Dat hebben we alweer gehad

Zo, lieve lezer… een week lang ben ik incommunicado geweest.
… Niet echt.
Zoals u heel even merkte, had ik kans om tinternet-verbinding te vinden.
Voor een pint of twee was de lokale café-uitbater zo vriendelijk zijn link met de virtuele buitenwereld ter beschikking te stellen.

Drie keer (gisteravond 3 uur wachtend op de bus inbegrepen) maakte ik daar de afgelopen week gebruik van.
Voor “moi” vind ik dat zéér OK ;)
Indien gewenst, had ik dagelijks m’n Emèsènnetje, Feesboekje en dies meer kunnen raadplegen, maar ik deed het niet.
In plaats daarvan heeft Olijf des avonds een boek ter hand genomen om vervolgens fysiek uitgeput en steevast vóór tienen de ogen te sluiten.

U krijgt van mij géén uitgebreid verslag van de snowboard-week. Als ik me niet vergis, hebt u daar … ehm… noppes aan.
Wat interesseert U mijn sneeuw-snobo-activiteit? Niets toch?

Ik vergelijk het met de morele (maar intern verder totààl onverschillige) verplichting om mee te kijken naar de drie uur durende diashow van uw beste vriend die na jaren hunkerend sparen eindelijk zijn avontuurlijke trip naar het verre en onuitspreekbare Hoepeliedoedelipopoulis kon verwezenlijken.
Tenzij u zélf die zeldzame veelkleurig geelgestippelde Paradijsvogel gezien hebt, maalt u niet echt om de tientallen kiekjes die hij daarvan nam (mét bijhorende commentaar omtrent gedrag, moeilijkheidsgraad en 5-stops onderbelichting om tóch maar dat ene paarse stipje mee te fotograferen…)…

Dus neen, of het zonnig dan wel grijs was, hoort u niet van me.
Zelfs de kwaliteit van de sneeuw en de pistes… u hebt daar écht nix aan.

Wat ik kwijt wil, alles wat telt – en wat u desgevallend niet eens hoeft te interesseren - is dat het weekje weg deugd deed.
Even niet werken, even niet alle avonden stomweg alleen thuis wegrotten, beetje koken en hier en daar afwassen voor drie… Olijf vond dat allemaal fijn.

Dàt wou ik even zeggen.
Dàt en … goh ja… een beetje visuele ondersteuning. U hoeft er niet naar te kijken :)

de kieker wordt gekiekt

twee maal zicht vanuit het appartementje

laatste dag op de sneeuw: vérse sneeuw :)

St-Jean d' Arves

dag 2.
Gewoon effe tussendoor... om te tonen dat ik zelfs in het hol van Pluto internet weet te vinden..
allez, eerlijk. 't Was nie Olijf die zocht en vond. Eerder D die zocht, vond en gebruikte.
Olijf volgt gewoon gedwee.

Trust Olijf to spot this picture. We bloggen later wel nog eens.
Voel me té verplicht om veel te consumeren voor di Tinternet :)

Moe

Olijf heeft hard gewerkt vandaag.
Laatste dag voor de snobobreak.
Morgenavond deze tijd zit Olijfje op de bus.
Hopelijk zonder thuis iets te hebben vergeten (zo'n dingen durven al eens gebeuren).

M'n nacht was kort gisteren.
Kreeg af te rekenen met een nutcase midden in de nacht.
Verwees de nut naar haar case en probeerde enkele uren lang de slaap terug te vinden... hetgeen uiteindelijk ook lukte.

Er loopt wat rond op de wereld...

Maar nu: vakantiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee!!!!!!

Prioriteiten

Al een hele week domineren twee items de nieuwsberichten.
Haïti is zwaar getroffen
en
AB-InBev zit met blokkades.

Haïti lossen we even op met wat hulptroepen, een radio-programma links en rechts en een gulle gift.
AB-InBev, da's een ander koppel mouwen.

Jef Klak riskeert zonder biervoorraad te komen zitten en gaat hamsteren. Colruyt en aanverwanten zitten (bijna) door hun voorraad heen. De bierpaletten staan leeg. Geen Jupiler meer, Stella Artois zelfde lot en ook Leffe en Hoegaarden geraken uitgeput.

Nu... Leffe ligt me nader aan het hart dan de rest, maar geen haar op m'n hoofd dat er deze week aan dacht om maar eens een flinke oorlogsvoorraad te gaan opslaan...
"Schat, snel naar de Colruyt! M'n Leffe is bijna op en ik kàn ab-so-luut niet zónder!"... en schat vliegt gezwind in de auto....

ja kom zeg mensen... waar zijn we mee bezig?
Is dit de essentie van de doorsnee-Belg? Geen bier, geen leven?

Stort u massaal op de concurrentie als het moet. Schakel over naar onvolprezen Australische wijnen, maar ga nu niet massaal stakers steunen, enkel en alleen omdat je een snelle oplossing wil voor je biervoorraad!
Akkoord... een winstgevend bedrijf dat gaat afslanken, een mens kan zich daar een heleboel vragen bij stellen.

Olijf blijft in dit geval wat op de achtergrond. Ik ben geen economicus, geen bedrijfsleider en dus op geen enkele manier expert, laat staan criticus voor hetgeen gebeurt.
Ik waag me aan geen partijtrekkerij, net zo min als ik ga roepen "de hulptroepen in Haïti lopen rond als kippen zonder kop".
Wat weet ik daar nu van?
Zou ik het beter kunnen? Nee.
Heb ik werkbare alternatieven? Nee.

dus m'n mening hou ik voor mezelf.
En ik ga geen extra bier kopen, niet in't klein en niet in 't groot.
En als de tapkranen in het café droog staan, dan bestel ik gewoon een Martini Rood ;)

Santé

This is it

no comment

Plannen

om te gaan snowboarden binnenkort. Een hele week lang.

Zo lang op de sneeuw... 't is lang geleden. De voorbije jaren beperkte ik me tot een dag of 3-4 of helemaal niets.... in the name of love.

Dit is nu iets waarover ik niet wil klagen. Mij werd nooit gevraagd om niet te gaan. Olijf was gewoon liever bij haar maatje dan dat ze voor een week alleen verdween.
Ach ja... keuzes.

Nu zijn de keuzes weer eenvoudig. Gaan of niet gaan. Doorwerken of vakantie nemen. Geld sparen of het uitgeven.
Met niemand overleggen, aan niemand een tweede mening vragen.
Gewoon vertrekken of niet.

Olijf zal de eerste dag op de sneeuw doorbrengen op de exacte datum dat ze 3 jaar geleden voor het eerst oogcontact had met de man van wie ze later dacht "dit issem".

't Is symbolisch misschien.
Ik hoop dat ik die dag geen momént aan hem zal denken... ahum... de wonderen zijn de wereld nog niet uit :)




(maart 2007, Val Thorens. Goede week snobo. Toen nog met talloze miss-you-smsjes. Dit jaar vastberaden om ook een goeie week te hebben, weliswaar met geen kat die wakker ligt van m'n whereabouts. Things change. They HAVE to change)

Residu

Het gaat stilaan beter met Olijf.
Horten en stoten, ok.
Soms ook twee passen vooruit en drie achteruit.
Maar ça va, zoals men pleegt te zeggen.

En toch... er zit nog een vies residu in m'n leven.
Dat uit zich dan zó.

Olijf steekt de straat over, ziet een toevallige reflectie van zichzelf in een winkelraam en denkt
"Kind, jij hebt een onnozel gangetje. Hoe stàp jij nu??? Kan niet missen dat hij een hekel aan je kreeg".

Zo gaat dat dus.

Dat is residu, neem ik aan.
Opgedroogd gruis op de bodem van je koffiekopje. De resten van wat geweest is. Nergens goed voor, maar oh zo moeilijk weg te wassen.
Laten weken... dat zal ik doen.
Weken, wassen en hopelijk binnenkort een volledig schoon kopje.

Val omver!

De meest onverwachte dingen zijn de leukste.
Life is what happens to you when you're busy making other plans ... (noot van Olijf... or none at all...)

Enkele uurtje geleden schreef ik nog dat ik het spijtig vond geen single ladies te kunnen/durven benaderen voor een dansavondje links of rechts.
...
Vanavond trof ik niet alleen een voortreffelijk danser - hetgeen altijd een erg leuke ervaring is - het toeval wil dat een leuke juffrouw na de les met mij een praatje sloeg.
Met "leuke juffrouw" bedoel ik niets meer en niets minder dan precies dàt.
Olijf is tot nader order en waarschijnlijk tot het einde van haar dagen verry much hetero, maar dat neemt niet weg dat je een leuke madam kan herkennen wanneer die zich presenteert.

We praatten wat over de salsa, over Rueda ("moet je doen", zegt ze vol enthousiasme... en toeval wil óók dat ik me enkele dagen geleden bezon over die vraag vermits het m'n voornemen was geweest om begin dit jaar Rueda aan te vatten), over danspartners enzovoort enzoverder.

Het ene stukje info leidt tot het andere, waardoor we beiden ontdekken dat de andere óók single door het leven gaat en óók al lang wenste een vrouwelijke bondgenoot te vinden in de dansles om ongedwongen af te kunnen spreken voor een dansavondje hier of daar...

De juffrouw is van het aangename gesprekstype, intelligent, welopgevoed en enthousiast...
Wat kan een Olijf als ik nog meer wensen in het partner-in-crime-departement?

Toeval, puur toeval.
Van het leuke soort.

Zo zie ik maar weer... 't zijn vaak de dingen waar je met de meeste tegenzin aan (her)begint, die het aangenaamst kunnen uitdraaien.

... hoewel... maak van die laatste stelling maar geen veralgemening :)



Eeeeeeeeeeeeven geen mannen waar ik me zorgen om wil/moet/zal maken. Dansen zonder complicaties.... zaaaaaaaaaaaaaaalig!

Ladidadidaaaaaaaaaaaa.... ik heb een dansmeiske gevonden :):):)

Nieuw begin... of iets wat daarop lijkt.

Nieuw jaar, nieuwe cursus.
Salsa, year two.

Olijf heeft er geen zin in. Dansmaatje heeft het opgegeven, vrouwen laten zich moeilijk benaderen (en dat vind ik spijtig omdat ik best wel een single lady mee wil leren trossen naar dansavonden, zonder bang te moeten zijn voor avances) en .... (komaan geef het toe, kieken) ... altijd maar alléén naar evenementen trekken is
écht
niet
fijn.

maar een mens mag ook niet thuis blijven zitten kniezen,
ik genoot destijds van m'n beslissing om ermee te beginnen, (salsa dus)
en ik weet dat m'n leven niet mag ophouden bij thuis zitten en kniezen.

Dus vooruit met de geit, gij kieken,
kleed je aan
en maak dat je weg bent!

Kieken

Olijf is een kieken.
FV spelen ipv es wat productiefs te doen.
How silly can you get?