Nòg een excuus!!!

Vaak, ergens in de loop van de dag of - béter nog - terwijl ik in bed lig (en helemaal geen zin heb om er opnieuw uit te komen), schiet iets blogwaardigs me te binnen.
Soms bedenk ik meteen de juiste zinsneden en woordkeuzes. Een spelletje hier, een ander spelinkje daar..... in m'n hoofd geniet ik zèlf van wat ik schrijven zal.

Zou.

Want het komt er niet van.

En zonet dacht ik....
waaròm ging ik vroeger zoveel gewilliger achter dat scherm zitten tokkelen?

Nou ja...
ga maar even na....
wanneer alles begon te verdwijnen....

Omdat vroeger
het schrijven van een blog
meteen weer een goed ende valabel excuus was
om een sigaret op te steken.

En die is nu weg.

Soms - zelfs steeds vaker de laatste tijd, ik geef het eerlijk toe - schiet de gedachte aan een saf me weer te binnen.
Opnieuw beginnen doe ik niet meer. Daarvoor heb ik te veel mislukte pogingen achter de rug.
En voel ik me - tenminste long- en energiegewijs - tè goed om zulks ongedaan te maken.
Maar de ZIN keert soms terug. U mag het weten. Dat ik het weet. En voel.


Omdat bovendien de drang tot zeuren en zagen
exponentieel toenam
naarmate de kilo's erbij kwamen en/of er niet meer af wilden
(een strijd die onverminderd blijft aanhouden, FYI)
leek het me beter om maar wat minder te spreken. Of schrijven.

De wereld lijkt er ook steeds absurder op te worden. Of ik zie steeds méér de rariteiten van dit leven. Het is maar waar je naar kijkt of kiest te kijken natuurlijk....
Hoe bizar/onwaarschijnlijk/ironisch pijnlijk het ook soms was... erover zwijgen leek me nèt dat beetje beter. Terecht of onterecht, u zal het nooit weten. Ik ook niet, troost u :)

Maar minder scherm betekent ook meer real life activity.
Waaronder het klaarzetten van één der beide motorfietsen. Om hem van de hand te doen.
Een BMW Scarver F650CS om precies te zijn. Ik geloof dat iemand er naar had gevraagd onlangs (maar ik zag de reactie pas gisteren).

AAMOF, hier hèb j'em, sie. M'n pasgepoetste ros.

Hij mag dus van de hand. En hij is er klaar voor. Maar z'n eigenares niet. Want die is binnenkort weer riebedebie en heeft geen zin om internationaal te gaan palaveren over prijzen en andere wereldse details.
Dus alles wacht nog even.

De andere motorfiets wacht op meer ervaren handen en ogen. Om te zien wat nodig is om hem weer rijvaardig te maken. Een chopper is het. Maar hèm zet ik nòg later in de spotlight. Wanneer hij klaar is.

Maar ik wijk af. ActivitEITEN zei ik dus.
Zoals daar òòk zijn: het huis EIN-DE-LIJK nog eens onder handen nemen, van boven tot onder in alle mogelijke betekenissen van het woord, met een stofzuiger en dweil. Best wel wat uurtjes werk, ik geef het u mee.

En dingen bekijken, passen, nog eens bekijken.... en weg doen. WEG! Fijn :)

Een fiets herinrichten. Met een nieuw stuur en nieuw zadel. Zelfs een nieuwe pikkel.
(ooooohhhhhh, ik vraag me af wat D'ollanders dààr van gaan maken :) ). De foto's onthou ik u. Omdat ik te lui ben voor de omweg langs Picasa.

En verder.... geheel onverwacht
en zelfs heel ongewild...
een nieuw fotoapparasie "moeten" kopen. Omdat het andere sinds afgelopen Dardennen-weekend een interne vlek had en de verkoper me niet meteen kon verder helpen.
"Moet naar de reparateur. En wij kunnen u helààs niet zeggen of deze herstelling binnen garantievoorwaarden zal vallen".
Vriendelijk genoeg hoor, de verkopers (hoewel de jongste van de twee me wat te loom was naar m'n zin, maar goed.... ik leerde hem in de loop van m'n uur aanwezigheid aan de verkooptoog appreciëren voor wie en wat hij was.
IS! IS! Hij is het nog steeds want ik beging géén moorden voor de vlek op m'n lens.)

Tevens (wat een woord!). TEVENS ben ik wederòm te lui om foto's van Dardennen te plaatsen. Maar ik beloof ze voor later. Ik heb ze al verkleind. Alleen het plaatsen op dit blog valt me te zwaar voor één en dezelfde avond.

...
alhoewel....
A zeggen en geen B.... soms ben ik wat flauw.

gezellig contrasten

de natuur die haar werk nog mag doen... blijkbaar

met resultaten als deze tot gevolg. Of course :)

gezellige zusjes

ik kan er maar niet genoeg van krijgen (valt het op?)

et voilà het object van mijn frustratie. De vlek BINNEN in de lens...

Er zat wel nog méér in het apparasie maar ik heb m'n best gedaan voor  1 avondje schrijven.
En hoop te hebben bewezen dat de vlek en onzekere verwijdering ervan binnen dit een pakweg een week of 3-4-5-6 reden genoeg was om over te gaan tot de aanschaf van een nieuw fotoding (een mens heeft maar beperkte mogelijkheden om de vlek in de wolken weg te stoppen, niewaar?) Niet dat ik dat zo graag dééd. Maar een vrouw moet doen.... yup......

Ziezo.
Dankzij deze post moet ik toegeven
tot m'n scha en schande
dat de voorbereiding van de reiskoffer, gepland voor vandaag..... niet doorging. Zoals altijd.

Ik ben een oen.
Maar dan wel een consequente oen :)

When mommy does, she cies

heel wat zit me dwars
en daarom zwijg ik
liever
voorlopig

omdat erover zeuren niet de minste zin heeft

¿Qué pasa?

Ik zit het me zelf regelmatig af te vragen... wat er gebeurt.
Over anderen. Over mezelf. Want zowat overal is het heel erg stil.
Nou ja.... wellicht de stilte voor de storm. De Ultieme Storm als we de Maya's moeten geloven.

Zitten we met z'n allen te wachten op het einde der tijden? Of gewoon alweer op de kortste van het jaar?
Is iedereen zodanig gepakt en gebeten door z'n kerstversiering of nieuwjaarsvoornemens dat hij/zij geen tijd meer heeft voor een gil links en rechts?
Of ligt het eenvoudiger? De wereld is het online leven beu.

Kan ik inkomen. Ik vraag het me ook steeds vaker af wat ik hier nog te zoeken heb.
"Hier" zeer letterlijk Hier, op deze blog. Maar ook Hier Online in het algemeen.
En zelfs Hier in dit Land of Hier op deze Werkplek.

Ach... het zal wel weer wat te maken hebben met het eind van het jaar en overzichtjes maken, To Do-lijsten afvinken. Bij Olijf, voor de oude volger, heet dat een Pijplijst.

(en tussen haakjes: in m'n luiheid Googlede ik Pijplijst in de hautaine veronderstelling dat alleen Olijf  dat woord bezigde. Wat blijkt? Dat deze blog wel degelijk bovenaan staat wat het woord op zich betreft (het vaakst gebruikt, neem ik aan?) maar dat ze er hier en  hier al 2 jaar eerder mee  kwamen aandraven en dat deze blogger/blogster zich pakweg een jaar geleden óók van de term bediende.... How interesting....:):))

Ik overliep diagonaal de pijplijst van 2 jaar geleden en stel vast dat enkele dingen NIET meer kunnen.
Zoals daar zijn: beide ouders opnieuw gezond en wel zien. Eentje is niet meer dus het wordt praktisch gezien vrij ingewikkeld, tenzij het hiernamaals meetelt en Olijf binnenkort het eindige voor het eeuwige inruilt. Maar dat kan niet, want ik was ben van plan om zeer oud te worden en ik kan niet goed om met tegenstrijdigheden dus there you have it, we houden het bij één ouder gezond en gelukkig zien.... Ook nog een beetje werk aan de winkel maar soms lijkt het erop te lijken.....zo lijkt :)

Verder viel ik nogal vaak in herhaling, merk ik nu. Over vriendschappen en eigen(aardig)- en persoonlijkheden enzo. En doorzettingsvermogen en dingen afmaken.... pfoe... ik was wel erg veeleisend.
Laat me het houden bij de stelling dat sommige dingen op de goede weg zijn en andere een gewoon een platte utopie waren. Maar GOED.... sommige dingen deed ik WEL in de afgelopen twee jaar.
De ramen zijn in de voorgevel gekomen. En de keuken werd geplaatst. Niets van dit alles werd AFGEWERKT maar de ruwbouw doet het prima :)
M'n naïeve onschuld keert wellicht nooit meer terug maar de vechtlust is back with a vengeance :)
Wat vindt u bievoorbeeld van Stoppen met Roken? Ik ben er fier op en u ook, als ik me de reacties goed herinner.
.... waarna andere problemen zich manifesteerden. In de vorm van enkele - ik druk me eufemistisch uit - kilootjes Extra (not Virgin) Olive (not Oil). 
U leest het goed: vandaag is er meer Olijf dan gisteren maar - gezien nieuw ondernomen acties in de goede richting - (hopelijk) minder Olijf dan morgen.
Het vraagt wat tijd en inspanning, die nieuwe acties. Maar ze zijn nodig en dàt - om via onnodig veel omzwervingen op de beginvraag ¿Qué pasa? te antwoorden - is wat Olijf de laatste tijd bezig houdt.
Niet roken: no problemo. Wèrkelijk.... ik meen het.
Niet eten... ik zwans... "niet eten" kan niet... verantwoord eten is een zoektocht. Omdat Olijf's lijf sinds de rookstop onvoorstelbaar koppig is. Maar we krijgen het getemd. We komen er wel.
In stilte. ... off-blog als het ware :)

Gezònd is het leven in ieder geval alvast geworden. Evenwichtig is een ander koppel mouwen.

Dat laatste - evenwicht - is in Olijf's verhaal tot hiertoe altijd een "uitdaging" geweest. Evenwicht.
We zullen zien, zei den blinde.

en voor deze post...
hou ik het hier bij.
Want volgens mij
kan u niet meer volgen

:)

dit was nog eentje van L. Ik leen er maar op los :)

Belofte maakt schuld

Of ik tijd had voor een praatje. Dat had ik.
Dus zocht ik de telefoon (dat heb je met die draadloze modelletjes) en "deed" het nog eens internationaal. Met L.
Voor een wederzijdse update.
Hoe ik het deed zonder sigaretten. Hoe zij het deed met al dat volk in huis.

Dat - nu de sigaretten uit m'n leven schijnen te zijn - ze er bij haar weer ingeslopen zijn.

Ik twijfel even ... of ik nu de aangewezen persoon ben om een anti-rookcampagne te starten bij m'n "naasten".
Eén: ik ben zélf nog maar een groentje
en Twee: ex-rokers zijn notoir fanatieke anti-rokers...
dus ik kijk wel uit.
Maar ze heeft graag een schop onder haar ... edele derrière. Dus geef ik die. Virtueel.

En doe wat ik beloofd heb.
Ik prik maandag 29 oktober op mijn blog zodat zij er regelmatig aan denkt dat ze weer stoppen moet.

Intussen ben en blijf ik overtuigd van m'n stopbeweging. Ondanks de ongemakken en ontevredenheden met andere ... laat het me "lichaamseigen" karakteristieken noemen. Eerst het eind van Oktober halen zonder siggies. En dan eind November en eind December. Daarna buig ik me over de rest.

hoewel...
dat de resterende maanden van 2012 gehaald worden zonder roken.... ik twijfel daar geen seconde meer aan.
Ondanks een valse start in September, ben ik niet alleen gestOpt... ik kan me niet voorstellen dat ik een reden kan verzinnen om opnieuw te beginnen.
Oktober was, tussen haakjes (even een pluim op eigen hoed steken) best wel een topmaand op m'n persoonlijke stress-schaal. Aanloop naar Dé Hoogdag in Kringwinkelland, nieuwe collega die tussen soep en patatten door moest opgeleid worden, enkele ongenoegens met de "superieuren" en nog een handvol gevoeligheden op het thuisfront waarvoor alle resterende energie gebundeld werd.
ALLES om maar NIET te doen wat in me opkwam.

Geen nut om terug te keren naar die episode....
maar een Olijf zegt voor één keer (en hierna nog enkele keren) tegen zichzelf
Flink gedaan, meid :)
Er waren redenen genoeg om naar een sigaret te grijpen...en ik deed het lekker niet!!!!!

Holadijee! Hupsakee! Falderalderie hopsasa :)

Intussen: laatste nieuwtje. De Peperdure Medicatie die me door de volgende 3 maanden moest loodsen.... aan de kant gelegd. Teveel bijverschijnselen.
Hetgeen betekent dat.... I'm flying solo. Geen hulpmiddelen. Puur natuur....

En
DAT
GAAT
GOED :):):):):)

Bon. Genoeg pluimen op eigen hoed.

Nu jij nog, L :)

Eén volle week

Zeven dagen en anderhalf uur
is Olijf
zonder sigaret.

Dat is een dikke week in mensentaal.

Olé

Is moe en faalde vandaag

op de andere blog.

Maar er was ook een kleine doorbraak. Misschien zelfs twee. Maar daar ga ik momenteel niet dieper op in (en binnen dit en een paar maanden weet zelfs ik niet meer waar ik het hier over had... hetgeen op zich zelfs grappig kan genoemd worden).


Ik wens mezelf slaapwel en vind - ondanks alles - dat ik het een beetje verdiend heb. Rust :)

En meer dan dit wil ik vandaag niet kwijt.