via A. Robbins. Prachtige gedachte maar voor Olijf mogelijks desastreus.
vrijdag 31 december 2010
op de valreep... voor m'n ouders
Toch nog maar eens herhalen, in de hoop dat het iets uithaalt...
Ik wens m'n vader bijzonder veel sterkte en met een beetje geluk, een gezondheid die - gezien de omstandigheden - schappelijk mag genoemd worden.
Nog liever zou ik hem een GOEDE gezondheid wensen, mochten mirakelen bestaan (en het rare is, ik héb in de familiekring al een mirakel zien gebeuren, dus waarom niet?)
Voor m'n moeder hetzelfde. In eerste instantie veel sterkte en met een beetje geluk, nog veel meer mooie dagen in het gezelschap van haar teergeliefde man dan we nu voor mogelijk achten. Het liefst nog héél veel mooie dagen, mirakuleus veel mooie dagen...
Al de rest mag wat mij betreft even naar de achtergrond, als dit maar mogelijk zou zijn.
Wenst u even met me mee. Je weet maar nooit...
Ik wens m'n vader bijzonder veel sterkte en met een beetje geluk, een gezondheid die - gezien de omstandigheden - schappelijk mag genoemd worden.
Nog liever zou ik hem een GOEDE gezondheid wensen, mochten mirakelen bestaan (en het rare is, ik héb in de familiekring al een mirakel zien gebeuren, dus waarom niet?)
Voor m'n moeder hetzelfde. In eerste instantie veel sterkte en met een beetje geluk, nog veel meer mooie dagen in het gezelschap van haar teergeliefde man dan we nu voor mogelijk achten. Het liefst nog héél veel mooie dagen, mirakuleus veel mooie dagen...
Al de rest mag wat mij betreft even naar de achtergrond, als dit maar mogelijk zou zijn.
Wenst u even met me mee. Je weet maar nooit...
de laatste
Er wàs een tijd dat wensen via de post gingen. Olijf was altijd van het trage en vergeetachtige type. Schande, ik weet het, het is een zeer zwak punt van me.
Toen kwam de tijd dat je e-cards kon sturen. Of, als je het wat persoonlijker wou aanpakken, je maakte zelf iets digitaals en stuurde het via mail naar je (ook internet-bezittende) vrienden op. Olijf werd wat beter en attenter.
Vandaag is ook dàt passé. In 2010 heb ik voor het eerst Facebook gebruikt om alvast de FB-vrienden het beste te wensen. Wèl met een eigen maaksel, dat béétje creativiteit wens ik niet op te geven.
Het nuttige aan het aangename parend, heb ik maar meteen wat geprobeerd op het vlak van fotobewerking. Iets nieuws geleerd... fotootje omzetten in zwart-wit en daar een voorwerp in kleur uitlichten. Ik was tevreden met het resultaat.
Vanavond, voor het eerst sinds 2007, gaat Olijf nog eens oudjaar vieren.
De vorige twee jaren lag ik al vroeg met TV in bed.
Dit jaar doen we't vrolijker.... dacht ik.
Tot vanmiddag een bericht volgde dat papa in spoed moest worden opgenomen. Het gaat snel bergaf.
Zware longontsteking, blijkt nu. Voor iemand met zijn zwak gestel.... daar hoeven geen tekeningen bij, geloof ik?
Deze namiddag hebben m'n beide zussen in het hospitaal gezeten. Vanavond zijn twee van de drie (waaronder dus Olijf) uithuizig. De jongste neemt de zorg voor moeder op zich.
En 1 januari.... die brengen we allicht door in het hospitaal.... laat het aub geen voorteken zijn voor de rest van 2011...
Vandaag vraag ik me dus af: hoe egoïstisch ben ik als ik beslis om ondanks alles tóch het nieuwe jaar te gaan vieren????
.....
Toen kwam de tijd dat je e-cards kon sturen. Of, als je het wat persoonlijker wou aanpakken, je maakte zelf iets digitaals en stuurde het via mail naar je (ook internet-bezittende) vrienden op. Olijf werd wat beter en attenter.
Vandaag is ook dàt passé. In 2010 heb ik voor het eerst Facebook gebruikt om alvast de FB-vrienden het beste te wensen. Wèl met een eigen maaksel, dat béétje creativiteit wens ik niet op te geven.
Het nuttige aan het aangename parend, heb ik maar meteen wat geprobeerd op het vlak van fotobewerking. Iets nieuws geleerd... fotootje omzetten in zwart-wit en daar een voorwerp in kleur uitlichten. Ik was tevreden met het resultaat.
 |
| en op deze manier krijgt iedere toevallige blog-passant meteen ook mn beste wensen mee |
De vorige twee jaren lag ik al vroeg met TV in bed.
Dit jaar doen we't vrolijker.... dacht ik.
Tot vanmiddag een bericht volgde dat papa in spoed moest worden opgenomen. Het gaat snel bergaf.
Zware longontsteking, blijkt nu. Voor iemand met zijn zwak gestel.... daar hoeven geen tekeningen bij, geloof ik?
Deze namiddag hebben m'n beide zussen in het hospitaal gezeten. Vanavond zijn twee van de drie (waaronder dus Olijf) uithuizig. De jongste neemt de zorg voor moeder op zich.
En 1 januari.... die brengen we allicht door in het hospitaal.... laat het aub geen voorteken zijn voor de rest van 2011...
Vandaag vraag ik me dus af: hoe egoïstisch ben ik als ik beslis om ondanks alles tóch het nieuwe jaar te gaan vieren????
.....
donderdag 30 december 2010
NatGeo: Egyptische mysteries
National Geografic is zowat standaard het kanaal dat gekozen wordt wanneer Olijf in bed naar de TV kijkt.
Dat is... wanneer het niet gaat over vreselijke vliegtuigrampen, sukkels die zich ergens in het Amazonewoud opgesloten wisten wegens "onwetende" drugshandel of alweer een terugblik op één van onze wereldoorlogen. Drie onderwerpen die me ab-so-luut niet kunnen boeien.
Niet noodzakelijk intelligenter onderwerpen, maar wél m'n favorietjes ingeval van lodderogen-TV zijn The dogwhisperer (bon ja, ik vind dat die kerel ogenschijnlijk schitterende resultaten behaalt met een handvol hondenprincipes) en Egyptische farao-verhalen.
't Is bij die laatste dat ik gisteren in complete verwarring verkeerde.
Die verwarring, dat gebeurt wel vaker.
Het maakt niet uit over welke farao ze het hebben, zonder fout krijg je een beeld van de piramides in Gizeh. Ik begin me dan al snel af te vragen WIE precies van al die grote heren nu de rechtmatige eigenaar is van die ietwat gigantisch uitgevallen graftombe.....
CHEOPS blijkt dan de groote man te zijn die de grootste piramide ooit liet bouwen.
Schitterend, denk ik. M'n geschiedenislessen weer opgefrist (u ziet: Olijf zal nooit moeten mee doen aan De slimste mens ter wereld)
En dan gebeurt het eh....
Zahi Hawass - stevig irritant personage zonder bijzondere tekenen van uitzonderlijke intelligentie maar door NatGeo zónder fout op de voorgrond gezet als 's werelds meest vooraanstaande (je zou soms zelfs denken: énige) Egyptoloog - brabbelt in z'n Egyptisch Engels voortdurend wat over ene Khufu.
....
vertaald door Cheops.
Net voor ik in slaap dommel, denk ik nog .... Cheops, Khufu.... hoe zit dat nu?
Make mental note: look up Khufu and write blog :)
Heb het sowieso altijd al bizar gevonden dat Cheops een Egyptisch uitspreekbare naam zou geweest zijn, maar onwetend legde ik me erbij neer.
Khufu daarentegen, dààr kan ik inkomen. Dat pàst.
Wikipedia maakt me zomogelijk nog verwarder.
Koning Cheops (Grieks: Xεωψ) was de tweede koning (farao)van de4de Dynastie van het Oude Egypte. Hij is ook bekend als Choefoe, Khufu, Suphis en Chnoemchoefoe. Zijn naam betekent: "beschermd bij Chnoem".
Potverdorie....
Khufu, Suphis, Chnoemchoefoe, Cheops.....Wat is er gebeurd?
Ik denk nog snel even aan m'n vader's naam en wat talen ermee kunnen doen.
Giuseppe, heet hij. (Dzjoesèppè)
Jozef is dat bij ons, of Jef.
Jose bij de Spanjaarden (spreek uit Chhosè)
en nogmaals Jose bij de Portugezen (maar spreek uit Zjoesè)
(meer weet ik ook niet.... Laat een Rus me aub even helpen)
Het zal wel zoiets zijn... neem ik aan?
Het (los) verband tussen Dzjoesèppè, Zjoesè, Chhosè en zelfs Jozef zie ik nog.
Cheops en Khufu... dat verband ontgaat me....
Wie was trouwens Chnoem, blijkbaar de beschermer van Khufu?
Help?
Dat is... wanneer het niet gaat over vreselijke vliegtuigrampen, sukkels die zich ergens in het Amazonewoud opgesloten wisten wegens "onwetende" drugshandel of alweer een terugblik op één van onze wereldoorlogen. Drie onderwerpen die me ab-so-luut niet kunnen boeien.
Niet noodzakelijk intelligenter onderwerpen, maar wél m'n favorietjes ingeval van lodderogen-TV zijn The dogwhisperer (bon ja, ik vind dat die kerel ogenschijnlijk schitterende resultaten behaalt met een handvol hondenprincipes) en Egyptische farao-verhalen.
't Is bij die laatste dat ik gisteren in complete verwarring verkeerde.
Die verwarring, dat gebeurt wel vaker.
Het maakt niet uit over welke farao ze het hebben, zonder fout krijg je een beeld van de piramides in Gizeh. Ik begin me dan al snel af te vragen WIE precies van al die grote heren nu de rechtmatige eigenaar is van die ietwat gigantisch uitgevallen graftombe.....
CHEOPS blijkt dan de groote man te zijn die de grootste piramide ooit liet bouwen.
Schitterend, denk ik. M'n geschiedenislessen weer opgefrist (u ziet: Olijf zal nooit moeten mee doen aan De slimste mens ter wereld)
En dan gebeurt het eh....
Zahi Hawass - stevig irritant personage zonder bijzondere tekenen van uitzonderlijke intelligentie maar door NatGeo zónder fout op de voorgrond gezet als 's werelds meest vooraanstaande (je zou soms zelfs denken: énige) Egyptoloog - brabbelt in z'n Egyptisch Engels voortdurend wat over ene Khufu.
....
vertaald door Cheops.
Net voor ik in slaap dommel, denk ik nog .... Cheops, Khufu.... hoe zit dat nu?
Make mental note: look up Khufu and write blog :)
Heb het sowieso altijd al bizar gevonden dat Cheops een Egyptisch uitspreekbare naam zou geweest zijn, maar onwetend legde ik me erbij neer.
Khufu daarentegen, dààr kan ik inkomen. Dat pàst.
Wikipedia maakt me zomogelijk nog verwarder.
Koning Cheops (Grieks: Xεωψ) was de tweede koning (farao)van de4de Dynastie van het Oude Egypte. Hij is ook bekend als Choefoe, Khufu, Suphis en Chnoemchoefoe. Zijn naam betekent: "beschermd bij Chnoem".
Potverdorie....
Khufu, Suphis, Chnoemchoefoe, Cheops.....Wat is er gebeurd?
Ik denk nog snel even aan m'n vader's naam en wat talen ermee kunnen doen.
Giuseppe, heet hij. (Dzjoesèppè)
Jozef is dat bij ons, of Jef.
Jose bij de Spanjaarden (spreek uit Chhosè)
en nogmaals Jose bij de Portugezen (maar spreek uit Zjoesè)
(meer weet ik ook niet.... Laat een Rus me aub even helpen)
Het zal wel zoiets zijn... neem ik aan?
Het (los) verband tussen Dzjoesèppè, Zjoesè, Chhosè en zelfs Jozef zie ik nog.
Cheops en Khufu... dat verband ontgaat me....
Wie was trouwens Chnoem, blijkbaar de beschermer van Khufu?
Help?
woensdag 29 december 2010
Speling
Het is erg gesteld met onze Nederlandse speling.
Dat Nederlands geen makkelijke taal is, mag geen verrassing meer zijn.
Vraag eender welke buitenlander die onze taal probeert te leren en hij zal het je beamen.
Vlaams is helemààààl ondoenbaar voor de uitspraak. Te zacht, te onuitgesproken.
Zitten we daar met zachte g's, tweeklanken die op z'n Vlaams zelden tweeklankig worden gearticuleerd... de doorsnee vreemdeling wordt er gek van.
Al een geluk dat we onze Noorderburen nog hebben. Die overdrijven tenminste met de ar-ti-cuu-laaaat-sie.
die laten hun g's rochelend uit hun binnenste komen, uijten iedere klinker die ze vinden kunnen en maken desnoods drieklanken indien mogelijk...
De vreemde luis die voor het Neeeejderlands kiest, is dolgggelukkiggg!
Tot zover de uitspraak. Hollands Nederlands is de redding.
Maar, beste medelezende taalspeler, we zijn er nog niet. We moeten nog wat kunnen scccchrIJjven oowk!
En dan gaat iedereen de mist in. Hier wordt niet meer gediscrimineerd. Mannen, vrouwen, kinderen van alle slag, standing en afkomst struikelen in een 1000tekenstest meermaals over de spelling.
Met dt op kop, waarschijnlijk.... mooi gevolgd door de bezittelijke voornaamwoorden etcetera etcetera....
Vooraleer m'n favoriet woordje van de dag aan u te onthullen, wil ik u vragen om even samen met mij stil te staan bij volgende probleemstelling.
Probeer - probéér aub! - aan een anderstalige eens uit te leggen wat open lettergrepen zijn....
Heb het eens over zwakke en sterke werkwoorden.
Leg hen het verschil uit tussen au en ou, g en ch, ij en ei....... zonder hem en uzelf grijze haren te bezorgen. En eens hij dàt verstaat - hetgeen ik sterk betwijfel - expliceer dan ook eens waarom y soms wordt uitgesproken als ij en soms als ie.
Onze taal zit vol onbegrijpelijke valstrikken. Dingen waarvan ik zelfs niet probéér om ze te achterhalen.
Maar Olijf had geluk... relatief gezien dan toch. Om één of andere reden bleven de meeste woordjes mooi correct geschreven in m'n geheugen zitten.
Soms zondig ik, expres of per ongeluk. Tweeklanken zijn mijn zwak. En koppeltekens. De 438ste versie van het Groene Boekje probeer ik al làng niet meer te kennen.
Het ene decennium moet je nog alles met een c schrijven, dan mag het plots met k en dan beslissen de hoge taalgeleerden dat sommige woorden terug naar de oude klassieke spelling keren en andere... mooi niet!
Jaaaa kòm... de eleKtriciteitsfaCtuur.... goe zot!
Over dit soort foutjes zal u me niet horen zeuren.
de DT-foutjes (hoewel ik ten volste besef dat het een giga-struikelblok is)... die hebben m'n edele leerkrachten Nederlands er destijds zó hard ingeslagen, .... die blijven me een doorn in het oog.
Maar ik oefen begrip.
Tot wanneer ik dit lees.
"Dat antwoordt van jou vind ik dom"
(het had erger gekund... er had kunnen staan "van jouw".... maar dat was nu niet het geval en ik wil niet overdrijven)
De zin nochtans is wel degelijk integraal overgenomen. Dat antwoordt van jou vind ik DOM....
.... tja.... no comment....
Ik begrijp nog de verwarring tussen ik antwoord, jij antwoordt...
Neeeeee, het IS moeilijk. Al is het trucje met lopen niet eens zo vergezocht. ik loop, jij loopt... zonder t, mèt t.
Een stapje verder: antwoord ik of antwoord jij?.... Loop ik of loop jij? Nog steeds corrigeerbaar met de oude trukendoos (tussen haakjes... ziet u ook het verschil tussen trucje en trukendoos? Màg hoor.... netjes opgezocht)
maar antwoordt als zelfstandig naamwoord met dt...... BANGELIJK!!!
Even dacht ik.... dit individu wilde overcompenseren. When in doubt enzo....
Maar een regeltje later schreef hij/zij: "als het dit is wat je bedoeld..."
en toen ging ik over de rooie.
Met deze blog tot gevolg :)
late nagedachte
Dat is een grote boom. Ik sta versteld van z'n grootte.... u MAG het proberen uitleggen...
Olijf schrijft vaak over liefde met de groote L. U weet dat ik fout zit. Ik weet dat ook. Maar dàt woordje heeft dan weer z'n eigen betekenis.... voor Olijf.
Dat Nederlands geen makkelijke taal is, mag geen verrassing meer zijn.
Vraag eender welke buitenlander die onze taal probeert te leren en hij zal het je beamen.
Vlaams is helemààààl ondoenbaar voor de uitspraak. Te zacht, te onuitgesproken.
Zitten we daar met zachte g's, tweeklanken die op z'n Vlaams zelden tweeklankig worden gearticuleerd... de doorsnee vreemdeling wordt er gek van.
Al een geluk dat we onze Noorderburen nog hebben. Die overdrijven tenminste met de ar-ti-cuu-laaaat-sie.
die laten hun g's rochelend uit hun binnenste komen, uijten iedere klinker die ze vinden kunnen en maken desnoods drieklanken indien mogelijk...
De vreemde luis die voor het Neeeejderlands kiest, is dolgggelukkiggg!
Tot zover de uitspraak. Hollands Nederlands is de redding.
Maar, beste medelezende taalspeler, we zijn er nog niet. We moeten nog wat kunnen scccchrIJjven oowk!
En dan gaat iedereen de mist in. Hier wordt niet meer gediscrimineerd. Mannen, vrouwen, kinderen van alle slag, standing en afkomst struikelen in een 1000tekenstest meermaals over de spelling.
Met dt op kop, waarschijnlijk.... mooi gevolgd door de bezittelijke voornaamwoorden etcetera etcetera....
Vooraleer m'n favoriet woordje van de dag aan u te onthullen, wil ik u vragen om even samen met mij stil te staan bij volgende probleemstelling.
Probeer - probéér aub! - aan een anderstalige eens uit te leggen wat open lettergrepen zijn....
Heb het eens over zwakke en sterke werkwoorden.
Leg hen het verschil uit tussen au en ou, g en ch, ij en ei....... zonder hem en uzelf grijze haren te bezorgen. En eens hij dàt verstaat - hetgeen ik sterk betwijfel - expliceer dan ook eens waarom y soms wordt uitgesproken als ij en soms als ie.
Onze taal zit vol onbegrijpelijke valstrikken. Dingen waarvan ik zelfs niet probéér om ze te achterhalen.
Maar Olijf had geluk... relatief gezien dan toch. Om één of andere reden bleven de meeste woordjes mooi correct geschreven in m'n geheugen zitten.
Soms zondig ik, expres of per ongeluk. Tweeklanken zijn mijn zwak. En koppeltekens. De 438ste versie van het Groene Boekje probeer ik al làng niet meer te kennen.
Het ene decennium moet je nog alles met een c schrijven, dan mag het plots met k en dan beslissen de hoge taalgeleerden dat sommige woorden terug naar de oude klassieke spelling keren en andere... mooi niet!
Jaaaa kòm... de eleKtriciteitsfaCtuur.... goe zot!
Over dit soort foutjes zal u me niet horen zeuren.
de DT-foutjes (hoewel ik ten volste besef dat het een giga-struikelblok is)... die hebben m'n edele leerkrachten Nederlands er destijds zó hard ingeslagen, .... die blijven me een doorn in het oog.
Maar ik oefen begrip.
Tot wanneer ik dit lees.
"Dat antwoordt van jou vind ik dom"
(het had erger gekund... er had kunnen staan "van jouw".... maar dat was nu niet het geval en ik wil niet overdrijven)
De zin nochtans is wel degelijk integraal overgenomen. Dat antwoordt van jou vind ik DOM....
.... tja.... no comment....
Ik begrijp nog de verwarring tussen ik antwoord, jij antwoordt...
Neeeeee, het IS moeilijk. Al is het trucje met lopen niet eens zo vergezocht. ik loop, jij loopt... zonder t, mèt t.
Een stapje verder: antwoord ik of antwoord jij?.... Loop ik of loop jij? Nog steeds corrigeerbaar met de oude trukendoos (tussen haakjes... ziet u ook het verschil tussen trucje en trukendoos? Màg hoor.... netjes opgezocht)
maar antwoordt als zelfstandig naamwoord met dt...... BANGELIJK!!!
Even dacht ik.... dit individu wilde overcompenseren. When in doubt enzo....
Maar een regeltje later schreef hij/zij: "als het dit is wat je bedoeld..."
en toen ging ik over de rooie.
Met deze blog tot gevolg :)
late nagedachte
Dat is een grote boom. Ik sta versteld van z'n grootte.... u MAG het proberen uitleggen...
Olijf schrijft vaak over liefde met de groote L. U weet dat ik fout zit. Ik weet dat ook. Maar dàt woordje heeft dan weer z'n eigen betekenis.... voor Olijf.
Opsporing verzocht
Na het nieuws gisteravond volgde een wat vreemd opsporingsbericht.
Drie foto's van een enigszins onverzorgd uitziende blonde en haar armtattoo.
Geen naam.
Vermoedelijk 30 jaar oud.
Er werd verzocht aan wie de vrouw meende te herkennen om zich te melden bij de politie.
En aan de vrouw zèlf... om zich te melden.
Ik vind dat vreemd...
De rampentoerist in mij komt boven.
Niet eens zozeer omdat niet werd vernoemd waaròm deze vrouw gezocht werd...
maar vooràl omdat ik het moeilijk heb om me voor te stellen dat in ons "ontwikkeld" land de mogelijkheid nog bestaat om zonder identiteit door onze straten te dolen.
Tenslotte: dat je als mens op deze aardkloot kan staan zonder dat anderen je kennen....
ik vind het vreemd
Drie foto's van een enigszins onverzorgd uitziende blonde en haar armtattoo.
Geen naam.
Vermoedelijk 30 jaar oud.
Er werd verzocht aan wie de vrouw meende te herkennen om zich te melden bij de politie.
En aan de vrouw zèlf... om zich te melden.
Ik vind dat vreemd...
De rampentoerist in mij komt boven.
Niet eens zozeer omdat niet werd vernoemd waaròm deze vrouw gezocht werd...
maar vooràl omdat ik het moeilijk heb om me voor te stellen dat in ons "ontwikkeld" land de mogelijkheid nog bestaat om zonder identiteit door onze straten te dolen.
Tenslotte: dat je als mens op deze aardkloot kan staan zonder dat anderen je kennen....
ik vind het vreemd
dinsdag 28 december 2010
Onnozele kinnekesdag
28 december: de dag van de onnozele kindjes.
Velen wisten het misschien al lang... voor mij is dit jaar de eerste keer dat ik het opzoek: deze dag herdenkt de door Herodes bevolen moordpartij op alle kinderen onder de 2 jaar, in de hoop op die manier ons Jesuke ook de verdoemenis in te jagen.
Goed, dat weten we dan ook weer. Waarom het "onnozele" kindjes waren....? Geen idee. Vind het, gezien het verhaal erachter, zelfs lichtelijk wansmakelijk. Maar ook daar niets nieuws onder de zon: Kerk en Wansmakelijk zijn bijna synoniem geworden tegenwoordig...
Vandaag wil ik schrijven dat ik m'n hoogstpersoonlijke onnozele kinnekesdag heb gehad.
Meer zeg ik daar niet over.
U weet niet waarover het gaat en binnen een jaar, wanneer ik dit lees, ik ook niet meer.
tis een herinnering, net als de witte kerst dit jaar.
Een fait-divers.
Misschien is het een idee om 1 januari uit te roepen tot slimme kinnekesdag? Wanneer we met z'n allen nog eens een poging doen om met een schone lei de rest van ons leven aan te vatten?
Wat denk je? Goed idee?
Velen wisten het misschien al lang... voor mij is dit jaar de eerste keer dat ik het opzoek: deze dag herdenkt de door Herodes bevolen moordpartij op alle kinderen onder de 2 jaar, in de hoop op die manier ons Jesuke ook de verdoemenis in te jagen.
Goed, dat weten we dan ook weer. Waarom het "onnozele" kindjes waren....? Geen idee. Vind het, gezien het verhaal erachter, zelfs lichtelijk wansmakelijk. Maar ook daar niets nieuws onder de zon: Kerk en Wansmakelijk zijn bijna synoniem geworden tegenwoordig...
Vandaag wil ik schrijven dat ik m'n hoogstpersoonlijke onnozele kinnekesdag heb gehad.
Meer zeg ik daar niet over.
U weet niet waarover het gaat en binnen een jaar, wanneer ik dit lees, ik ook niet meer.
tis een herinnering, net als de witte kerst dit jaar.
Een fait-divers.
Misschien is het een idee om 1 januari uit te roepen tot slimme kinnekesdag? Wanneer we met z'n allen nog eens een poging doen om met een schone lei de rest van ons leven aan te vatten?
Wat denk je? Goed idee?
Nodig eens een eenzame uit.
Het zijn rotdagen, deze.
U kent het wel... "Nodig eens een eenzame uit".
Waarom wordt dat altijd precies rond deze tijd van het jaar gezegd?
Omdat Kerst en Nieuw bij uitstek de dagen zijn waarop je zou moeten omringd zijn door de mensen die je het meest dierbaar zijn.
En onder die dierbaren reken je je familie en je vrienden.
Voor wie het (even) niet ziet zitten, voor allen die zich nog maar pas of al een hele poos afgezonderd hebben, zijn deze dagen de rotste. Dan wordt - helemaal automatisch - nóg maar eens onderstreept hoe eenzaamheid er precies uit ziet.
Onlangs hoorde ik nog "Alléén ben je nooit. Je eenzaam voelen, dat kan wél".
En dat klopt. Alléén ben je nooit (of zelden.... en dat laatste heb je meestal - meestal! - zelf bewerkstelligd). Er is altijd wel iemand die om je geeft, iemand die je wil bijstaan of helpen.
Helaas...
Ik vermoed dat we het allemaal wel eens hebben meegemaakt op één of ander punt in ons leven: dagen, weken of maanden dat we helemààl niet wilden geholpen worden. Dagen dat "ik geef om jou" of "laat mij je helpen" er niet toe deden.
EN maar kankeren dat "niemand" ons graag zag. En dan ga je je eenzaam voelen...
In je hart weet je dat "niemand" niet bestaat (of zelden.... laat me niet veralgemenen, ik ken de wereld niet).
Soms heb je het "geluk" dat iemand roept "Als Niemand je graag ziet, dan ben IK Niemand!".
En nóg wil je het niet horen. JIJ bent ongelukkig... DOODongelukkig. Want JIJ hebt het recht om ongelukkig te zijn. Meer nog: je EIST dat recht op.
Niemand mag je op andere gedachten brengen...
het zijn trieste dagen. Voor jezelf of voor anderen.
Hoe méér de wereld je wil wijsmaken dat je je goed hoort te voelen, hoe hardnekkiger je vasthoudt aan je eigen miserie.
Dus zwijgen is de boodschap. Niemand MOET wat. Het is wat het is.
en daarmee uit.
U kent het wel... "Nodig eens een eenzame uit".
Waarom wordt dat altijd precies rond deze tijd van het jaar gezegd?
Omdat Kerst en Nieuw bij uitstek de dagen zijn waarop je zou moeten omringd zijn door de mensen die je het meest dierbaar zijn.
En onder die dierbaren reken je je familie en je vrienden.
Voor wie het (even) niet ziet zitten, voor allen die zich nog maar pas of al een hele poos afgezonderd hebben, zijn deze dagen de rotste. Dan wordt - helemaal automatisch - nóg maar eens onderstreept hoe eenzaamheid er precies uit ziet.
Onlangs hoorde ik nog "Alléén ben je nooit. Je eenzaam voelen, dat kan wél".
En dat klopt. Alléén ben je nooit (of zelden.... en dat laatste heb je meestal - meestal! - zelf bewerkstelligd). Er is altijd wel iemand die om je geeft, iemand die je wil bijstaan of helpen.
Helaas...
Ik vermoed dat we het allemaal wel eens hebben meegemaakt op één of ander punt in ons leven: dagen, weken of maanden dat we helemààl niet wilden geholpen worden. Dagen dat "ik geef om jou" of "laat mij je helpen" er niet toe deden.
EN maar kankeren dat "niemand" ons graag zag. En dan ga je je eenzaam voelen...
In je hart weet je dat "niemand" niet bestaat (of zelden.... laat me niet veralgemenen, ik ken de wereld niet).
Soms heb je het "geluk" dat iemand roept "Als Niemand je graag ziet, dan ben IK Niemand!".
En nóg wil je het niet horen. JIJ bent ongelukkig... DOODongelukkig. Want JIJ hebt het recht om ongelukkig te zijn. Meer nog: je EIST dat recht op.
Niemand mag je op andere gedachten brengen...
het zijn trieste dagen. Voor jezelf of voor anderen.
Hoe méér de wereld je wil wijsmaken dat je je goed hoort te voelen, hoe hardnekkiger je vasthoudt aan je eigen miserie.
Dus zwijgen is de boodschap. Niemand MOET wat. Het is wat het is.
en daarmee uit.
maandag 27 december 2010
Mag Ik U Kussen?
Net geen week geleden, op 21 december om precies te zijn, kreeg ik de kans om samen met B een opname bij te wonen van Mag Ik U Kussen?
B was zo vriendelijk geweest om het geheel te organiseren (Olijf moest naar goede gewoonte dus weer NOPPES ondernemen) en dat was dus gepiept.
Het programma en het avondje uit deden me bijna vergeten dat het de kortste dag van het jaar was, een dag waar ik twee jaar geleden nog duchtig naar aftelde.
Vergis u niet: ik tel alle jaren af naar de dag dat het weer "UP" gaat richting Lente, maar het trouwe tellertje komt er niet meer aan te pas.
Het werd een rit naar Vilvoorde dus op de kortste dag van het jaar. Het weer had het fatsoen gehad om lichtjes boven 0 te blijven, een hele dag lang, zodat de weg naar Vilvoorde prachtig bereidbaar was... in schril contrast tot twee dagen eerder toen Halle dankzij de sneeuw me éventjes aan het andere eind van de wereld leek te liggen...
Met B kan Olijf altijd een potje lachen, hoewel ook diepgaande gesprekken ons niet vreemd zijn.
Als Vissen kunnen we elkaar blijkbaar heel goed vinden en dat doet me alleen maar plezier :)
't Is één van de goeikes, mag je wel zeggen.
Met het programma was de kans groot dat "lachen" er wel méér dan gewoonlijk zou inzitten. En dat bleek geen ijdele hoop.
De publieksopwarmer (jaaaaa, dat IS een beroep!) moest z'n taak snel afhaspelen. Bart (Peeters) had na de opname nog een rendez-vous in het Sportpaleis met Clouseau (die me verder gestolen kunnen worden, maar mijn mening zou Bart een worst wezen) en dus moest het opwarmen in fast-forward gebeuren.
Tekentjes om te lachen, ondeugend te gibberen, Ooooh en Aaahh te roepen, verbazing te uiten... enfin.... het publiek wordt lichtjes gecoacht om de zaak levendig te houden.
De opwarmer deed het goed en Olijf speelde braafjes mee.
En toen kwamen de gasten op. Daar waar de voorgaande opname me één enkel bekend gezicht (en geeneens een mij bekende naam) opleverde, waren we blij met "onze" BV's. Rob Van Oudenhove, Adriaan Van Hoof en Dimitri Leue (toegegeven, deze laatste familienaam moest ik even opzoeken) waren de verliefde zielen van dienst. Svetlana Bolshakova (hinkstapspringster, zo bleek.... weet IK veel?) was het lijdend voorwerp.
Deze blonde langgebeende deerne moest naar het eind van het programma toe beslissen wie haar zou mogen kussen.
Een verslag van de opname krijgt u niet van mij. "Je moet erbij geweest zijn" is hier de toepasselijke uitspraak, me dunkt. Wie uiteindelijk mocht kussen.... tja... dat mag ik zéker niet zeggen. Wachten tot het op TV komt, niewaar?
Mij viel vooral op hoe KLEIN de mannen waren (met uitzondering van Rob... dat spreekt voor zich). De hele tijd had ik zin om op te staan en eens even naast Bart te gaan staan, gewoon uit nieuwsgierigheid...
Zelfs een halve meter lager gezeten dan de TV-gasten, leken ze me geen centimeter hoger dan een goeie meter zestig... :)
Maar TV verdikt, zeggen ze, dus misschien verkort ie ook :)
Na afloop konden B en ik het niet laten. IEMAND moest even op Svetlana's stoel gaan zitten en dat werd B-eetje. Helaas, het kind zat nog niet goed en wel neer, of we kregen het gulle aanbod om door een échte cameraman gefotografeerd te worden.... wie kan zo'n aanbod afslaan?
Twee kiekjes later verlieten we de studio.
Olijf had een fijne avond. Een heel fijne zelfs. Van begin (in de wachtruimte bij een glaasje wijn) tot einde. Goe volk doet daar bijzonder veel aan...
Van B kreeg ik toestemming om zonder photoshoppen te publiceren.
Bij deze :)
B was zo vriendelijk geweest om het geheel te organiseren (Olijf moest naar goede gewoonte dus weer NOPPES ondernemen) en dat was dus gepiept.
Het programma en het avondje uit deden me bijna vergeten dat het de kortste dag van het jaar was, een dag waar ik twee jaar geleden nog duchtig naar aftelde.
Vergis u niet: ik tel alle jaren af naar de dag dat het weer "UP" gaat richting Lente, maar het trouwe tellertje komt er niet meer aan te pas.
Het werd een rit naar Vilvoorde dus op de kortste dag van het jaar. Het weer had het fatsoen gehad om lichtjes boven 0 te blijven, een hele dag lang, zodat de weg naar Vilvoorde prachtig bereidbaar was... in schril contrast tot twee dagen eerder toen Halle dankzij de sneeuw me éventjes aan het andere eind van de wereld leek te liggen...
Met B kan Olijf altijd een potje lachen, hoewel ook diepgaande gesprekken ons niet vreemd zijn.
Als Vissen kunnen we elkaar blijkbaar heel goed vinden en dat doet me alleen maar plezier :)
't Is één van de goeikes, mag je wel zeggen.
Met het programma was de kans groot dat "lachen" er wel méér dan gewoonlijk zou inzitten. En dat bleek geen ijdele hoop.
De publieksopwarmer (jaaaaa, dat IS een beroep!) moest z'n taak snel afhaspelen. Bart (Peeters) had na de opname nog een rendez-vous in het Sportpaleis met Clouseau (die me verder gestolen kunnen worden, maar mijn mening zou Bart een worst wezen) en dus moest het opwarmen in fast-forward gebeuren.
Tekentjes om te lachen, ondeugend te gibberen, Ooooh en Aaahh te roepen, verbazing te uiten... enfin.... het publiek wordt lichtjes gecoacht om de zaak levendig te houden.
De opwarmer deed het goed en Olijf speelde braafjes mee.
En toen kwamen de gasten op. Daar waar de voorgaande opname me één enkel bekend gezicht (en geeneens een mij bekende naam) opleverde, waren we blij met "onze" BV's. Rob Van Oudenhove, Adriaan Van Hoof en Dimitri Leue (toegegeven, deze laatste familienaam moest ik even opzoeken) waren de verliefde zielen van dienst. Svetlana Bolshakova (hinkstapspringster, zo bleek.... weet IK veel?) was het lijdend voorwerp.
Deze blonde langgebeende deerne moest naar het eind van het programma toe beslissen wie haar zou mogen kussen.
Een verslag van de opname krijgt u niet van mij. "Je moet erbij geweest zijn" is hier de toepasselijke uitspraak, me dunkt. Wie uiteindelijk mocht kussen.... tja... dat mag ik zéker niet zeggen. Wachten tot het op TV komt, niewaar?
Mij viel vooral op hoe KLEIN de mannen waren (met uitzondering van Rob... dat spreekt voor zich). De hele tijd had ik zin om op te staan en eens even naast Bart te gaan staan, gewoon uit nieuwsgierigheid...
Zelfs een halve meter lager gezeten dan de TV-gasten, leken ze me geen centimeter hoger dan een goeie meter zestig... :)
Maar TV verdikt, zeggen ze, dus misschien verkort ie ook :)
Na afloop konden B en ik het niet laten. IEMAND moest even op Svetlana's stoel gaan zitten en dat werd B-eetje. Helaas, het kind zat nog niet goed en wel neer, of we kregen het gulle aanbod om door een échte cameraman gefotografeerd te worden.... wie kan zo'n aanbod afslaan?
Twee kiekjes later verlieten we de studio.
Olijf had een fijne avond. Een heel fijne zelfs. Van begin (in de wachtruimte bij een glaasje wijn) tot einde. Goe volk doet daar bijzonder veel aan...
Van B kreeg ik toestemming om zonder photoshoppen te publiceren.
Bij deze :)
 |
| interieurtip? |
 |
| tot hier ging Olijf nog uit van strikt incognito-foto's... tot bleek dat het ook anders mocht |
 |
| Let op de "echtheid" van het decor. Alles blijft netjes overeind met een staandertje :) |
 |
| Ok.... kieken zonder flash vergt wat oefening :) |
 |
| dààr had Svetlana luttele minuten eerder gezeten :) |
 |
| B en Olijf op hun spontaanst voor de cameraman :):):):):) |
Dankjewel B-eetje :)
zondag 26 december 2010
Olijf's Pijplijst
Voor ik de Pijp aan Maarten geef, vallen er nog wat dingetjes te doen. Wensen uit te spreken, dromen te realiseren, taken af te werken.
I en N gingen me glorieus voor.
'k hecht geen belang aan volgorde, alléén punt 1 moet noodzakelijkerwijs op punt 1 staan. Al de rest is onderling verwisselbaar. Sommige dingen - het zal u niet verbazen - zie ik liever vroeger dan later gebeuren, maar als één of ander "even" uitblijft, hoop ik er desondanks de moed in te houden.
Zo.... Een kleine twee maanden gingen voorbij tussen begin en einde van deze lijst. Op 7 november 2010 werd de wens eindelijk wakker om maar eens te beginnen aan m'n eigen werk- en dromenlijst.
Ingegeven door de euforie van een weekje vakantie? De vastberadenheid om van 2011 een héél ander jaar te maken? Wie zal het zeggen?
Hij heeft lang stilgelegen ook, door omstandigheden, bezigheden, beslommeringen, gebrek aan bewuste werkpunten. Het ergerde me vaak dat ik schijnbaar onvoldoende dromen had voor de rest van m'n leven. Of dat de inspiratie ontbrak. Intussen overschreed ik vandaag moeiteloos de kaap van 100...
Eerlijk? Zelfs nà "vervollediging" blijft het gevoel knagen dat ik iets heel belangrijks heb vergeten. Maar het schiet me niet te binnen.
Heb ik te weinig aan m'n dierbaren gedacht? Ging het teveel over Olijf? Verviel ik te vaak in herhaling?Er knaagt wat.
Ik ga ervan uit dat "het" wel eens zal dagen. En dan behoud ik me het recht voor om aan te vullen of te wijzigen. Het is per slot van rekening mijn lijst...
Sinds 7 november werd overigens al aan enkele puntjes gewerkt. Soms ten gronde, soms half-en-half.
De sneeuw op het strand - dat weet u intussen ook - mag ik al schrappen... hoewel ik ervoor teken om het nog enkele keren te mogen zien. Dat zal geen probleem zijn, eens ik aan zee woon, denk ik zo :):):):)
Ach ja, enkele puntjes neigen naar het overdreven dromerige en moeilijk realiseerbare. Maar wat is een mens zonder dromen?
In verband hiermee schieten me twee dingetjes te binnen, ter (voorlopige) afronding.
Olijf droomt verder.
En hoopt dat dromen geen bedrog zijn :)
Finale noot: mijn excuses voor de soms uitvoerig uitgewerkte punten. Met een beetje geluk ontlokte één en ander een (schater)lach. Dan hebt u er tenminste ook wat aan gehad :)
I en N gingen me glorieus voor.
'k hecht geen belang aan volgorde, alléén punt 1 moet noodzakelijkerwijs op punt 1 staan. Al de rest is onderling verwisselbaar. Sommige dingen - het zal u niet verbazen - zie ik liever vroeger dan later gebeuren, maar als één of ander "even" uitblijft, hoop ik er desondanks de moed in te houden.
 |
| uit "UP" |
- Een 100-puntenlijst starten: bij deze.... :)
- Blog onderhouden. Als het niet is voor anderen, dan toch voor mezelf.
- Huis en tuin onder handen nemen, te beginnen bij het zoeken van werkvolk. Olijf stelt te lang uit dus er zullen centen en andere handen aan te pas moeten komen. Très simple (ahum)
- Toch maar die cursus gebarentaal beginnen
- ook een cursus buikdansen :)
- Blijven lachen, no matter what
- Me er nix van aantrekken als sommigen me "een rare" vinden. Heb lak aan mediocriteit hoewel ik me er zelf ongetwijfeld óók schuldig aan maak. Er zijn al genoeg dertienen in een dozijn.
- De kilo's in het oog blijven houden. Een restant uit een vorig leven mag je wel zeggen
- Zo mogelijk, ieder jaar een duikvakantie plannen. Indien niet mogelijk: om de twee jaar.... rekening houdend met financiën (hangt wat af van de kost van eerder genoemd werkvolk :))
- Vriendschappen onderhouden. Olijf heeft haar lesje geleerd na liefdesescapade. In nood ken je je vrienden.
- Me nooit of te nimmer meer te min voelen voor anderen. Wie Olijf niet wil kennen, heeft ongelijk, NAH! (excuses voor deze uitspatting, het zit diep)
- en aansluitend daarop: ervoor uitkijken om me niet meer te laten misbruiken. Jaaaa, vriendschappen zijn waardevol, zonder meer. Vrienden die je enkel "vinden" wanneer ze je nodig hebben, daarentegen, zijn uit het verkeerde hout gesneden. Ik zat de hele tijd HIER... er was weinig "vinden" aan, wérkelijk hoor.....
- Meer opruim- en poetsdiscipline aan de dag leggen. Olijf is daar hopeloos in...
- Kleerkast uitmesten
- Zolder uitmesten
- Beslissen wat ik met m'n teergeliefde maar veel te weinig bereden Honda Shadow ga doen. Verkopen is goed. Ermee rijden is ook goed. Maar wél één van de twee....
- Nooit stoppen met geven om anderen. Tegelijk (en niet onbelangrijk, vind ik) niet vergeten dat het "zeer OK" is om te verwachten dat anderen ook geven om mij.... een evenwicht dat ik soms nog uit het oog verlies.
- Werken aan geduld, kalmte en diplomatie. Daar schort regelmatig nog wat :)
- Blijven leren. Maakt niet uit wàt. Stilstaan is achteruit gaan, juist?
- Analoge foto's (her)ordenen. Nog eens terugkeren in de tijd, zomaar :)
- Thuis-pc verder op punt zetten. Mag een volfunctioneel apparaat worden.
- Zoektocht naar foto's uit kindertijd nog eens aanvatten. Laatste poging jaren geleden leidde tot niets. Ik weiger te geloven dat die foto's verdwenen zijn. Wil de beelden van m'n zussen en mezelf met half kadulle vlechten (we trokken aan elkaars haren.....waarempel en waarachtig :):):)) terug fysiek ZIEN!
- M'n ouders terug zien lachen, liefst tesamen en liefst nog lang.
- Opnieuw iemand ontmoeten die m'n leven nóg vollediger maakt dan het nu is (en vice versa).... en (behalve mezelf en idealiter ook die andere :) ) m'n ouders daar gelukkig om weten (een raar aanhangsel misschien, maar ik weet dat ze bezorgd zijn om hun oudste en haar toekomst)
- In een huis aan zee wonen, het mijne. Eender welke zee, de onze is goed genoeg (yep, zwààr onrealistisch maar ik wil die wens niet opgeven)
- M'n job graag blijven doen en me daar nooit of te nimmer meer om hoeven te schamen, voor niemand.
- Ooit eens één keer een groot verjaardagsfeest organiseren voor mezelf... gewoon... omdat ik dat nog nooit gedaan heb.
- Méér leren over computers en hun programma's. Ik moet geen expert worden, maar wil me graag comfortabel voelen in de pc-wereld.
- M'n chronisch gebrek aan schrik voor het onbekende niet verliezen. Herlees deze zin nog eens... ik weet dat ik dat ook moet doen. Het is een punt dat meteen kan tellen voor tien als je het goed leest....
- Hopelijk af en toe een beetje inspiratiebron zijn voor anderen, het maakt niet uit wie precies.
- Zélf kind genoeg blijven om in dingen, mensen en gebeurtenissen inspiratie te blijven vinden.
- Een talent (hetwelke?????) voldoende ontwikkelen om er écht iets mee te dóen.
- Dat talent dus herkennen
- Het vervolgens erkennen
- en durven toegeven dat het wél iets uitmaakt als ik beslis daar wat mee aan te vangen. Een doordenkertje... voor mij althans.
- Een balans vinden tussen impulsief uit de blokken schieten en eeuwig wikken en wegen. Tot hiertoe was ik de ene dag dit en de andere dag dàt, maar nooit echt voluit. Ik kan enòrm genieten van impulsieve, spontane mensen... zolang ze het niet doen om zichzelf willens nillens te etaleren. Nadenkers met een visie kunnen me ook fascineren. Zelf heb ik het gevoel noch vlees noch vis te zijn en altijd nét de verkeerde reactie te kiezen.
- Het zou me onvoorstelbaar veel plezier doen als iemand me zou appreciëren om het totaalbeeld. Om de looks én de brains, niet het ene OF het andere. "Je bent een gewéldig persoon, maar......" komt me stilaan de strot uit.
- Nog eens iets stouts doen, zonder schroom of schrik om uitgelachen te worden. Deed het eens en het effect was formidabel. Waarom doe ik dat niet opnieuw?
- M'n intuïtie beter ontwikkelen en erop leren vertrouwen. Vandaag heerst in Olijf nog steeds een strikte scheiding van aanvoelen en ratio. Ik wil dat graag anders zien. Gewoon, omdat ik intuïtievelingen grenzeloos bewonder.
- Ooit een lief hebben die me een romantisch kadootje geeft, iets waar hij over nagedacht heeft. Olijf is het soort vrouw dat "nuttige" kado's krijgt. Wat denkt u van een multifunctionele tang als verjaardagssurprise?
- Ik brei verder. Ik wil graag nóóit meer een kadootje krijgen waarvan ik het gevoel heb dat het "van de moetes" was, niet gemeend. Liever helemaal niets dan dàt, want het rotte gevoel dat daarmee gepaard gaat, vernietigt het feestplezier compleet.
- (Zet u neer, dit punt is minder braaf dan de rest...) Ik wil eens een man zien (ZIEN is al véél, het hoeft zelfs de mijne niet te zijn - wink wink) die niet alleen zégt dat hij van sexy lingerie houdt maar dat ook daadwerkelijk toont. Toegegeven, wij vrouwen dragen kanten prulletjes óók omdat we ze zélf mooi vinden, maar - wees eerlijk dames - de aanblik van een man wiens ogen uit z'n kassen rollen (een beetje zoals je dat in de fillem ziet) bij het aanschouwen van een niemendalletje op ONS lijf (en dus niet dat van Heidi Klum!) is goud waard. Het maakt de (soms peperdure) investeringen de moeite meer dan waard... lieg ik?Allez kom, terwijl ik toch bezig ben... ziehier m'n eeuwige (maar heel milde) frustratie. Er bestààn véél erger dingen in het leven, dat wil ik eerst even gezegd hebben. Maar het is me (tot hiertoe) een eeuwig raadsel gebleven wààr die mannen zitten die jouw zorgvuldig uitgekozen lingeriesetje niet achteloos op de grond pleuren maar er eerst even met een mix van bewondering en opwinding naar kijken? Ze bestààn, ik weet dat, vriendinnen zèggen me dat. IK heb ze alleen nog nooit ontmoet...Dus ik buig m'n initiële wens om. Die mannen bestaan. Ze zijn waarschijnlijk talrijker dan ik vermoed. Olijf wil gewoon "the right way" ontdekken om het gewenste effect te bekomen. De kans is groot, besef ik, dat het niet de man, maar de vrouw is die het effect veroorzaakt. De wens is dus een werkpunt geworden :):):) (Know thyself)
- Ik wil graag méér leren zeggen met minder woorden (zie vorig veel te lang punt)
- Ik wil ook graag leren wat ik tegen wie kan zeggen en wanneer. Leren zwijgen wanneer dat goud is en zilver kiezen wanneer gesproken moet worden. Waarschijnlijk met bovenstaande punten al zwaar gezondigd :)
- Het verleden helemaal achter me zetten. Helemaal. Tot hiertoe ben ik al een flink stuk op weg. Nog een klein eindje te gaan.
- De moed hebben om tóch één WC-muur(tje) in de mozaïek te zetten. M'n hoogstpersoonlijke, zelfgemaakte, unieke mozaïek. Gaudì achterna, lekker eigenzinnig :)
- In m'n huis binnenstappen en fier zijn op wat ik verwezenlijkt heb. Wég met de zin "Let niet op de rommel, het is nog niet helemaal af". En zéker weg met "Ja, excuseer me, ik heb een wat eclectische smaak". Waaròm is het nodig dat ieder huis eruit ziet als een exacte kopie van pagina 24 uit Nest?
- Besluitvaardiger zijn. Onder andere heel handig om puntjes 3, 46 en 47 te verwezenlijken. Kies een kleur en zet die op de muur, woman!
- Moedig genoeg zijn om mezelf graag te zien om m'n eigen mix van uniciteit én mediocriteit. Niet enkel wanneer ik alleen ben (dat lukt al aardig) maar ook wanneer ik "beoordeeld" word door anderen (en dàt is stukkkkkken moeilijker)
- Niet teveel nadenken.
- Af en toe gewoon eens DOEN.
- Het strand onder een sneeuwtapijt zien.
- Liefst altijd sterk genoeg blijven om m'n dierbaren te blijven steunen, ongeacht m'n eigen omstandigheden.
- Kunnen stoppen met roken.... diepe zucht. *Kuch*
- Gezonder gaan eten
- M'n eigen grenzen kennen, bewaken en respecteren.
- Idem dito voor andermans grenzen.
- Leren durven om vreemden te fotograferen. Portretten waren en blijven m'n favorieten.... maar ik durf niet.
- Random gesprekken hebben met total strangers. Niet alleen leuk maar ook érg informatief soms. Je leert màssa's van onbekenden :)
- Me bewust blijven van ALLE aspecten van ons leven op aard. Met kinderlijke verwondering blijven kijken naar wat ons beweegt en paraliseert... en daaruit leren.
- Bewust minder gaan consumeren.
- Blijvend begrip leren opbrengen voor andermans leefwereld. Olijf zondigt daar nog veel te vaak in.
- Mezelf af en toe verwennen, onder welke vorm dan ook :)
- Een GROTE: ontdekken waarom ik op deze aardkloot sta.... (pfoe.....)
- M'n eigen fundamentele principes blijven eren zonder me door anderen te laten overtuigen dat ik waaaaay off base zit.
- Slim genoeg zijn om te weten wanneer zwichten wél verstandig is...
- Mooie plekjes ontdekken. Dichtbij OF ver van huis.
- Nooooit vergeten hoe goed ik het wel heb!
- Blij blijven om kleine dingen maar af en toe grote dingen DURVEN verwachten
- Iemand helpen, écht hélpen
- Nog eens (of liefst meermaals) voelen dat Olijf écht wel een verschil maakt.
- Een boek schrijven. Onderwerp: onbekend maar waarschijnlijk van "beschouwelijke" inslag ;)
- Een boel centen verdienen, lijkt me ook wel leuk... maar niet onontbeerlijk. Voor de volledigheid zetten we het punt er maar bij :)
- Een reis rond de wereld maken. In één keer of in stukjes.
- m'n ouders terug gezond zien
- en als dat niet kan, ze tenminste nog zien genieten van wat het leven hen nog geeft
- Begrijpen wat "vriendschap" zoal inhoudt. Voor de ene gaat het niet verder dan uiterst vluchtig kennisschap, voor de andere is het een excuus om met regelmatige tussenpozen alle persoonlijke bucht te komen dumpen, om dan weer spoorloos te verdwijnen. Eerlijk is eerlijk, er zijn er óók goeikes bij (godzijdank), maar die begrijp ik dan weer zonder moeite. 't Is omwille van die "anderen" dat ik een ruimere definitie wil bekomen én begrijpen.
- De kracht vinden om "vrienden" die niet in mijn definitie passen moeiteloos te dumpen. Doel: enkel tijd en energie steken in degenen die het werkelijk waard zijn. My time is precious, just like yours, niewaar?
- Deze lijst afkrijgen vóór het einde van het jaar...
- Eens verrast worden (met twee erren :))... het liefst aangenaam!
- Lang gezond blijven
- en als ik ooit moet gaan (vrij onvermijdelijk), dan graag heel snel.
- Dingen niet alleen beginnen, maar ze ook afmaken. Groot minpunt bij Olijf.
- M'n oude vechtlust terugvinden, maar dan afgerond, met de scherpe kantjes eraf.
- Langsgaan bij het gemeentehuis en een document voor orgaandonatie ondertekenen
- Me opnieuw (en hopelijk voor de de rest van m'n leven) in m'n lief's armen mogen opkrullen, me geborgen en geliefd weten zonder de vraag of hij het binnenkort voor bekeken houdt.
- Verbonden aan vorig punt: m'n oude naïeve onschuld hervinden. Die ben ik kwijt...
- Altijd tevreden blijven met de kleur van het gras aan déze kant
- Nog eens een beklijvende film zien, het liefst niet alleen.
- Iets zien/doen/beleven dat m'n wereld verandert, in positieve zin uiteraard :)
- Minder op mezelf gericht zijn. Ik zondig daartegen, vààk.. dat weet ik.
- "Nieuwe" mensen in m'n leven niet (teveel) beoordelen op basis van oude ervaringen
- M'n huis "Zen" inrichten. Dat betekent: hééééél veel spulletjes weg doen, zelfs spullen die ik liever zou houden.
- Terug actiever worden, zowel binnens- als buitenshuis.
- Alle taken kunnen (ver)delen met m'n belangrijke andere helft. Hij scheerde de haag, ik ruimde de blaadjes op... één van m'n zoetste herinneringen, geloof het of niet. Quality time uit zich op zóóóóveel verschillende manieren....
- Tot het einde mijner dagen GRAAG ZIEN en HOUDEN VAN zonder schroom als de belangrijkste woorden uit m'n woordenschat ervaren/verdedigen/behouden. Er IS nix belangrijkers! En néén, ik schaam me daar niet om.
- Ooit eens meestappen in een mars vóór (vul in) en voelen dat het een verschil maakt
- M'n financiën beter (lees bewuster) beheren
- Een hond in huis nemen en er deze keer goed voor zorgen
- Diep ontroerd geraken door een kunstwerk (snappen, écht snappen wat de kunstenaar bedoelde)
- Zélf iets kunstigs maken en hopen dat anderen het óók vatten :)
- Er opnieuw in slagen om met kinderlijke blijheid te genieten van onze klassieke feestdagen, idealiter op de meest eenvoudige en ongedwongen manier. (Het stemt me bij deze atmosferiiiiiis - X. De Baere)
- Nooit of te nimmer hoeven sorry te zeggen om m'n afkomst. Olijf is een kind van twee werelden. Geen erg verschillende werelden maar desalniettemin TWEE. En die zitten ALLEBEI in mij...
- Voor de goede maat, m'n twee grootste persoonlijke wensen herhalen... - De rest van m'n leven delen met een man die mij even graag ziet als ik hèm, lock stock and barrel. Het klinkt belachelijk naiëf en erg ontevreden met wat ik nu heb... maar de dagen dat ik dit niet luidop durfde te zeggen, zijn voorbij. Ieder z'n droom, niewaar
- In mijn/ons (droom)huis aan zee wonen, maakt niet uit welke zee.
 |
| nogmaals "UP" |
Zo.... Een kleine twee maanden gingen voorbij tussen begin en einde van deze lijst. Op 7 november 2010 werd de wens eindelijk wakker om maar eens te beginnen aan m'n eigen werk- en dromenlijst.
Ingegeven door de euforie van een weekje vakantie? De vastberadenheid om van 2011 een héél ander jaar te maken? Wie zal het zeggen?
Hij heeft lang stilgelegen ook, door omstandigheden, bezigheden, beslommeringen, gebrek aan bewuste werkpunten. Het ergerde me vaak dat ik schijnbaar onvoldoende dromen had voor de rest van m'n leven. Of dat de inspiratie ontbrak. Intussen overschreed ik vandaag moeiteloos de kaap van 100...
Eerlijk? Zelfs nà "vervollediging" blijft het gevoel knagen dat ik iets heel belangrijks heb vergeten. Maar het schiet me niet te binnen.
Heb ik te weinig aan m'n dierbaren gedacht? Ging het teveel over Olijf? Verviel ik te vaak in herhaling?Er knaagt wat.
Ik ga ervan uit dat "het" wel eens zal dagen. En dan behoud ik me het recht voor om aan te vullen of te wijzigen. Het is per slot van rekening mijn lijst...
Sinds 7 november werd overigens al aan enkele puntjes gewerkt. Soms ten gronde, soms half-en-half.
De sneeuw op het strand - dat weet u intussen ook - mag ik al schrappen... hoewel ik ervoor teken om het nog enkele keren te mogen zien. Dat zal geen probleem zijn, eens ik aan zee woon, denk ik zo :):):):)
Ach ja, enkele puntjes neigen naar het overdreven dromerige en moeilijk realiseerbare. Maar wat is een mens zonder dromen?
In verband hiermee schieten me twee dingetjes te binnen, ter (voorlopige) afronding.
- een bord dat straks 3 jaar boven m'n bed hangt: Wish it, Dream it, Do it.
- een passage uit Il Cammino van de "onvolprezen" Eros R. (hoe onnozel hij ook moge zingen)...
si commincia a morire nell'attimo in cui cala il fuoco di ogni passione
je begint te sterven vanaf het moment dat het vuur van de passie verdwijntHet mogen dan misschien niet "zijn" woorden zijn, het mogen ook niet de meest poëtische zijn... waarheid zit er wél in. Eenieder die ooit - al was het maar even - z'n levenslust heeft laten varen, wéét dat het steek houdt.
Olijf droomt verder.
En hoopt dat dromen geen bedrog zijn :)
Finale noot: mijn excuses voor de soms uitvoerig uitgewerkte punten. Met een beetje geluk ontlokte één en ander een (schater)lach. Dan hebt u er tenminste ook wat aan gehad :)
Abonneren op:
Posts (Atom)