je deadlines niet ;-) .... verdiensten enzo, weetjewel?
De enige Italiaan(se?) van de afgelopen week zocht op cucuzza genuisa overigens. Ik weet wat cucuzza is maar verder reikt m'n kennis niet. Ik denk dat ik het ook maar eens zal googlen.
Bij "mooien dike boven beenen onder een kort rokje".... zal ik me maar niet teveel vragen stellen. iiieeeuw! Was trouwens ook een image search. Dubbel iiieeeuw.
ok, ok... het werd iets langer dan voorzien.
Tijd voor een gepast einde.....
 |
| met dank aan Google Image Search |
Abonneren op:
Posts (Atom)