de prijs van waanzin

heet Bitcoin
bestaat niet
(althans niet ècht... en zelfs niet onecht)
en kostte vanochtend 1000 dollar en vanavond 1200 dollar.
Terwijl dezelfde onbestaande bitcoin begin 2013 slechts 15 dollar waard was.

dat verneem ik dus, terloops op de radio, terwijl ik naar het huis van m'n moeder rijd om alweer een hospitaalkoffertje te gaan pakken.
Het verhaal van m'n moeder blijft kort. Zij gelooft steeds meer in dingen die niet bestaan en dat horen we dus te laten onderzoeken. Voor haar dreigt het oordeel van de grote D. Van Dementie.

Voor anderen, die speculeren op de waarde van munten die niet bestaan (tussen haakjes: gecreëerd door 1 of meerdere mensen onder een Japans klinkende naam en met behulp van enkele "heel erg zware" computers die een resem ééntjes en nulletjes genereerden die resulteerden in de unieke en eerder zeldzame Bitcoins)..... voor die slimme speculanten gelden geen woorden als Gek, Dement, Niet Goed Snik...

Het zal wel zijn dat ik te dom ben voor dit soort redeneringen.
Dat ik niet begrijp dat een computer "zwaar" moet zijn om een reeks bits en bytes aan elkaar te rijgen die dan "uniek en zeldzaam" worden genoemd.
Dat ik dus ook niet snap waarom een ànder genie ergens ter wereld dan óók niet zegt "Verhip, ik maak nog wat extra bit-lijntjes en ik verkoop ze óók"
Nog dommer voel ik me wanneer ik eenvoudiggaweg denk.... "en als er nu eens iemand die unieke codes...... Ochot.... WISTE?"...... Zou het? Kunnen?,bedoel ik. Alles wissen, Poef! Weg!
en dan zeggen "Oh shoot! Sorryyyyyyyyy.... ik wilde jouw 1200dollar dure onbestaande coins helemaal niet deleten maar in een vlaag van zinsverbijstering......Doe ik nooooooit meer hoor!!!."

Nja. Ik ben dus te dom voor dit soort waanzin. Spijtig. Want je schijnt er behoorlijk rijk mee te kunnen worden....


Epiloog

Nu dacht ik: "van iets wat niet bestààt zal ik heus geen foto vinden"...
Dacht ik dus....
 maar voor de leute googlede ik Bitcoins op afbeeldingen. En lo and behold....onder andere déze kon geplukt worden van het WWWeb.

Eerlijk is eerlijk... DIT is het artikel waar de foto bij hoort. Op het moment van schrijven is de tekst in SlimBeleggen 10 dagen oud en was de coin "slechts" 600 dollar waard.
Ik getroost me de moeite om het gehele artikel even in me op te nemen. Ben blij dat ik zit want een onweerstaanbare drang om plat achterover te vallen, maakt zich van mij meester.
Ik citeer. 
"Vandaag is er een hearing over de bitcoin (BTC) van de Sentate Banking Committee, meer in het bijzonder de Homeland Security and Governmental Affairs. De beleidsmakers  gaan zich buigen over het fenomeen." en "(Bloomberg) wist te melden dat zowel het Amerikaanse ministerie van justitie als de SEC van plan zouden zijn om tijdens de hearing te stellen dat de bitcoin ‘een legitiem financieel instrument is."


Ik
ben
te
dom.
Waarempel en waarachtig.

Want als ik SLIM was, of gewoon een heel klein beetje middelmatig intelligent, dan zou het niet in me òpkomen om me af te vragen
of de hele financiële en politieke topwereld
gadverdàmmese knèttergèk is geworden??????????

Een reporter op de radio vergelijkt de hele affaire "voorzichtig" en "naar zijn bescheiden mening" met de Tulpenbollengekte uit de jaren 1600. Waar ik ooit in een ver verleden wel eens wat van gehoord had maar intussen helemaal vergeten was.
Toch leuk, wanneer een virtuele doch peperdure munt een streepje geschiedkundige kennis oplevert.

Naar mijn bescheiden mening
riskeren een handvol mensen
een handvol gebakken lucht
binnen dit en  een/enkele ja(a)r(en).
Maar wie ben ik, niewaar? Met waanbeelden over muntenmanieën.

Ik zeg wel eens regelmatig: "Liever 1 bol in de bloei dan 10 (onder de grond) in de groei"
Jewèl. Zèg ik. Régelmatig zelfs.... :-)

toch heel even lachen met een ander

ik kan er niet aan doen

dit haalt het slechtste in me boven.... ik moet lachen. Blonde Koffie. Van het straffe soort......

http://www.hln.be/hln/nl/929/TV-Gids/article/detail/1748280/2013/11/27/Zo-zet-je-blonde-koffie.dhtml


moet er nog water zijn??????

Woord van het jaar

Het is weer zover, hoor ik vanochtend op de radio, .... we mogen weer gaan stemmen op het woord van het jaar.
Sinds de tentsletjes en hangjongeren van voorbije jaren, waar ik overigens niet aan meestemde, ben ik heel eventjes nieuwsgierig naar de keuzemogelijkheden.
De eerste greep vind ik op Van Dale - Woord van het jaar 2013

Enkele woorden ken ik... vaag.... andere helemaal niet.
Eentje valt me op
en ik voel me in m'n gat gebeten
Omdat mijn Pijplijst het nooit heeft gehaald, zo blijkt. Naast het heel wat minder inventieve en - naar mijn bescheiden mening - véél te brave "Loodjeslijst"

"Lijst van wat iemand nog wil doen voor hij het loodje legt"
......
Ik vond m'n "voor hij de pijp aan Maarten geeft" stukkkkkkken plausibeler
om niet te zeggen
vermakelijker dan het loodjesverhaal.

Maar goed.... mijn blog wordt niet voldoende gefrequenteerd om woorden te genereren die een woord-van-het-jaar-lijst halen.

Ooit hoop ik nog geschiedenis te schrijven. Als het niet is met het meest inventieve woord dan toch misschien met de meest welluidende prot of de mooist gekleurde sjaal..... weet ik veel?

Amuseer u intussen met de woordenlijst. Of bezoek de website. En verwonder u over het ontbreken van Pijplijst..... (hint hint)

Intussen groet ik u met een welgemeende Tesbah ala khair oftewel een goede nacht. En vind ik daarvan.... dat het in één of andere gestyleerde vorm niet zou misstaan in de woordenlijst van 2014. God willing... ofzo.... als we't nu eens massaal zouden gaan gebruiken?


   belbos  betekenis

belbos:
bos aangelegd met de financiële opbrengst van gerecycleerd materiaal uit ingezamelde mobiele telefoons

  fairnesstaks  betekenis

fairnesstaks:
minimumbelasting voor grote bedrijven die weinig of geen winstbelasting betalen

  geefkast  betekenis

geefkast:
kast op een publiek toegankelijke plaats, waarin men spullen kan achterlaten die anderen gratis mogen meenemen

  knikkebolziekte  betekenis

knikkebolziekte:
neurologische aandoening bij kinderen in delen van Afrika, waarbij de patiënt o.m. apathisch wordt, groeistoornissen krijgt en voortdurend knikkebolt

  kweekburger  betekenis

kweekburger:
hamburger van vlees dat in een laboratorium direct uit stamcellen is gekweekt

  loodjeslijst  betekenis

loodjeslijst:
lijst van wat iemand nog wil doen voor hij of zij het loodje legt

  pandarel  betekenis

pandarel:
politieke ruzie over de dierentuin waar twee reuzenpanda’s de komende jaren zullen verblijven

  pestribbels  betekenis

pestribbels:
betonnen ribbelstrook op een pad om hardrijdende fietsers af te remmen

  rommeltrein  betekenis

rommeltrein:
benaming voor een trein die met ernstige technische problemen te kampen had

  selfie  betekenis

selfie:
fotografisch zelfportret, vaak gemaakt met de camera op armlengte en gepubliceerd op een sociaalnetwerksite

Tijdvliegen wanneer je bent hebben plezier

en dus stel ik vast
op een schijnbaar luttel paar maanden van het begin van dit jaar
dat de mevrouw waarvan ik ging controleren
of ze er op het eind van het jaar nog zou zijn

er nog is

die van dit jaar

en ze is er nog

en .....
dat "luttel paar maanden"
blijken er intussen alweer tien te zijn
die achter de rug liggen.
Gepasseerd zijn
en niet terugkeren.

Tien.
In een oogwenk.

Morgen (binnen een dik halfuur zelfs)
begint nummer 11.

Het zit zó

Ik zal het u allemaal eens uitleggen, sie.

Inloggen bij Blogspot via Firefox lukte niet omdat ik een Adblockplus geïnstalleerd had. Om van die vervelende reclametjes op FB af te zijn.
Dat lukt heel erg mooi
maar dan is Blogspot Login dus naar de kl*ten.

Nu ik het weet, is het een kwestie van het Add-onnetje uit te schakelen zodra ik een schrijfnood voel opborrelen. En zo gauw het ei gelegd is, kan de Add-on weer aan. Zodat ook m'n FB-sessies helemaal Zen kunnen verlopen :-)

In de Verenigde Staten van Amerika, die - als u goed kijkt - steeds meer gaan lijken op de Verdeelde Staten van Amerika hebben ze een Shutdown afgewend. Dat het half werelddeel niet moest afgesloten worden, allez....
En dat deden ze - héél eenvoudig - door het schuldenplafond van de overheid te verhogen.
"Verhogen" zeggen ze maar in de praktijk heeft het meer weg van "verlengen". Tot ergens in Januari-Februari ...... 2014. Dat is - tel gerust even mee - binnen een maand of 4-5.
...
Slik.
...
Tegen dan - schijnen de hoge pieten te hopen - moet "het probleem" zodanig zijn aangepakt dat het opgelost is. Of iets in die aard.

....
Als je bedenkt dat met die zogenaamde Shutdown van de VS van A de hele wereld in een nieuwe, nooit eerder geziene crisis zou tuimelen..... bekruipt mij - eenvoudige vrouw uit een land dat een speek groot is - een vorm van ongeloof. Wantrouwen bijna. Dat het misschien wel eens zou kunnen zijn dat het hen niet gaat lukken. Of niet helemaal. Of .... godbewareons;... helemaal niet.
Want - ik zwéér het u - het getuigt niet van een valse vorm van bescheidenheid als ik u zeg dat uw Olijf van simpele geest is.
Het is te zeggen: ik kan rekenen en schrijven. Redelijk goed zelfs. Maar ik snap geen ene zier van economie, geld beleggen, geld lenen en geld beheren. Alles wat ik weet, is dat ik niet meer moet uitgeven dan ik binnen krijg. En als het effe meezit, dat ik wat moet opzij zetten als ik meer binnen krijg dan wat ik uitgeef...... voor die legendarisch barre tijden wanneer het wel eens zou kunnen dat ik meer uitgeef dan wat ik binnen krijg. Dààrvoor dus.
En dàt is àlles wat ik begrijp van geld en z'n stromen.

Wézenlijk - nu begeef ik me op glad ijs - vind ik dat het niet ingewikkelder hoeft te zijn dan dat.
Maar de realiteit leert ons (althans mij, ik hoop u ook) dat "eenvoudig" te dom is. En dat het dus moeilijke kon. En werd. Tot we belandden waar we nu zitten. In een wereldwijde crisis die zo mogelijk nog erger wordt na januari-februari 2014.
Ik hoop dat het anders zal zijn. Ik wéns het zelfs. De "Maar" in dit betoog laat ik in een vertwijfelde stuiptrekking van positivisme achterwege.

Maar goed.
Lààt ons ervan uitgaan dat die extra 4-5 maanden voldoende zijn om recht te trekken wat scheef was. Nog los van het feit dat een goede burger verondersteld wordt z'n centen als een goede huisvader te beheren maar dat een goed geoliede machine als een Overheid van een  wereldleidend land diezelfde plichten niet moet nakomen...... (ik probéér het te begrijpen, ècht wel)..... Stèl dat de Overheid de oorzaak van de crisis weet weg te werken. Of af te zwakken.
Of af te wenden.....
Misschien is het een zorg die ons niet eens hoeft bezig te houden.
Want ergens in November moet er in Japan één en ander worden opgeruimd van de door elkaar geratelde kerncentrale. Naar het schijnt.... zou dat wel eens heel erg kunnen mislukken. Met rampzalige gevolgen voor heel het noordelijk halfrond. Werkelijk rampzalige.
En... ik zeg het niet graag.... als men ZEGT "Noordelijk Halfrond", dan bedoelt men waarschijnlijk "Heel de Wereld" maar in het Zuiden zijn "ze" niet binnen 10 maar pas binnen 50 jaar allemaal dood of misvormd.

Het spijt me.
Het nieuws de laatste tijd is niet bepaald rooskleurig. Ik doe m'n best maar ik kan er niet veel moois van maken.
Het plaatst alleszins de vraag naar het al dan niet doorgaan van m'n heel erg ondoordacht toegezegde duikreis naar Egypte (óók in November) in een heel ander, zelfs relatief daglicht (...)

Los van "De Hele Wereld"  wil er dichter bij huis ook nog één en ander mislopen.
Een ouder die de gevolgen van de eigen daden niet meer inziet of ze zich kortweg niet meer herinnert....
Een leeftijdgenoot en lid van de familie die z'n hart gebroken ziet, na enkele weken verdriet aan de antidepressiva zit en een nieuwe vrouw ziet als de oplossing voor z'n hartepijn....

Ik vind het wat moeilijk, ja. Om al die balletjes in de lucht te houden, zelfs al is het maar mentaal. Of er iets van te begrijpen.
Tegelijkertijd acht ik me gelukkig dat ik geen gezin in diezelfde lucht moet rondjongleren. Het zou me niet lukken, geloof ik.

Wat ik wèl kan, is een spiegel ophangen. Zij het met lichte schade, maar als ik je niets zeg, zie je het misschien niet. Daar reken ik op.
En daaraan trek ik me op. Dat m'n boormachine nog werkt en dat ik nog weet hoe je een spiegel in de badkamer hangt. Zelfs na een dikke 11 jaar leven met een peertje.

Het peertje boven de spiegel is weg.
Resteren de peertjes in de ........ zeg ik u lekker niet. Het zijn er nog veel. En ze vereisen stuk voor stuk boorwerk.

Bijschrift toevoegen

 Oh ja.
Op 21 oktober 2013 was dit de zonsondergang. Die ik mooi vond.
Op 12 oktober vierde ik m'n 1 jaar zonder saffies. Met koffiekoeken op het werk.
Ik zweeg voor 1 keer over wat erbij kwam dankzij de rookstop. En at twee koffiekoeken.

Zó zit het dus.
Een beetje leuk en een beetje minder leuk.
En tussendoor..... gaan we met vakantie :-)

Martens

Olijf voelt de noodzaak om één en ander te relativeren.

Een vooraanstaand man komt te gaan.
Shit happens.

Andere vooraanstaande mensen worden terstond gecontacteerd om op commando een boel (bij voorkeur positieve) herinneringen boven te halen.
Op de radio en andere multimediale kanalen, vanzelfsprekend.
Ze worden daarbij zonder pardon afgebroken "wegens te weinig tijd"
(lees: seffens is het reclame en daar kunnen we niet onderuit, hoe vooraanstaand de komen te gaande man ook mocht geweest zijn)

Het programma wordt afgesloten met de mededeling
"Hup. P. Eldepup is vandaag overleden. Vanzelfsprekend volgen we dit gedurende de rest van de dag op"

Correct me if I'm wrong...
maar is een overlijden niet eerder
"aan de definitieve kant"?
Met bijzonder weinig hoop op evolutie (positieve of anders getinte?)
Wat is er nog opvolgenswaardig, tenzij het voorlezen van een boel Tweets (communicatiekanaal van presidenten, koningen en eerste ministers alike, zo blijkt....)?

Dood is dood, lijkt me.
Tenzij je te lang naar The Bold And The Beautiful gekeken hebt.
Dan is àlles mogelijk. Dat spreekt voor zich.

Dit ging ik posten op FB, mijn communicatiekanaal bij uitstek sinds Blogger het me schier onmogelijk maakt om nog zonder te veel poespas in te loggen...
En toen dacht ik...

"Ze gaan me afschieten"
Iedereen die ooit iemand ten grave droeg. Zelfs al hoor ik daarbij, excuses zouden niet baten.
Iedereen die postjes plaatst om vriendschappen te testen (herpost dit als je mijn bericht gelezen hebt, zodat ik weet dat je er niet òver las ..... pe- leeeeaaaaaaaase!)
Iedereen die in zijn "echt" leven (want er zijn dus ook onechte levens) alle kansen laat passeren om z'n mening te uiten maar het online-kanaal met graagte ge/misbruikt om meningen over pies poep en kak te spuien.

Dus Knipte ik het bericht van FB weg
en Plakte het hier neer.
Eén keer
via een omweg
en op een moment dat het niet hoort.

Zomaar.
Misschien om te zien of u me haat. Of liefheeft.
Of de post herpost om te tonen dat u me helemaal leest in plaats van gewoon een beetje diagonaal.

Nja ....
soms moet een mens wat kwijt.
Dit was mijn ei van de dag.



Deze ochtend zag Hup P. Eldepup niet meer



coming home

Olijf is terug "thuis"

en hoewel er veel te vertellen is
en eigenlijk ook niets

is de titel allesomvattend

coming home
to me

nog maar eens


'quante batoste puoi prendere?" vraag ik me even heel Italiaans af

nu, wel....
ik kan niet antwoorden

"veel" wellicht
en "zoveel als je dragen kunt"

dus daar gaan we even mee de avondzon mee tegemoet
naar buiten heet dat "met hernieuwde moed"
en naar binnen...... dat zeg ik u niet.




Hulp is welkom
maar ik zal er wel voor betalen
want het is inderdaad
"that time again"

Ach ja,
als een sessie of twee - vier - zes de boel oplost.... waarom niet?

I struggle to find titles nowadays....

Ik wil het graag over heel veel dingen hebben
maar ze ruiken allemaal naar
klagen
en zagen
of ontevreden
of niet content

soms ook gewoon naar
ik weet het niet
of moet ik nu lachen of huilen?

dat ik tegenwoordig een omweg moet gebruiken
om een bericht te kunnen plaatsen
helpt ook niet echt

maar het hele zootje
komt neer op

ik ben het niet waard dat ik buiten kom
maar ik doe graag alsof
en geef me niet gewonnen

dus ik kom TOCH buiten
MET een glimlach
EN een (voorwaar oprechte) blijk van contentement (want je eigen demonen overwinnen is altijd reden tot vieren, zelfs al glip je onmiddellijk daarna weer terug in je maalstroom. wat telt, is dat dat je probéérde en probéren doe ik altijd)

dus spreek ik af
kleed ik me op (of doe een poging in die richting)
ga ik uit
dans ik wanneer het kan
en zing ik luidop (................................ in de auto)









maar blijf ik fundamenteel









ontevreden met mezelf
in een niet onbelangrijke reeks opzichten
maar voorlopig
laat me eerlijk zijn
de fysieke
die tegelijk de oorsprong
en het gevolg is
van hoe ik me voel

en TEGELIJK
(samen
EN in tegenstelling
met de vorige tegelijk)
er
alles
en niets
toe doet


want



alleen zijn
in al zijn opzichten
(incluis de eenzame soort)

heeft niet gek veel te maken met
gewichten
en flabbetjes

en het overschot
of gebrek eraan

het "schijnt"
eerder gerelateerd te zijn aan
persoonlijkheid
originaliteit
en zelfappreciatie

die zichzelf manifesteren en precipiteren
origineren en uitdeinen
naar anderen die ze percipiëren en appreciëren

waarna een spontane uiting van liefde en gemis groeit bij die éne
zodra die àndere
onvolmaakte maar bubbelend originele zichzelfappreciërende entiteit zich kenbaar maakt

en al de rest verdwijnt
in het niets







ik geef toe







ik vertoef nogal vaak






























in het niets

Nieuw weetje

zonder al te veel commentaar...

 

Deze schoenen had ik aan toen ik thuis kwam van het werk.

...

Dat veronderstelt

dat ik ze aan had toen ik vanochtend naar het werk vertrok.

...

En vermits ik met absolute zekerheid weet 

dat ik géén schoenenwissel heb uitgevoerd in de loop van de dag

.....

no comment.

Nu kàn het iederéén overkomen dat ie (of zie) eens met 2 kleuren sokken de deur uit gaat.

Of zelfs, zoals hier, met twee verschillende schoenen aan de dag begint.

Maar ik vraag u....

hoe vaak overkomt het u

dat u een héle godganse dag

rondloopt met 2 verschillende schoenen

en dat pas ontdekt....

op het moment dat het tijd is om weer naar huis te keren?

Maarrrrr

Het kan nóg beter.

....

Een hele werkdag - van negen tot halfzes - hebben we elkaar gezien, m'n collega's en ik.
En niemand - niet zij en niet ik - zag wat. Een hele dag lang. Met z'n drieën.

Pas wanneer een klant(e) een beetje nadrukkelijk naar m'n voeten scheen te kijken - vertelt men me pas nadien, want ook dat had ik niet gezien - vroeg één van m'n collega's zich af wat er te zien was, daar in de buurt van m'n voeten.
En NOG niets zien!!!!

Ik vind het schitterend. Opmerkelijk zelfs. Hoe onopmerkzaam we met drie vrouwen tegelijk waren, Olijf op kop uiteraard....
Maar goed.... beide slippers schoeien éven gemakkelijk waardoor ik mezelf vergeef dat ik niets voelde.
En wat m'n zicht betreft....
de contactlenzen hadden een defectje vandaag, waardoor ik meer bezig was met de ogen (doorgaans bovenaan in het lichaam gelegen) dan met de lager gelegen voeten.
En.... ik word oud.
En... als u me vandaag zou vragen welke schoenen m'n collega's droegen.... ik zou het u begot niet weten te zeggen.
Waarmee nogmaals is bewezen
dat Olijf oud wordt :-)

Ach ja... een fait divers. Moet kunnen.
Morgen doen we't beter.

Wou ik het weten?

Op een moment dat ik me voorneem om de negativiteit opnieuw achter me te laten
zo veel ik kan
zo vaak ik kan

niet meer te klagen over dit en dat
deze en gene
actualiteit nog nèt genoeg te volgen om niet idioot door het leven te gaan
maar ook niet genoeg om m'n geest neer te laten halen
me niet te veel vragen te stellen
over wie me nu ècht
héél
een beetje
niet
(schrappen wat niet past)
aardig vindt

maar "gewoon" opnieuw
te proberen vlinderen
van dag tot dag,
bloem tot bloem
feest tot feest
afwas tot strijk (het hoort er àllemaal bij)

krijg ik nog eens te maken met de angsten van iemand die me na aan het hart ligt
angsten over iemand ànders die me na aan het hart ligt
vragen die ik me blijkbaar hoor te stellen
over of ik
ècht
héél
een beetje
of niet
aardig word gevonden

en zo'n vraaggesprek stemt me triest

omdat ik liever NIET nadenk over dit soort dingen
omdat ik bij voorkeur over dit soort vragen óver kijk.
Als ik niet weet dat het bestaat, dan bestaat het niet.... iets-van-dat-slag-soort-houding.
U weet wel.... zoals die hele grote vogels doen. Die steltlopers. Die niet vliegen kunnen. Waar biefstukken van gemaakt worden.
Ik zie het niet dus het is er niet.

.....

Tot het gesprek me dwingt om te kijken.
En ik het zie.
En het verdomde spijtig vind dat ik het zag.
Want ik weet niet waaròm.......
Ik weet niet hòe
dit tot stand kwam.
En hòe ik er wat aan kan doen.
ALS er al wat aan te doen is.

Niet dus.
Waarschijnlijk gewoon niet.

Nja...
dan zit je met de vraag....

was ik nu beter af toen ik het niet wist?
Of nu ik het weet?

......
Je ne sais pas.
.....